Алҳақ ин ҷашн , на ҷашнаст ки боғ Ирам аст
الحق این جشن، نه جشن است که باغ ارم است
Ирам аз лутфи мизоҷаш ба вабо муттаҳам аст
ارم از لطف مزاجش به وبا متهم است
Нақши банди чаманаши бод , зи чин лутф аст
نقش بند چمنش باد، ز چین لطف است
Рнгризи самараши моҳи зи чарх карам аст
رنگریز ثمرش ماه ز چرخ کرم است
Доманаши пари зар ва симаст ки кон амл аст
دامنش پر زر و سیم است که کان امل است
Даҳанаши пар май ва мивааст ки хулд нъм аст
دهنش پر می و میوه است که خلد نعم است
Хона рӯбӣаст дар ин базм ба ҷоруби насим
خانه روبی است در این بزم به جاروب نسیم
Пушти гардун чу накӯи дрнгрӣ зу бахам аст
پشت گردون چو نکو درنگری زو به خم است
Туъма мдхнаҳ ӯст , шаби мшгини ҷаъд
طعمه مدخنه اوست، شب مشگین جعد
Машки шабро чаҳ хатар , миҷмараи моҳ кам аст
مشک شب را چه خطر، مجمره ماه کم است
Бод ӯ қобилаи рӯҳ , чу бод исо аст
باد او قابله روح، چو باد عیسی است
Саҳн ӯ ҳомилаи амн , чу саҳн ҳарам аст
صحن او حامله امن، چو صحن حرم است
Даври ақдоҳи варо , акс набошад зирок
دور اقداح ورا، عکس نباشد زیراک
Акс ӯ ҷавр буд ҷавр ба маънӣ ситам аст
عکس او جور بود جور به معنی ستم است
Бе насаби нома ӯ , май зтбор ҳузн аст
بی نسب نامه او، می ز تبار حزن است
Дар тараби хона ӯ , ғами зи ҷаҳон адам аст
در طرب خانه او، غم ز جهان عدم است
Ҳам чу , фаввораи маи доман ӯ нур фишон
هم چو، فواره مه دامن او نور فشان
Ҳамчуи ҷуволаи субҳи оташ ӯ машк дам аст
همچو جواله صبح آتش او مشک دم است
Нур ӯ ҷумла фишонданд бар ӯ маъдану баҳр
نور او جمله فشاندند بر او معدن و بحر
Чарх мондааст , ки бо остии пар дирам аст
چرخ مانده است، که با آستی پر درم است
Ҳарами ҳурмат ӯро , дар фирдавсу тосат
حرم حرمت او را، در فردوس وطاست
Фалаки соҳат ӯро , мау анҷум ҳашам аст
فلک ساحت او را، مه و انجم حشم است
Хок ӯ афсари хуршед , шуда ин шарафаш
خاک او افسر خورشید، شده این شرفش
Ҳама аз нури ҳузури дӯша муҳташам аст
همه از نور حضور دو شه محتشم است
Ду ҷавон ва ду ҷаҳони бахш , ки бар дар гуҳашон
دو جوان و دو جهان بخش، که بر درگهشان
Ҳарчӣ дар ҳита ҳастӣаст зхил хадам аст
هرچه در حیطه هستی است ز خیل خدم است
Бар раҳи пилки ин , синаи шерон ҳадаф аст
بر ره پیلک این، سینه شیران هدف است
Бо сари ханҷари он , найзаи гардон . Қалам аст
با سر خنجر آن، نیزه گردان. قلم است
Ҳукми ин , бар даҳани дидаи гардун ҳукм аст
حکم این، بر دهن دیده گردون حکم است
Доғи он , бар кФли аблақи даврон рақам аст
داغ آن، بر کفل ابلق دوران رقم است
Хок бе сояи ин , бастаи гирд ва аташ аст
خاک بی سایه این، بسته گرد و عطش است
Моҳ дар партави он , хастаи диқ ва дирам аст
ماه در پرتو آن، خسته دق و درم است
Зини қизил , шоҳи чгли пои бгл мубтазал аст
زین قزل، شاه چگل پای به گل مبتذل است
Зон нигин , хони такин , дрҳдчин , дролм аст
زان نگین، خان تکین، درحد چین، در الم است
Торамии дони шарафи ин , ки сипеҳраш шараф аст
طارمی دان شرف این، که سپهرش شرف است
Ҷома ӣ дон , илми он , ки футуҳаш илм аст
جامهای دان، علم آن، که فتوحش علم است
Нутқ , дар мадҳати ин , мултазам ноӣ клў аст
نطق، در مدحت این، ملتزم نای کلو است
Оз , бо неъмати он , ходими табл шикам аст
آز، با نعمت آن، خادم طبل شکم است
Алҳақ ин сӯра , ки дар шани ду шаҳ манзил шуд
الحق این سوره، که در شان دو شه مُنزل شد
