Садру гоҳи фалаку ҷоҳ тиҳӣ монад змоаҳ

صدر و گاه فلک و جاه تهی ماند زماه

Ҷигари шаб , рухи хуршеди брондўди зоаҳ

جگر شب، رخ خورشید براندود زآه

Мардуми дида иззат шуд ва корӣаст сипед

مردم دیده عزت شد و کاری است سپید

Ҳар ки чун мардум дида накунад ҷомаи сиёҳ

هر که چون مردم دیده نکند جامه سیاه

Вой , кони ғунчаи нўбори фурӯи рехти збор

وای، کان غنچه نوبار فرو ریخت زبار

Оҳ . Кони хусрави нави аҳд дар афтод зи гоҳ

آه. کان خسرو نو عهد در افتاد ز گاه

Ндби давлат нобохта барчед бисот

ندب دولت ناباخته برچید بساط

Манзили олами нодидаи буруни тохти зроаҳ

منزل عالم نادیده برون تاخت زراه

Гирди ваҳшат ки фишондааст брондсти чўобр

گرد وحشت که فشانده است برآندست چوابر

Абри зулмат ки кашидааст дар он рӯй чўмоаҳ

ابر ظلمت که کشیده است در آن روی چوماه

Шери ҷонбози сахо буд шуд андари сандӯқ

شیر جانباز سخا بود شد اندر صندوق

Пели сармасти дағо буд фитод андари чоҳ

پیل سرمست دغا بود فتاد اندر چاه

Маҷлис шоҳ бидидам , на бар он созу нсқ

مجلس شاه بدیدم، نه بر آن ساز و نسق

Садр даргоҳ бидидам , на бидон фурӯи бароа

صدر درگاه بدیدم، نه بدان فرو براه

Боғ менолад , к-эии мутриби гули захмаи буна

باغ می نالد، کای مطرب گل زخمه بنه

Субҳ май зорад , к-эии дасти уфуқ ҷоҳ махоҳ

صبح می زارد، کای دست افق جاه مخواه

Пеш хуршед бинолед ки кӯи моҳи тамом

پیش خورشید بنالید که کو ماه تمام

Ваз ърбшоаҳ бипурсед ки кӯ , мрдоншоаҳ

وز عربشاه بپرسید که کو، مردانشاه

Кӯ , имодӣ ки бадви сақфи шараф буд рафеъ

کو، عمادی که بدو سقف شرف بود رفیع

Кӯ , ҷаводӣ ки бадви ҷон амл ёфт паноҳ

کو، جوادی که بدو جان امل یافت پناه

эй плнгинаҳи қабо , гург дар , рӯбаҳи боз

ای پلنگینه قبا، گرگ در، روبه باز

Чун дар афтод бдоми дамати он шери сиёҳ

چون در افتاد بدام دمت آن شیر سیاه

Қурраи алъайни набувват чаҳ кунад дидаи фирор

قرة العین نبوت چه کند دیده فرار

Сарви озоди футувват , Чехияанд пушти дўтоаҳ

سرو آزاد فتوت، چکند پشت دوتاه

Рӯзи он айни карами рост чу хуршеди карам

روز آن عین کرم راست چو خورشید کرم

Дар пас пардаи шаби тохти ҳам аз бом , пагоҳ

در پس پرده شب تاخت هم از بام، پگاه

Панҷаи умри варои даст шикан дод аҷал

پنجه عمر ورا دست شکن داد اجل

Чунки дар ним каш оварад камони панҷоҳ

چونکه در نیم کش آورد کمان پنجاه

эй ки шабдизи фалаки дидаи ӣӣ аз чашми тиҳӣ

ای که شبدیز فلک دیده ئی از چشم تهی

Вай ки фирдавси барин , дидаи ӣӣ аз рои табоҳ

وی که فردوس برین، دیده ئی از رای تباه

Аблақиро ки золмос буд зину лком

ابلقی را که زالماس بود زین و لکام

Манзилиро ки зи шамшер буд обу гиёҳ

منزلی را که ز شمشیر بود آب و گیاه

Қуръа ӣ рои биҷуз каж назанад хотири каж

قرعه ی رای بجز کژ نزند خاطر کژ

Бачаи ҷуз доа наёрад зи раҳми модари доа

بچه جز داه نیارد ز رحم مادر داه

Садаф кӯш ту кӣ пар шавад аз гавҳари ваъз

صدف کوش تو کی پر شود از گوهر وعظ

Арақи анин ту кӣ ба шавад аз доруии боҳ

عرق عنین تو کی به شود از داروی باه

Дстбозии нигар , эй парвариши Тифли замир

دستبازی نگر، ای پرورش طفل ضمیر

Каз бади чархи сбкпоӣ чаҳ дид он бурноа

کز بد چرخ سبکپای چه دید آن برناه

Бастаи зуннори аҷал чанд ба исо нигарад

بسته زنار اجل چند به عیسی نگرد

Мотами ол расӯл омад - аллоҳи аллоҳ

ماتم آل رسول آمد- الله الله

Сабр , дастор раҳо карду сар хеш гирифт

صبر، دستار رها کرد و سر خویش گرفت

Шоҳ , дар таъзияти мейр чу биниҳод кулоҳ

شاه، در تعزیت میر چو بنهاد کلاه

