Ҳар он кисват ки бар болои нӯъмон алзмон зебад

هر آن کسوت که بر بالای نعمان الزمان زیبد

Бар доман , зи дил бояд раҳи ҷайб аз равони зебад

بر دامن، ز دل باید ره جیب از روان زیبد

Қабои рӯзгораши прўзӣ дар остин шояд

قبای روزگارش پروزی در آستین شاید

Радои офтобаши реша ӣ дар тилсони зебад

ردای آفتابش ریشه ی در طیلسان زیبد

Ҳар он кӯии каллаи заррин ки чарх азохтрон созад

هر آن کوی کله زرین که چرخ ازاختران سازد

Либоси умр ӯро чун , тарози ҷовдони зебад

لباس عمر او را چون، طراز جاودان زیبد

Ҳар он мураккаб ки , ром ояд , рикоби давлат ӯ ро

هر آن مرکب که، رام آید، رکاب دولت او را

Ҷӯшро камтарини охури тариқи каҳкашони зебад

جوش را کمترین آخور طریق کهکشان زیبد

Дурусти машриқӣ бояд сари афсори барроқаш ро

درست مشرقی باید سر افسار براقش را

Дурусти мағрибӣ бар сар , Фсори ин ва он зебад

درست مغربی بر سر، فسار این و آن زیبد

Қазо , тавқи ҳилол аз пеши ин айвони фурӯд овар

قضا، طوق هلال از پیش این ایوان فرود آور

Ки бар Рахшаш на аз шабдизи тарсади осмони зебад

که بر رخشش نه از شبدیز ترسد آسمان زیبد

Нзибди меҳру моҳу давру маркази кисвати қадараш

نزیبد مهر و ماه و دور و مرکز کسوت قدرش

Ва локини халъати маймуни султони ҷаҳони зебад

و لکن خلعت میمون سلطان جهان زیبد

эй халъати шоҳи замин , чатрии кушод аз пар

همای خلعت شاه زمین، چتری گشاد از پر

Ки шоҳи дайни бзири зилли иқболаши равони зебад

که شاه دین بزیر ظل اقبالش روان زیبد

Зҳиролдину мҳии алшръи муфтии ашшарқи рукн алҳақ

ظهیرالدین و محی الشرع مفتی الشرق رکن الحق

Ки бар гӯши хитобаш , зулфи нӯъмон алзмон зебад

که بر گوش خطابش، زلف نعمان الزمان زیبد

Муҳамади номи исои дам ки дар маҳдаши қазои ӯро

محمد نام عیسی دم که در مهدش قضا اورا

Фалаки тахти шараф шояд , қамари дасти бенон зебад

فلک تخت شرف شاید، قمر دست بنان زیبد

Худовандӣ ки барқи азмаш , он Рахши сабк бол аст

خداوندی که برق عزمش، آن رخش سبک بال است

Ки коми камтаринаш зон сӯии куну макони зебад

که کام کمترینش زان سوی کون و مکان زیبد

Чу шҳпри коғазӣ бастааст калакаши номаи фатво

چو شهپر کاغذی بسته است کلکش نامه فتوی

Киин парвоз ӯ , аз қирвон то қирвони зебад

کهین پرواز او، از قیروان تا قیروان زیبد

Замир ӯ арӯси нуктаро беперҳан бинад

ضمیر او عروس نکته را بی پیرهن بیند

Сулаймонро , барроқи боди пай , бар гстўони зебад

سلیمان را، براق باد پی، بر گستوان زیبد

Чу адлаш новак андозӣ кунад , бар зулму шайтон вааш

چو عدلش ناوک اندازی کند، بر ظلم و شیطان وش

Шаҳоби осмон , пар карда дар чархи камони зебад

شهاب آسمان، پر کرده در چرخ کمان زیبد

зи бими мавҷи хези шоми ғам , бар соҳили машриқ

ز بیم موج خیز شام غم، بر ساحل مشرق

Барои заврақи хуршеди райш , бодбони зебад

