эй дода зи офтоби гадораи кулоҳ ро

ای داده ز آفتاب گداره کلاه را

Ва афзӯда бар сипеҳру ситораи сипоҳ ро

و افزوده بر سپهر و ستاره سپاه را

Аз боғи малики дасти нишони бардаи теғ ро

از باغ ملک دست نشان برده تیغ را

Зии авҷи чархи пой гшон карда гоҳ ро

زی اوج چرخ پای گشان کرده گاه را

Байрақ фузуда мавкиби субҳи сипед ро

بیرق فزوده موکب صبح سپید را

Равнақи ниҳодаи рояти шоҳи сиёҳ ро

رونق نهاده رایت شاه سیاه را

Аз рои нўрбхши бҳрқи ҳиҷоби шаб

از رای نوربخش بحرق حجاب شب

Дар қадари офтоби расонидаи моҳ ро

در قدر آفتاب رسانیده ماه را

Бар кор карда сунъ ба меҳру санои ту

بر کار کرده صنع به مهر و ثنای تو

Ҳамчун замири ғунчаи забони гиёҳ ро

همچون ضمیر غنچه زبان گیاه را

Ҷўдтўи даст рӯй шиносади суол ро

جودتو دست روی شناسد سئوال را

Афви ту хушгувор сетанд гуноҳ ро

عفو تو خوشگوار ستاند گناه را

Вази ғусса ӣ ҷабини ту чарх аз ниёами субҳ

وز غصه ی جبین تو چرخ از نیام صبح

Знкори хӯрда арз диҳад теғи оҳ ро

زنکار خورده عرض دهد تیغ آه را

Дар аҳди поси ханҷари фирӯзаи фоми ту

در عهد پاس خنجر فیروزه فام تو

Аз ҷазби каҳрабоӣ фироқаст коҳ ро

از جذب کهربای فراغ است کاه را

Гар боди эҳтисоби ту ҷустӣ бар обгир

گر باد احتساب تو جستی بر آبگیر

Бт . Ҷовдони з даст бидодӣ шиноа ро

بط. جاودان ز دست بدادی شناه را

Аз туаст фитнаи ҳамдами хобӣ ки сӯй ӯ

از توست فتنه همدم خوابی که سوی او

Ҷузи нафхи сувари раҳи надиҳади антбоаҳ ро

جز نفخ صور ره ندهد انتباه را

Матраҳи шуъоъ чун ту ҷҳонтоб нирӣ аст

مطرح شعاع چون تو جهانتاب نیری است

Чндонкаҳи дида раҳ бигушоед накоҳ ро

چندانکه دیده ره بگشاید نکاه را

Карда бсъии мкрмт аз хон адл ӯ

کرده بسعی مکرمت از خوان عدل او

Подоши хораи мъзаҳи бодои фароа ро

پاداش خواره معذه بادا فراه را

Аҳволи хеши бандаи чгўид ки ҳеҷ нест

احوال خویش بنده چگوید که هیچ نیست

Дар пардаи ҳақиқат ӯ иштибоҳ ро

در پرده حقیقت او اشتباه را

Лухтӣ гусел карда вафоу Фоқ ро

لختی گسیل کرده وفا و فاق را

Ҳоле талоқ дода шикваи бароа ро

حالی طلاق داده شکوه براه را

Баррагӣ на мо ҳзр на салбро на асб ро

برگی نه ما حضر نه سلب را نه اسب را

Созӣ на мухтасар на сафарро на роҳ ро

سازی نه مختصر نه سفر را نه راه را

Ман розӣам ба сустии ҳоли худ ар хирад

من راضیم به سستی حال خود ار خرد

Розӣ кунад дўоъии номӯси шоҳ ро

راضی کند دواعی ناموس شاه را

Дил бар балои ниҳодам ва Аслан малул нест

دل بر بلا نهادم و اصلا ملول نیست

Перӣ ки ӯ даво накунад заъфи боҳ ро

پیری که او دوا نکند ضعف باه را

Дар тӣаи ғам дар орзӯии ҷоҳи Юсуфӣ

در تیه غم در آرزوی جاه یوسفی

Рӯзии болтзоми тўонкрди ҷоҳ ро

روزی بالتزام توانکرد جاه را

Бо ин ҳамаи зи сайли клўи гири хуш тар аст

با این همه ز سیل کلو گیر خوش تر است

Сарбозии бришми нои сози роҳ ро

سربازی بریشم نا ساز راه را

Он ногувори калак ки бар ҳар ҳдқ накошт

آن ناگوار کلک که بر هر حدق نکاشت

Хизлон физой сӯрати тавфиқи коҳ ро

خذلان فزای صورت توفیق کاه را

Афъол ӯ басаст бар ин дод ӯ гувоҳ

افعال او بس است بر این داد او گواه

Мақбул тар ниҳанд зи хонаи гувоҳ ро

مقبول تر نهند ز خانه گواه را

Ар чу ки теғи шоҳ бзхмӣ бияфканад

ار چو که تیغ شاه بزخمی بیفکند

Аз кардан он сипари кулу мағзи табоҳ ро

از کردن آن سپر کل و مغز تباه را

Охсиктӣ чаҳ нолӣ аз он бади куниш ки гож

آخسیکتی چه نالی از آن بد کنش که گاژ

Бар снки зари мъأдн некаст коҳ ро

بر سنک زر معأدن نیک است کاه را

Ҳар кас ки барграфт ва ба бинӣ қарор дошт

هر کس که برگرفت و به بینی قرار داشت

Таслим сидқ кард қазои илоҳ ро

تسلیم صدق کرد قضای اله را

Мшмўмаҳи исти риши вай аз ҳор ва пас баров

مشمومه ایست ریش وی از هار و پس براو

Паст ва кушода бӯда дайу тири моҳ ро

پست و گشاده بوده دی و تیر ماه را

Зу дар гзрбаҳи мадҳи малики шӯ ки зинда кард

زو در گذربه مدح ملک شو که زنده کرد

Иқбол ӯ маротиби иқболу ҷоҳ ро

اقبال او مراتب اقبال و جاه را

Бо фар ӯ ба ҷаъбау таркиш тафохур аст

با فرّ او به جعبه و ترکش تفاخر است

Теғи кабӯду ҷомау чатри сиёҳ ро

تیغ کبود و جامه و چتر سیاه را

Доими зи ҷоҳу халъати султон тиҳӣ мабод

دایم ز جاه و خلعت سلطان تهی مباد

Фарқи малик ки тоҷ диҳад фарқи гоҳ ро

فرق ملک که تاج دهد فرق گاه را

Аҳдӣаст бо саодати азмии бшрти адл

عهدی است با سعادت عظمی بشرط عدل

То остони ҳашари мари ин пойгоҳ ро

تا آستان حشر مر این پایگاه را