Зодки аллоҳи ҷмоло , тугар оӣӣ эй моҳ

زادک الله جمالا، تو گر آئی ای ماه

Вақфа Эй кун ки ҷаҳонро блғи алсили збоаҳ

وقفه ای کن که جهان را بلغ السیل زباه

Роз дар дмдмаҳ омад , зи рух роз бипош

راز در دمدمه آمد، ز رخ راز بپاش

Рӯз дар арбада омад зи шаб зулф бакоҳ

روز در عربده آمد ز شب زلف بکاه

Бодро соиси зулфи ту , даровард ба банд

باد را سایس زلف تو، درآورد به بند

Сояро човуши ҳасани ту , барангехти зира

سایه را چاوش حسن تو، برانگیخت زره

Сарв , дар хизмати болой ту барбаст қабо

سرو، در خدمت بالای تو بربست قبا

Лола , дар ҳазрати рухсор ту биниҳод кулоҳ

لاله، در حضرت رخسار تو بنهاد کلاه

Сиккаи аҳди бкрдон ки бомед ту чарх

سکه عهد بکردان که بامید تو چرخ

Солҳо пой дар оташ ба нишастааст , чўкоаҳ

سالها پای در آتش به نشسته است، چوکاه

Дар ғами лаъли ту дроъаҳ обаст кабӯд

در غم لعل تو دراعه آب است کبود

Вази хами зулфи ту пероҳан хокаст сиёҳ

وز خم زلف تو پیراهن خاک است سیاه

Кон , мурассаъ камарӣ ёфт зи кунҷи хуршед

کان، مرصع کمری یافت ز کنج خورشید

Зонка дар мавкиби лаъли ту миёни баст , чўроаҳ

زانکه در موکب لعل تو میان بست، چوراه

Хирқаи дард ту дорад дили олам ки бшб

خرقه درد تو دارد دل عالم که بشب

Азрақи чарх муламмаъ кунад аз авдии оҳ

ازرق چرخ ملمع کند از عودی آه

Чун ттқ барфаканд нур занад мавҷ чунонк

چون تتق برفکند نور زند موج چنانک

Нарасад мурғи назари сӯии ту алобшноаҳ

نرسد مرغ نظر سوی تو الابشناه

Ҷон бурун ояд , бо лутфи ту аз қртаҳи тан

جان برون آید، با لطف تو از قرطه تن

Ма фурӯд ояд , бо рӯй ту аз мураккаби ҷоҳ

مه فرود آید، با روی تو از مرکب جاه

То намозӣ нашавад дидаи ман бандаи бошак

تا نمازی نشود دیده من بنده باشک

Ишқ дастур набошад ки кунам дар ту накоҳ

عشق دستور نباشد که کنم در تو نکاه

Ин ҳама , кӣ буд онгаҳ ки фитад бар сари ту

این همه، کی بود آنگه که فتد بر سر تو

Сояи тарбияти садри бузургони сипоҳ

سایه تربیت صدر بزرگان سپاه

Номаи ҳасани ту , тўқиъ иборат ёбад

نامه حسن تو، توقیع عبارت یابد

Аз асиролдини унвони карами тўроншоаҳ

از اثیرالدین عنوان کرم تورانشاه

Онкӣ дар кисвати давронаш чунон дид хирад

آنکه در کسوت دورانش چنان دید خرد

Ки қабо пӯш шавад сӯрати исмати зи кноаҳ

که قبا پوش شود صورت عصمت ز کناه

Дасти ҳукмаш ки қавии бод , ба мҳроқи адаб

دست حکمش که قوی باد، به محراق ادب

Чархро нек қабо кард , дар ин мҳрқаҳи гоҳ

چرخ را نیک قبا کرد، در این محرقه گاه

Манзили қофилаи ғайби знтқши асмоъ

منزل قافله غیب زنطقش اسماع

Ҳуққа ӣ мурсала ӣ ваҳии бмдҳши афвоҳ

حقه ی مرسله ی وحی بمدحش افواه

Пои барҷои наёбад чу ғарази душман ӯ

پای برجای نیابد چو غرض دشمن او

Зон мубарҳан набӯд ҳастӣ ӯ бе ду гувоҳ

زان مبرهن نبود هستی او بی دو گواه

Чист , ҷузи меҳри ту , дар мактаби дил таҳта навис

چیست، جز مهر تو، در مکتب دل تخته نویس

Чист , ҷузи рои ту , дар олами ҷони корогоҳ

چیست، جز رای تو، در عالم جان کارآگاه

Ақл ва адланд , ду ҳоким ки дар ин доролмлк