Зон рақамҳост ки бар лавҳи азал мртсм аст
زان رقم هاست که بر لوح ازل مرتسم است
Хӯни дил сӯхтаам , дар талаби ин дами хуш
خون دل سوختهام، در طلب این دم خوش
Ореи ореи падари машки ҳам , аз асл дам аст
آری آری پدر مشک هم، از اصل دم است
Ақл , бо завқи суханҳои ман инсоф бидод
عقل، با ذوق سخنهای من انصاف بداد
Ки фасоҳати зи араб буд , кунун аз аҷам аст
که فصاحت ز عرب بود، کنون از عجم است
Дар гулистон дил ояд , нафаси ман чу сабо
در گلستان دل آید، نفس من چو صبا
Ки насимаши карами шоҳ муаттар шем аст
که نسیمش کرم شاه معطر شیم است
Молики алмалики сухан , кард марои Подшаҳӣ
مالک الملک سخن، کرد مرا پادشهی
Ки салотини ҷаҳонро басар ӯ қисм аст
که سلاطین جهان را به سر او قسم است
Қабзаи теғ бадв доду сари калаки бмн
قبضه تیغ بدو داد و سر کلک به من
Қосими ризқ , ки муставфии хайр алқсм аст
قاسم رزق، که مستوفی خیر القسم است
Хусравӣ мктсб ӯст , ба шамшеру сахо
خسروی مکتسب اوست، به شمشیر و سخا
Гарчи дар хусравӣ аз чори тараф муҳташам аст
گرچه در خسروی از چار طرف محتشم است
Як тарафи боргаҳ , соми Таҳамтан насаб аст
یک طرف بارگه، سام تهمتن نسب است
Як тарафи тахти Фаридуни Сикандар илм аст
یک طرف تخت فریدون سکندر علم است
Як тарафи ҳўдҷ қудсаст , ки бар соя ӯ
یک طرف هودج قدس است، که بر سایه او
Раҳнамои назари баста чу ҷазр асм аст
رهنمای نظر بسته چو جذر اصم است
Як тарафи навбар фатҳаст , ки аз шохи синонаш
یک طرف نوبر فتح است، که از شاخ سنانش
Равзаи маликтару тоза , чу боғ Ирам аст
روضه ملک تر و تازه، چو باغ ارم است
эй бар устод хирад хонд , ҳам аз тифлӣ ӯ
ای بر استاد خرد خواند، هم از طفلی او
Суҳуфи бахшоишу бахшиш , ки бадв муҳташам аст
صحف بخشایش و بخشش، که بدو محتشم است
Чун камоли ту ҳамеи байнаму нуқсони сухан
چون کمال تو همی بینم و نقصان سخن
Ҳосили кори ман аз фарти ҳаё ва надам аст
حاصل کار من از فرط حیا و ندم است
Дар баҳори сувар , ин нақш ки ман сохта ам
در بهار صور، این نقش که من ساختهام
Шер пардааст , ки дар маърази шер аҷм аст
شیر پرده است، که در معرض شیر اجم است
Онкӣ дар пеши ду хуршед , чунин шамъ наад
آنکه در پیش دو خورشید، چنین شمع نهد
Чун чароғи ҷаддӣ , алҳақ хирадаш кам з кам аст
چون چراغ جدی، الحق خردش کم ز کم است
Хаҷалами сахт аз ин тӯҳфа , чу дар вай нагарм
خجلم سخت از این تحفه، چو در وی نگرم
Рост чун тӯҳфаи рони малах ва хон ҷам аст
راست چون تحفه ران ملخ و خوان جم است
Шеъри ман , мадҳи шаҳи ҳазрати олӣ фалакӣ аст
شعر من، مدح شه حضرت عالی فلکی است
Ки бар ӯ , аз сипаҳ рӯҳ хем дар хем аст
که بر او، از سپه روح خیم در خیم است
Ман суханро бФлк медаҳум ватар байтам
من سخن را به فلک میدهم و تر بیتم
зи офтоби карами хусрави кайвон ҳамм аст
ز آفتاب کرم خسرو کیوان همم است
То руху зулфи санами қиблаи рӯҳ шмн аст
تا رخ و زلف صنم قبله روح شمن است
То дилу чашми шмни бастаи нақш санам аст
تا دل و چشم شمن بسته نقش صنم است
Боди хуррами дили шоҳони брхи якдигар
باد خرم دل شاهان به رخ یکدیگر
Ки бад-ӣни хуррамии имрӯзи мухолиф дижам аст
که بدین خرمی امروز مخالف دژم است
Ҳаргизи ин давлати афзӯн ба тамомии мрсод
هرگز این دولت افزون به تمامی مرساد
Зонка ҳарҷо ки тамомӣаст азои қил тем аст
زانکه هرجا که تمامی است اذا قیل تم است