эй соликони роҳи ҳавои ту дар талаб
ای سالکان راه هوای تو در طلب
Ваии сокинони кӯии ризои ту дар тараб
وی ساکنان کوی رضای تو در طرب
Ҳам бодаҳои ноби висоли ту бе ғараз
هم باده های ناب وصال تو بی غرض
Ҳам захмҳои теғи фироқи ту бе сабаб
هم زخم های تیغ فراق تو بی سبب
Дар сури ъушрати ту хуши устод , кон чу субҳ
در سور عشرت تو خوش استاد، کان چو صبح
Дар сўки ғайрати ту сияҳи ҷои макон чу шаб
در سوک غیرت تو سیه جا مکان چو شب
Дар гӯшаи бисоти ту аз бе бизоъатон
در گوشه بساط تو از بی بضاعتان
Бо хуши ҳарифи васли ду кунаст як ндб
با خوش حریف وصل دو کون است یک ندب
Дардии каши хирадро дар маҷлиси ғамат
دُردی کش خرد را در مجلس غمت
Ҷонӣаст бар лаби омада зон ҷоми тоблб
جانی است بر لب آمده زان جام تابلب
Равшандилони сайқали дардат чу зулфиқор
روشندلان صیقل دردت چو ذوالفقار
Ворастааи зи эҳтисоби сари дарраи адаб
وارسته ز احتساب سر درة ادب
Гоҳ аз қадами тавон шуда чун хок дар набот
گاه از قدم توان شده چون خاک در نبات
Гоҳе басари давон шуда чун об дар талаб
گاهی بسر دوان شده چون آب در طلب
эй чун раҷаби асм шуда бишинав бакӯш ҳуш
ای چون رجب اصم شده بشنو بکوش هوش
Як раҳи Нидои айши рҳё китарӣ аҷаб
یک ره ندای عیش رحیاً کی تری عجب
Дар ганҷи бихўдии каши рахти дили арҳмӣ
در گنج بیخودی کش رخت دل ارهمی
Халъат гуҳат бияёд безаҳмату тъб
خلعت گهت بیاید بی زحمت و تعب
Аввали қадами сар аз арабу з аҷам бикаш
اول قدم سر از عرب و ز عجم بکش
Пас бар бисот ҳар ду тараф на паии насаб
پس بر بساط هر دو طرف نه پی نسب
Дар гӯш , гӯшвори анои муфаххари алъҷм
در گوش، گوشوار انا مفخر العجم
Бар дӯш , тилсони анои Сайиди алъараб
بر دوش، طیلسان انا سید العرب
Хоҳӣ ки дида ӣ хирадати хурда байн шавад
خواهی که دیده ی خردت خرده بین شود
Рӯи хоки остонаи садри аҷали талаб
رو خاک آستانه صدر اجل طلب
Олии имоди дайни худои он Маҳмадӣ
عالی عماد دین خدا آن محمدی
Каз фахр ӯ ба чарх дар омад сари лақаб
کز فخر او به چرخ در آمد سر لقب
Сдрикаҳи рӯзгор ба ҷоҳаши баради ҳасад
صدریکه روزگار به جاهش برد حسد
Бадарӣ ки офтоби зроиши баради ҳасб
بدری که آفتاب زرایش برد حسب
зи осоиши ҷалолаш бар чори сӯии дайн
ز آسایش جلالش بر چار سوی دین
Сад дузд бидъатаст сари андарзаи қнб
صد دزد بدعت است سر اندرزه قنب
Хуршеди вори адлаш чун теғ бар кашид
خورشید وار عدلش چون تیغ بر کشید
Бибаред дасти зулми ма аз домани қсб
ببرید دست ظلم مه از دامن قصب
Рӯй баӣ брнг чу рӯй ҳасуд ӯст
روی بهی برنگ چو روی حسود اوست
Зини ранг бесбл набӯд дидаи ънб
زین رنگ بی سبل نبود دیده عنب
Зотӣаст он надонам дар ҳизи ҷиҳат
ذاتی است آن ندانم در حیز جهت
Бо олимии фазойили маврӯсу мктсб
با عالمی فضایل موروث و مکتسب
Як муҳра номдаҳаст бурун мисли ин ҷавон
یک مهره نامده است برون مثل این جوان
Аз зери ҳафт ҳуққаи ин пери булъаҷаб
از زیر هفت حقه این پیر بوالعجب
эй гулбуни хилофи ту сар то бпои хор
ای گلبن خلاف تو سر تا بپای خار
Вои нахли талъати ту гарон то гарони рутаб
وای نخل طلعت تو گران تا گران رطب
Зеҳни ту дар ду ком ки зад бар бисоти кашф
ذهن تو در دو کام که زد بر بساط کشف
Наваҳй ғариқ диду масӣҳии гирифтаи таб
نوحی غریق دید و مسیحی گرفته تب
Андешаи хилофи ту эҳсоси мард ро
اندیشه خلاف تو احساس مرد را
Чун устихон ба бандад дар манфази асаб
چون استخوان به بندد در منفذ عصب
Зоти ту гавҳар омад дар қулзуми вуҷӯд
ذات تو گوهر آمد در قلزم وجود
Ҳалами ту лангар омад бар киштии ғазаб
حلم تو لنگر آمد بر کشتی غضب
Садро , равои мадор ки дар аҳди дарси ту
صدرا، روا مدار که در عهد درس تو
Бўолқосмӣ харита кашад пеши бӯи лҳб
بوالقاسمی خریطه کشد پیش بو لهب
Дасти талаб дароз кун эй Мӯсои сахо
دست طلب دراز کن ای موسی سخا
То аждаҳои нутқ падед ояд аз хшб
تا اژدهای نطق پدید آید از خشب
Дар ришта кардаам ба бенон баёни фикр
در رشته کرده ام به بنان بیان فکر
Ин ақд чун сурайёи пар дар мунтахаб
این عقد چون ثریا پر در منتخب
Бар гардани ҷалоли ту бастам ки асл ӯ
بر گردن جلال تو بستم که اصل او
Ршҳист зон саҳоб ва насимӣаст зон мҳб
رشحیست زان سحاب و نسیمی است زان مهب
Гар як назар кунӣ бсхоўт чу офтоб
گر یک نظر کنی بسخاوت چو آفتاب
Зуд аз гузин ниҳол бгрдўн расад шуъаб
زود از گزین نهال بگردون رسد شعب
То даст боғбон кун аз бӯстони кон
تا دست باغبان کن از بوستان کان
Гуҳи дастаи гули ораду гуҳи пуштаи ҳтб
گه دسته گل آرد و گه پشته حطب
Ҳркт надорадӣ гули бустони шаръи дӯст
هرکت نداردی گل بستان شرع دوست
Ҳолаш чу ҳоли шохи ҳтби бод дар лҳб
حالش چو حال شاخ حطب باد در لهب
Фориғи ҳилоли умри ту аз вартаи муҳоқ
فارغ هلال عمر تو از ورطه محاق
Озоди бадари қадари ту аз уқда ӣ занб
آزاد بدر قدر تو از عقده ی ذنب
Маймуни расидаи мақдами иди нав чун барот
میمون رسیده مقدم عید نو چون برات
Мақбул гашта тоъати шаъбонат чун раҷаб
مقبول گشته طاعت شعبانت چون رجب