Хусру хусрави нишони шоҳӣ ки ҷуз бар лафз ӯ
خسر و خسرو نشان شاهی که جز بر لفظ او
Неки бахтӣ кам фиристад тӯҳфау зодии маро
نیک بختی کم فرستد تحفه و زادی مرا
Он ҷаҳони бахтӣ ки алои зи остини фаррухаш
آن جهان بختی که الا ز آستین فرخش
Рӯй нанамудаст дар олами кафи родии маро
روی ننمودست در عالم کف رادی مرا
Ҷавшани иқбол ӯ то пушт ман дорад қавӣ
جوشن اقبال او تا پشت من دارد قوی
Муми гардун ба тавонад кард пӯлодии маро
موم گردون به تواند کرد پولادی مرا
Соя ӯ гар набӯдӣ муддати аллоҳ бар серум
سایه او گر نبودی مدت الله بر سرم
Силии гардуни гж рўр аст наниҳодӣ маро
سیلی گردون گژ رور است ننهادی مرا
Пушти дастӣ сахт хӯрд аз ҷоҳ ӯ ореи бқҳр
پشت دستی سخت خورد از جاه او آری بقهر
Ҳам нагаштӣ осмон дар пои бедодии маро
هم نگشتی آسمان در پای بیدادی مرا
зи ибтидо чун мурғи исо қолабӣ будам ҷамод
ز ابتدا چون مرغ عیسی قالبی بودم جماد
Дод ҷон аз ҳазрати шоҳ ҷаҳон додӣ маро
داد جان از حضرت شاه جهان دادی مرا
Дар шабистони замирами пари зи ширин буд лек
در شبستان ضمیرم پر ز شیرین بود لیک
Бар дар даъват ҳаме зад ҳалқаи Фарҳодии маро
بر در دعوت همی زد حلقه فرهادی مرا
Духтари табъами бмдҳши номзад буд аз азал
دختر طبعم بمدحش نامزد بود از ازل
Вар набӯдӣ мо дар айём кӣ зодии маро
ور نبودی ما در ایام کی زادی مرا
Ман кӣм шоҳо бигӯям то бостҳқоқи мадҳ
من کیم شاها بگویم تا باستحقاق مدح
Аз дар давлат дар омад чун ту домодии маро
از در دولت در آمد چون تو دامادی مرا
Дар ҷаҳони ҷон мусаллам шуд ба теғи мадҳи шоҳ
در جهان جان مسلم شد به تیغ مدح شاه
Бар дар шаҳри маъонии муфаххари ободии маро
بر در شهر معانی مفخر آبادی مرا
Дӯши калакам дар рикоби мадҳ ӯ бишкаста ӣ буд
دوش کلکم در رکاب مدح او بشکسته ی بود
Кар сҳилш кӯш нгшодии бФрёдии маро
کر صهیلش کوش نگشادی بفریادی مرا
Чун манам шбрнки майдони сухан дар аҳди худ
چون منم شبرنک میدان سخن در عهد خود
Нест лоиқи ҷузи санои шоҳ ба , зодии маро
نیست لایق جز ثنای شاه به، زادی مرا
Ман чунин муҳтоҷи як шогирд ва дар атрофи малик
من چنین محتاج یک شاگرد و در اطراف ملک
Абдаи ҳрдм хитоб омад зи устодии маро
عبده هردم خطاب آمد ز استادی مرا
Вари ҷаҳонро зин хабар кардӣ касе аз чини врўм
ور جهان را زین خبر کردی کسی از چین وروم
Банда чун хоқон ва чун қайсар фиристодӣ маро
بنده چون خاقان و چون قیصر فرستادی مرا
Дар ғазал кӣ бушковади бустони табъам зон куҷо
در غزل کی بشکفد بستان طبعم زان کجا
Нест ҳосили сарви қадии зулфи шамшодии маро
نیست حاصل سرو قدی زلف شمشادی مرا
Дар ҷаҳон хирадаст анъомат ки нерӯманди бод
در جهان خُرد است انعامت که نیرومند باد
Кӯ касе кои зи банди ин андеша бикшодӣ маро
کو کسی کا ز بند این اندیشه بگشادی مرا
Шеър нек овардаам кои зи баҳри айвони бақо
شعر نیک آورده ام کا ز بهر ایوان بقا
Нест некӯтар зи шеъри неки бунёдии маро
نیست نیکو تر ز شعر نیک بنیادی مرا
Сари басари олами бгрдшоаҳи лекини вақт ро
سر بسر عالم بگردشاه لیکن وقت را
Мужда нав медиҳад олам ба Бағдодии маро
مژده نو میدهد عالم به بغدادی مرا