Фахри дайни муфтахари дӯди ълоءолдўлаҳ

فخر دین مفتخر دود علاءالدوله

Ки саронро қадам омад ба ҷнбобши зи ҷбоаҳ

که سران را قدم آمد به جنبابش ز جباه

Ҳамчуи знҷҳири нигари тофта бар худ печон

همچو زنجحیر نگر تافته بر خود پیچان

Онкӣ аз моҳ диҳад ҳалқа кӯш даргоҳ

آنکه از ماه دهد حلقه کوش درگاه

Бӯса чин карда лаби хушки замини рози сиришк

بوسه چین کرده لب خشک زمین راز سرشک

Онкии брхокдрш , шефта шуд табъи шифоа

آنکه برخاکدرش، شیفته شد طبع شفاه

Камари даҳри сияҳ , каж шуда зон пас ки басӣ

کمر دهر سیه، کژ شده زان پس که بسی

Чархро пайк қазо дошт бадасти икроҳ

چرخ را پیک قضا داشت بدست اکراه

эй дар он ҳуққа ки пероя даҳ инсонаст

ای در آن حقه که پیرایه ده انسانست

Гуҳарати воситаи афтодаи зи ақди ашбоаҳ

گهرت واسطه افتاده ز عقد اشباه

Сар фикандааст фалак бар қадами истиғфор

سر فکنده است فلک بر قدم استغفار

Узр лангаш машну зонка на хирадаст кноаҳ

عذر لنگش مشنو زانکه نه خرد است کناه

Ришта то пеши сари ишвагарӣ бози мада

رشته تا پیش سر عشوه گری باز مده

Ки аз ӯ риштаи таълӣф шумо шуд яктоа

که از او رشته تألیف شما شد یکتاه

Чархро рӯй намонад ки наад пеши ту ком

چرخ را روی نماند که نهد پیش تو کام

Даҳрро , шарм наёяд ки кунад бар ту накоҳ

دهر را، شرم نیاید که کند بر تو نکاه

Наҳс дар ҳуққа чу май тохт , надидӣ бозӣ

نحس در حقه چو می تاخت، ندیدی بازی

Фитна дар пардаи чўмии бохт , набӯдӣ огоҳ

فتنه در پرده چومی باخت، نبودی آگاه

Нақши ин бози бимолиди синонат дар ҳол

نقش این باز بمالید سنانت در حال

Сари он боз ба бурид ҳисомати нокоҳ

سر آن باز به برید حسامت ناکاه

Инат ҳоили хабарии хори шикан дар асмоъ

اینت هایل خبری خار شکن در اسماع

Венаати нохуши ҳоле хок фикан дар афвоҳ

وینت ناخوش حالی خاک فکن در افواه

Гарчи марҳам напазирад дили риши ту зи панд

گرچه مرهم نپذیرد دل ریش تو ز پند

Мадади лошаи саворӣ , чаҳ кунад лашкари коҳ

مدد لاشه سواری، چه کند لشکر کاه

Ҳам сӯии сабри қадам на ки биёбӣ подош

هم سوی صبر قدم نه که بیابی پاداش

эй сари душмани ту , дар қсби боди афроа

ای سر دشمن تو، در قصب باد افراه

Ришваи ӣӣ бар кафи қозии хирад на бскўн

رشوه ئی بر کف قاضی خرد نه بسکون

Но бидон маҳзари илм ту шавад сари кўоаҳ

نا بدان محضر علم تو شود سر کواه

Ин на дардӣаст ки аз вай биҷаҳад дили бҷзъ

این نه دردی است که از وی بجهد دل بجزع

Вена на баҳрӣаст ки аз вай гузарад каси бшноаҳ

وین نه بحری است که از وی گذرد کس بشناه

Сина пок маранҷон ки ҳам аз тифлӣ ӯ

سینه پاک مرنجان که هم از طفلی او

Ноф айём буриданд бони сирату роҳ

ناف ایام بریدند بآن سیرت و راه

Зини карони музд , карӣ , менакунад ҳуҷра ӣ даҳр

زین کران مزد، کری، می نکند حجره ی دهر

Зин фурӯ дошт наво , май надиҳади нғмти роҳ

زین فرو داشت نوا، می ندهد نغمت راه

Сари аҳрори ҷаҳони зин фалак кард охур

سر احرار جهان زین فلک کرد آخور

Андари афсор ва боласт пас аз афсару ҷоҳ

اندر افسار و بال است پس از افسر و جاه

эй , зи оҳи шарари осори ту таб карда асир

ای، ز آه شرر آثار تو تب کرده اثیر

Вай , зчшми гҳроФшони ту , хуй карда ҷбоаҳ

وی، زچشم گهرافشان تو، خوی کرده جباه

Агар он мазраъаро сайл фано дод ббод

اگر آن مزرعه را سیل فنا داد بباد

ё раб , аз хирмани иқболи ту як коҳи ?мукуаа

یا رب، از خرمن اقبال تو یک کاه مکاه

Гар чунон тоза гулӣ шуд . Ҳамаи се сабзӣ ӯ

گر چنان تازه گلی شد. همه سه سبزی او

Вари чунон саф шиканӣ шуд ҳамаи сарсабзии шоҳ

ور چنان صف شکنی شد همه سرسبزی شاه