эй шамъи зрдрўӣ , ки бо ашки дида Эй

ای شمع زردروی، که با اشک دیده‌ای

Сари хайли ошиқони мусӣбати расида Эй

سر خیل عاشقان مصیبت رسیده‌ای

Фарҳоди вақти хешӣ , май сӯз ва май гудоз

فرهاد وقت خویشی، می‌سوز و می‌گداز

То худ , чаро зи суҳбати ширини бурӣда Эй

تا خود، چرا ز صحبت شیرین بریده‌ای

Як шаби сапанди оташи ҳиҷрони шӯй чаҳ бок

یک شب سپند آتش هجران شوی چه باک

Шаш маи висоли дӯст на охири ту дида Эй

شش مه وصال دوست نه آخر تو دیده‌ای

Гар шоҳидии зи ишқ чаҳ рух зард гашта Эй

گر شاهدی ز عشق چه رخ زرد گشته‌ای

Вари ошиқӣ барои чаҳ қад баркашида Эй

ور عاشقی برای چه قد برکشیده‌ای

Ёрӣ ба бод додае ? ар не , чаро чу ман

یاری به باد داده‌ای؟ ار نی، چرا چو من

Берангу ашкбор ва назору шамида Эй

بی‌رنگ و اشکبار و نزار و شمیده‌ای

Ин хӯн , фурӯди дидаи зи соид ба сон чист

این خون، فرود دیده ز ساعد به سان چیست

Аз ғабн агар на даст , ба дандони гузида Эй

از غبن اگر نه دست، به دندان گزیده‌ای

Гуҳ бар локини савории вази шуълаи найзаи вар

گه بر لکن سواری وز شعله نیزه ور

Лофӣ наме занӣ , сафи зулмати дарида Эй

لافی نمی‌زنی، صف ظلمت دریده‌ای

Гирам , ки сари Фрохтаҳ эй чун муборизон

گیرم، که سر فراخته‌ای چون مبارزان

Султон нае , барои чаҳ афсар харида Эй

سلطان نه‌ای، برای چه افسر خریده‌ای

Онро ки нури дидаи камони бардае , ту худ

آن را که نور دیده کمان برده‌ای، تو خود

Доим дар оби дида , аз он нури дида Эй

دایم در آب دیده، از آن نور دیده‌ای

Оҳанги хӯну ҷон ту кардааст баъд аз онк

آهنگ خون و جان تو کرده است بعد از آنک

Дар ҷони нишондаи аиш ва ба ҷонпарвар дида Эй

در جان نشانده‌ایش و به جان‌پرور دیده‌ای

Ҷавлон кунӣ чу шаби пурҳ дар тира кӣ ва лек

جولان کنی چو شب پره در تیره کی و لیک

Бо теғи офтоби илми хоби бурӣда Эй

با تیغ آفتاب علم خواب بُریده‌ای

Мурғии чунин шкрФ ки дар аҳди худ туе

مرغی چنین شکرف که در عهد خود تویی

Парвонаро ба ҳам нафасӣ чун гузида Эй

پروانه را به هم‌نفسی چون گزیده‌ای

Оре , ту худ ҳам аз магасии зодае ба асл

آری، تو خود هم از مگسی زاده‌ای به اصل

Ва имрӯз низ бо магасӣ орамида Эй

و امروز نیز با مگسی آرمیده‌ای

Валлоҳ ки то мусҳафи шамъии ту васфи хеш

والله که تا مصحف شمعی تو وصف خویش

Зини сони ҷуз аз асиргар аз кас шунида Эй

زین سان جز از اثیر گر از کس شنیده‌ای

Дар базми хоҷа , хандаи нузҳат чаҳ май занӣ

در بزم خواجه، خندهٔ نزهت چه می‌زنی

Охир , на аз бародари ҳамдами бурӣда Эй

آخر، نه از برادر همدم بریده‌ای

Олии ҷамоли дайн ки ҳаме гуядаш хирад

عالی جمال دین که همی‌گویدش خرد

Чндонкаҳи дидаро бирасонам расида Эй

چندانکه دیده را برسانم رسیده‌ای

Масъӯди ному толеъи масъӯди талъатӣ

مسعود نام و طالع مسعود طلعتی

Чун саъд аз он хулосаи чархи хамида Эй

چون سعد از آن خلاصه چرخ خمیده‌ای

Ҳайат намӯд тоири Яман аз гули Хуҷанд

هیئت نمود طایر یمن از گل خجند

То нафхаи Масеҳи бадв дар дамида Эй

تا نفخهٔ مسیح بدو در دمیده‌ای

Чун меҳри нур дар ҳамаи олами фишонда Эй

چون مهر نور در همه عالم فشانده‌ای

Чун абри соя бар ҳамаи каси гстридаҳ Эй

چون ابر سایه بر همه‌کس گستریده‌ای

Аз ҳар ки къбтини татовул ба каф гирифт

از هر که کعبتین تطاول به کف گرفت

Бадбахти онкии муҳра аз ӯ бози чида Эй

بدبخت آنکه مهره از او باز چیده‌ای

Сад бори тӯлу арз фалак кардае ба ком

صد بار طول و عرض فلک کرده‌ای به کام

Аз бас ки гирди мақсади дил бар танида Эй

از بس که گرد مقصد دل بر تنیده‌ای

Сад рифъат аз макони гумони бргзштаҳ Эй

صد رفعت از مکان گمان برگذشته‌ای

Аз бас ки бар мъорҷи ҳиммати чмидаҳ Эй

از بس که بر معارج همت چمیده‌ای

Дандони кунони фалак бибридааст бех ӯ

دندان کنان فلک ببریده است بیخ او

Баси ҳаркии базмгоҳ ва чаҳ дандони гузида Эй

بس هرکه بزمگاه و چه دندان گزیده‌ای

Дастони андалеби сухани ҷумла мадҳ туаст

دستان عندلیب سخن جمله مدح توست

Чун ғунча дар табассум аз он лаби кафида Эй

چون غنچه در تبسم از آن لب کفیده‌ای

Ҳамчун хаёл дар сари нусрати фитода Эй

همچون خیال در سر نصرت فتاده‌ای

Ҳамчун умед дар дар давлати хазида Эй

همچون امید در در دولت خزیده‌ای

Субҳи бақои шаби бкшидсти ҳамчуи гул

صبح بقا شب بکشیدست همچو گل

Онро ки ту ба хори накбати халида Эй

آن را که تو به خار نکبت خلیده‌ای

Асрор гуфт туаст ки ҳрдми зи кӯии фикр

اسرار گفت توست که هردم ز کوی فکر

Сад бор дар сарои змоири давида Эй

صد بار در سرای ضمایر دویده‌ای

ӯ шаръро биёмада дар кору кулу ҷузв

او شرع را بیامده در کار و کل و جزو

Тақсир нест омада ту овареда Эй

تقصیر نیست آمده تو آوریده‌ای

Боди офаридагори ҷаҳони офарини ?герат

باد آفریدگار جهان‌آفرین گرت

Каз офаридагони ту баин офарӣда Эй

کز آفریدگان تو بهین آفریده‌ای