Дар гулшани айёми насимии з вафо нест

در گلشن ایام نسیمی ز وفا نیست

Дар дидаи афлоки нишонеи з ҳаё нест

در دیده افلاک نشانی ز حیا نیست

Бар хўончаҳи минои фалаки худ ҳама қурс аст

بر خوانچه مینای فلک خود همه قرص است

Ва он ҳам зпии гуруснаи чашмон чўмо нест

و آن هم زپی گرسنه چشمان چوما نیست

Пенҳои фалак ҳбр надорад ки ба таҳқиқ

پنهای فلک حبر ندارد که به تحقیق

Бар моида ӯ ба ҷузи ин турш або нест

بر مائده او به جز این ترش ابا نیست

Ҳар лаҳзаи ҷавонии бгшди олам агар чанд

هر لحظه جوانی بگشد عالم اگر چند

Ҷуз бар сари перони асари гирд дуо нест

جز بر سر پیران اثر گرد دعا نیست

Онҷо ки амли дом наад боз ва магас ҳаст

آنجا که امل دام نهد باز و مگس هست

Лекин чу аҷали теғ гшд мерӯ гадо нест

لیکن چو اجل تیغ گشد میرو گدا نیست

Дар роҳи фанои халқ чу дандона шона аст

در راه فنا خلق چو دندانه شانه است

Коӣинаҳи он , рӯй чу ин сатҳ қафо нест

کائینه آن، روی چو این سطح قفا نیست

Осоишу симурғи ду номаст ки мъниш

آسایش و سیمرغ دو نام است که معنیش

ё ҳаст , дар идрок намеояд ва ё нест

یا هست، در ادراک نمی آید و یا نیست

Хокаст миёни хонаи афлоку лекин

خاک است میان خانه افلاک و لیکن

Чандон ки на бандади раҳи сайлоб бало нест

چندان که نه بندد ره سیلاب بلا نیست

Бар гисаҳи олам чаҳ зании даст ки дар вай

بر گیسه عالم چه زنی دست که در وی

Аз ақди баҳои як гуҳар беш баҳо нест

از عقد بها یک گهر بیش بها نیست

Камтар буд аз як нафаси умеди фароғат

کمتر بود از یک نفس امید فراغت

Гар ҳаст туро ҳосил ,у аллоҳ ки мронист

گر هست تو را حاصل، و الله که مرانیست

Алҳақ гуҳарии сахт сминаст амон лек

الحق گهری سخت ثمین است امان لیک

Афсӯс ки бар сафҳаи шамшер бақо нест

افسوس که بر صفحه شمشیر بقا نیست

Рӯй дил аз ин шоҳиди бад меҳр бигардон

روی دل از این شاهد بد مهر بگردان

Конҷо ки ҷамоласт алии алқтъ вафо нест

کانجا که جمال است علی القطع وفا نیست

Ҳам молик дарёст , замини ҳам малики кон

هم مالک دریاست، زمین هم ملک کان

Барҷоӣ азимаст вале нек адо нест

برجای عظیم است ولی نیک ادا نیست

Маҷрӯҳи ҳавойии зи ҳўон даст биафшон

مجروح هوائی ز هوان دست بیفشان

Зирок ҳўон нест ҳар онҷо ки ҳаво нест

زیراک هوان نیست هر آنجا که هوا نیست

Чун сабзаи зираи пӯши ббоғи ой ки дардӣ

چون سبزه زره پوش بباغ آی که دردی

Зубин занадат ғунча вагар чанд киё нест

زوبین زندت غنچه و گر چند کیا نیست

Зини олами хунхораи дилии хўншдаҳ чун лаъл

زین عالم خونخواره دلی خونشده چون لعل

Донам ки маро ҳаст надонам ки кро нест

دانم که مرا هست ندانم که کرا نیست

Бар чарх чаҳ даъвӣ кунам аз бахти чгўим

بر چرخ چه دعوی کنم از بخت چگویم

Чун меҳнати умрами зи тафосир кўо нест

چون محنت عمرم ز تفاسیر کوا نیست

Димоаҳи фано тохтан оварад ҷаҳон ро

دیماه فنا تاختن آورد جهان را

Хуршеди амони ҷузи кнФи зилл худо нест

خورشید امان جز کنف ظل خدا نیست

Аз хиттаи иқболи шаҳи машриқу мағриб

از خطه اقبال شه مشرق و مغرب

Гар ним қадам пеш наҳй хитта хато нест

گر نیم قدم پیش نهی خطه خطا نیست

Чун сӯрати пигонш ки сероби зафари бод

چون صورت پیگانش که سیراب ظفر باد

Дар боғчаи маъракаи як заҳр гё нест

در باغچه معرکه یک زهر گیا نیست

Ҷузи шохи зимистонӣу ҷуз мурғ хазоне

جز شاخ زمستانی و جز مرغ خزانی

Дар давлат ӯ ?гийаст ки бо барг ва наво нест

در دولت او گیست که با برگ و نوا نیست

эй шоҳ . Замири ту ки дар парда сабр аст

ای شاه. ضمیر تو که در پرده صبر است

Меҳрӣаст ки чун моҳи нави ангушти нмонист

مهری است که چون ماه نو انگشت نمانیست

Бар раъй ту пайдост ки ин ҳодисаи саъб

بر رأی تو پیداست که این حادثه صعب

Дардӣаст ки дар сар шудаи қонӯнаш даво нест

دردی است که در سر شده قانونش دوا نیست

Кас , нӯш накардааст зхмхонаҳи даврон

کس، نوش نکرده است زخمخانه دوران

Як ҷоми сафои кохр ӯ дард ҷафо нест

یک جام صفا کاخر او دُرد جفا نیست

Поӣӣ ва сиррӣ нест бзири фалаки дун

پائی و سری نیست بزیر فلک دون

Каз дасти фалаки ҳамчуи фалак бесар впо нест

کز دست فلک همچو فلک بی سر وپا نیست

Дар боғи ҷаҳони гулбуни умеди з тухмӣ аст

در باغ جهان گلبن امید ز تخمی است

Ковро ба чунин об ва ҳаво нашав ва намо нест

کاو را به چنین آب و هوا نشو و نما نیست

Дар хори сари сӯзан дарзӣ нагузашт аст

در خار سر سوزن درزی نگذشت است

Як ҷома ки чун перҳани ғунча қабо нест

یک جامه که چون پیرهن غنچه قبا نیست

Бо ин ҳамаи ҳам марҳами таслим ки аз вай

با این همه هم مرهم تسلیم که از وی

Чун дар гузарии сӯрати беҳбуд шифо нест

چون در گذری صورت بهبود شفا نیست

Ин хотамати кули азоҳои мулӯк аст

این خاتمت کل عزاهای ملوک است

Кандар паии ваии фотиҳа ӣ ҳеҷ азо нест

کاندر پی وی فاتحه ی هیچ عزا نیست

Хулди абадии боди ҷазои ту дар ин ранҷ

خلد ابدی باد جزای تو در این رنج

Конро ки гузаштаст ба ҷзхлдҷзонист

کان را که گذشت است به جزخلدجزانیست