عقل و عدل اند، دو حاکم که در این دارالملک

Расм подош ниҳоданду раҳи боди афроа

رسم پاداش نهادند و ره باد افراه

Чашми сӯрати бикунади дидаи ақлаш чаҳ аҷаб

چشم صورت بکند دیده عقلش چه عجب

Донаи дил на аз онҳост , ки бошад бе коҳ

دانه دل نه از آنهاست، که باشد بی کاه

эй , бар атрофи ҷаҳони дасти нФодти мутлақ

ای، بر اطراف جهان دست نفادت مطلق

Вай , зи асрор қазо кӯш замирати огоҳ

وی، ز اسرار قضا کوش ضمیرت آگاه

Наварӯсӣаст куҳани сол , мамолики лекин

نوعروسی است کهن سال، ممالک لیکن

Калаки машшотаи ту мидҳдши фарди бароа

کلک مشاطه تو میدهدش فرد براه

Ҳар ду дар зоти атобак чу баҳам пайвастанд

هر دو در ذات اتابک چو بهم پیوستند

Моҷароашони қалами хоҷа ҳмидошт накоҳ

ماجراشان قلم خواجه همیداشت نکاه

Ақл мегуфт каз ӯ , тавқи вази шоҳон кардан

عقل میگفت کز او، طوق وز شاهان کردن

Адл мегуфт ки зу , боду зи содоти хбоаҳ

عدل میگفت که زو، باد و ز سادات خباه

Чархи таъриф ту мекард , қазо гуфт кадом

چرخ تعریف تو میکرد، قضا گفت کدام

Онкии доранда маликасту нкорндаҳи гоҳ

آنکه دارنده ملک است و نکارنده گاه

Бади скол ар дар кин ту занад фориғ бош

بد سکال ار در کین تو زند فارغ باش

Нақш коқбол нкорд нашавад зи оби табоҳ

نقش کاقبال نکارد نشود ز آب تباه

Сару кзод буд фасл чаҳ даии ма чаҳ тамӯз

سر و کزاد بود فصل چه دی مه چه تموز

Кин ду мавсими малики аламут гиёҳаст гиёҳ

کاین دو موسم ملک الموت گیاه است گیاه

Калимаи мартабаи ту ки ҷаҳон садр аст

کلمه مرتبه تو که جهان صدر است

Дар ду моҳии шабу рӯзи ғуломии яктоа

در دو ماهی شب و روز غلامی یکتاه

Хоби инсофи ту бар даҳр фитодааст чунонк

خواب انصاف تو بر دهر فتاده است چنانک

Субҳи он қоидаи бгзошт ки брхўости пагоҳ

صبح آن قاعده بگذاشت که برخواست پگاه

Рой исо нафастгар бФлк бар гузарад

رای عیسی نفست گر بفلک بر گذرد

Ҷовдон боз раҳад моҳ , зи диқу омоаҳ

جاودان باز رهد ماه، ز دق و آماه

Шод бош эй бмҳорти назари шоФии ту

شاد باش ای بمهارت نظر شافی تو

Баста дар бинии айёми маҳори икроҳ

بسته در بینی ایام مهار اکراه

Ҳар ки хуршеди қабул ту нтобад бар вай

هر که خورشید قبول تو نتابد بر وی

Баста ӣ ҳабс абад монад чу соя дар чоҳ

بسته ی حبس ابد ماند چو سایه در چاه

Дар ту ҳаргиз нарасад даст ба талбиси вҳил

در تو هرگز نرسد دست به تلبیس وحیل

Пери анинро , судӣ накунад доруии боҳ

پیر عنین را، سودی نکند داروی باه

Нофа шуд хоки ббозори ту , нашикуфт ки худ

نافه شد خاک ببازار تو، نشکفت که خود

Нофи халқи ту бурӣдааст бад-ӣни сирату роҳ

ناف خلق تو بریده است بدین سیرت و راه

Сохтӣ базмӣ , каз ҳасрат ӯ хозини хулд

ساختی بزمی، کز حسرت او خازن خلد

Маҷлиси орои туро гуфт , ки лошки идоаҳ

مجلس آرای تو را گفت، که لاشک یداه

Тифли пистони фараҳ , гашта нкорндаҳ ӣ май

طفل پستان فرح، گشته نکارنده ی می

Мурғи бустони тараб , гашта навозанда ӣ роҳ

مرغ بستان طرب، گشته نوازنده ی راه

Кимиёгар шуда дар қолаби ман боди самоъ

کیمیا گر شده در قالب من باد سماع

Ҳамчу дар қолаби маълули дами рӯҳи аллоҳ

