Саодат бар касе чун дидаи дузад

سعادت بر کسی چون دیده دوزد

зи ғайб ӯро чароғии брФрўзд

ز غیب او را چراغی برفروزد

Агар шамъӣ барафрӯзад гадо ро

اگر شمعی برافروزد گدا را

براردи оташӣ аз санги хоро

برآرد آتشی از سنگ خارا

Чу давлати дида иқбол багумошт

چو دولت دیده اقبال بگماشت

Бмҳри он зарраро аз хоки бардошт

بمهر آن ذره را از خاک برداشت

Нишон додаш зи ёрии раҳбари нур

نشان دادش ز یاری رهبر نور

Ҷамоли длФрўзи шамъ аз давр

جمال دلفروز شمع از دور

Чу он мискини назар бар шамъаш афтод

چو آن مسکین نظر بر شمعش افتاد

з мастӣ ҳастӣ худ рафташ аз ёд

ز مستی هستی خود رفتش از یاد

зи шавқи шамъ бихўд шуд бидон наҳв

ز شوق شمع بیخود شد بدان نحو

Ки нақш зиндагӣ гардид аз ӯ маҳв

که نقش زندگی گردید از او محو

Чу бози он шаб нишин кӯии меҳнат

چو باز آن شب نشین کوی محنت

Дамид аз рӯй шамъаши субҳи давлат

دمید از روی شمعش صبح دولت

зи шавқи шамъи ҷуст аз ҷои худ ҷуст

ز شوق شمع جست از جای خود جست

Пару бол дигар пиндоряш раст

پر و بال دگر پنداریش رست

Чу мурғ аз равшанӣ омад ба парвоз

چو مرغ از روشنی آمد به پرواز

Бнўри шамъи сӯй шамъ шуд боз

بنور شمع سوی شمع شد باز

Зиҳии нурӣ ки дар иктрФаҳи алъайн

زهی نوری که در یکطرفة العین

Чу нури мстФо то қоби қавсин

چو نور مصطفا تا قاب قوسین

Шуд ва гуфт ва шунид онгаҳ ки омад

شد و گفت و شنید آنگه که آمد

Ҳанузаш гарм будӣ ҷойу маснад

هنوزش گرم بودی جای و مسند

Чу шуд парвонаи сӯии равшаноӣ

چو شد پروانه سوی روشنایی

Шунид аз шамъи буии ошноӣ

شنید از شمع بوی آشنایی

Ниҳодаи бӯ бар оташи шамъи дилҷӯ

نهاده بو بر آتش شمع دلجو

Бензади хештани михўондш аз бӯ

بنزد خویشتن میخواندش از بو

Шунидӣ буи ӯ , парвонаи маст

شنیدی بوی او، پروانه مست

Шудӣ аз ҳуш чун девонаи маст

شدی از هوش چون دیوانه مست

Намӯдӣ сӯии он хуршеди майлӣ

نمودی سوی آن خورشید میلی

Бидон шавқӣ ки маҷнӯнро ба Лайлӣ

بدان شوقی که مجنون را به لیلی

Чу монадӣ аз паридани мидўидӣ

چو ماندی از پریدن میدویدی

Ба раҳ чун мурғи бсмл май тпидӣ

به ره چون مرغ بسمل می طپیدی

Ба ҳар ҳоле ки буд аз роҳи ҳиммат

به هر حالی که بود از راه همت

Расед охир ба манзилгоҳи давлат

رسید آخر به منزلگاه دولت