همچو در قالب معلول دم روح الله

Бар гирифтаи дили варояши з май кунҷи тараб

بر گرفته دل ورایش ز می کنج طرب

Ореи амвол ниҳодааст худо дар афвоҳ

آری اموال نهاده است خدا در افواه

Базми крдўни сифат аз даври қадаҳи тоза ва тар

بزم کردون صفت از دور قدح تازه و تر

Чун ма аз анҷуми рухшандаи падедори сипоҳ

چون مه از انجم رخشنده پدیدار سپاه

Умаро , тӯҳфаи пазируфтаи стому мураккаб

امرا، تحفه پذیرفته ستام و مرکب

Шуъаро , остии окандаи бзру дебоа

شعرا، آستی آکنده بزّر و دیباه

Анҷум оварда бдомн , фалак аз баҳри нисор

انجم آورده بدامن، فلک از بهر نثار

Яъне имшаби бъзби хонаи меҳри омадаи моҳ

یعنی امشب بعزب خانه مهر آمده ماه

Рафта бар конгресси қасри ърўшони биҳишт

رفته بر کنگره قصر عروشان بهشت

Бнзораҳ ки ҳамеи садр ҷаҳон карда нашоҳ

بنظاره که همی صدر جهان کرده نشاه

Гоҳи ризвони занами гўср май пошади об

گاه رضوان زنم گوثر می پاشد آب

Гоҳ , ҳўрои басари зулфи ҳамеи рўбди роҳ

گاه، حورا بسر زلف همی روبد راه

Неи чунин буқаламунии бтрои зиндаи зи табъ

نی چنین بوقلمونی بطرا زنده ز طبع

Каши абад нақш бароварду азали бади ҷўлоаҳ

کش ابد نقش برآورد و ازل بد جولاه

Шеъри ман чун бтўи пайвасти яке даҳ шуд аз онк

شعر من چون بتو پیوست یکی ده شد از آنک

Панҷ дар ҷунбиши як мартаба гардад панҷоҳ

پنج در جنبش یک مرتبه گردد پنجاه

Зон бадаргоҳ ту афтод паноҳам ки набӯд

زان بدرگاه تو افتاد پناهم که نبود

Спрки новак ӯ оби буруни зин дар гоҳ

سپرک ناوک او آب برون زین در گاه

Абри борандаи манам , кӯҳи гарони санги тўӣӣ

ابر بارنده منم، کوه گران سنگ توئی

Абр бо кӯҳ диҳад дар ҳамаи аҳволи паноҳ

ابر با کوه دهد در همه احوال پناه

Шуъароро силам вазъ шавад бар дар ман

شعرا را سلم وضع شود بر در من

Бирасад чунки бдрё расад ошӯб меаҳ

برسد چونکه بدریا رسد آشوب میاه

Азми халхоли маро чун сӯии зангони афканд

عزم خلخال مرا چون سوی زنگان افکند

Дар таманнои қудум ту бимонадам шаш моҳ

در تمنای قدوم تو بماندم شش ماه

Зон ба халхолгароӣад замирам ки дар ӯ

زان به خلخال گرائید ضمیرم که در او

Нави арӯсон улувваманд бғоити дилхоҳ

نو عروسان علومند بغایت دلخواه

Рух бар он дошт зарурот ки бар рқъаҳи вақт

رخ بر آن داشت ضرورات که بر رقعه وقت

Мадҳи ин тайифаи но ки з ъзӣ гуяд шоҳ

مدح این طایفه نا که ز عزی گوید شاه

Машварати хостам аз табъ ризо дод ва лек

مشورت خواستم از طبع رضا داد و لیک

Ҳамтем гуфт ман ва ин калимаи лои аллоҳ

همتم گفت من و این کلمه لا الله

Карамати банк бар он зад ки ту таъҷил макун

کرمت بانک بر آن زد که تو تعجیل مکن

То ҷаҳони карам андар расад аз лашкари гоҳ

تا جهان کرم اندر رسد از لشکر گاه

Бикрам бо карами худ зи ман ин лафз бигӯӣ

بکرم با کرم خود ز من این لفظ بگوی

К-эии карони ваъда боиҷоз расед омад коҳ

کای کران وعده بایجاز رسید آمد کاه

То дрории абади каси натавонади паймӯд

تا دراری ابد کس نتواند پیمود

Абадии боди туро умр ва сухан шуд кӯтоҳ

ابدی باد تو را عمر و سخن شد کوتاه