برای زورق خورشید رایش، بادبان زیبد

Хаёл ӯро агар нақшӣ нагорд , мисли онсўрт

خیال او را اگر نقشی نگارد، مثل آنصورت

На дар калак яқин ояд , на бар лавҳи гумони зебад

نه در کلک یقین آید، نه بر لوح گمان زیبد

Касе каз сӯзи қаҳраш , чун камон кардан ба печанд

کسی کز سوز قهرش، چون کمان کردن به پیچاند

Нишаста солу ма , дар хоки мотам чун Фсони зебад

نشسته سال و مه، در خاک ماتم چون فسان زیبد

Зиҳии нодири қаринӣ , каш қазо бинишонад дар маснад

زهی نادر قرینی، کش قضا بنشاند در مسند

Ки яъне малику шаръи андари кафи соҳиби қирони зебад

که یعنی ملک و شرع اندر کف صاحب قران زیبد

Чун поси малику миллати ҳам , бзоти хеши мидорӣ

چون پاس ملک و ملت هم، بذات خویش میداری

Бар ин бурҳон яқинам шуд , ки пайғамбари шубони зебад

بر این برهان یقینم شد، که پیغمبر شبان زیبد

Аз он даллол шуд калакат , миёни ханҷару афсар

از آن دلال شد کلکت، میان خنجر و افسر

Ки раъии пери ту , машшотаи калаки ҷавони зебад

که رأی پیر تو، مشاطه کلک جوان زیبد

Чу ҷоҳат , дар миёни устоди малику дайн брўнқ шуд

چو جاهت، در میان استاد ملک و دین برونق شد

Балӣ , аз саҳми назми давр , марказ дар миёни зебад

بلی، از سهم نظم دور، مرکز در میان زیبد

Туро , султони нишони хондан , зхоқонӣ сФаҳ бошад

تو را، سلطان نشان خواندن، زخاقانی سفه باشد

Ки шогирдони дурустро , лақаби султони нишони зебад

که شاگردان درست را، لقب سلطان نشان زیبد

Чу ъбҳри ҷумла чашм омад дили борӣки байни ту

چو عبهر جمله چشم آمد دل باریک بین تو

Аз он , бар маснади ин ҳафт гулшан , дидаи бони зебад

از آن، بر مسند این هفت گلشن، دیده بان زیبد

Чу бар бом ҷаҳон хоҳад шудан , фикрами бнзораҳ

چو بر بام جهان خواهد شدن، فکرم بنظاره

зи аввали пояи ин остонаш , нардбони зебад

ز اول پایه این آستانش، نردبان زیبد

Ва шоқони замирам чун , қабои ҳарф дар пӯшанд

و شاقان ضمیرم چون، قبای حرف در پوشند

Тарози остии шан , мадҳати ин остони зебад

طراز آستی شان، مدحت این آستان زیبد

Тўӣии лаби Арсалони хиттаи шаръ ва ҷаҳон донад

توئی لُب ارسلان خطه شرع و جهان داند

Ки ин лаби Арсалонро халъати лаби Арсалони зебад

که این لب ارسلان را خلعت لب ارسلان زیبد

Чгўим аз қавоми аддӣн , ки аз хуршеди халъати даҳ

چگویم از قوام الدین، که از خورشید خلعت ده

Қабои нўрҳм , бар моҳ ва , ҳам бар ахтарони зебад

قبای نورهم، بر ماه و، هم بر اختران زیبد

зи аъқоби ту хуб омад бтФлии касби ин мансаб

ز اعقاب تو خوب آمد بطفلی کسب این منصب

Ки дар хурдии шикор аз панҷаи шери жёни зебад

که در خردی شکار از پنجه شیر ژیان زیبد

Гуҳи сайд омадааст ин ҷираи бозони макорим ро

گه صید آمده است این جرّه بازان مکارم را

Агар созанди парвозӣ , бурун аз ошёни зебад

اگر سازند پروازی، برون از آشیان زیبد

Ҳамеша то , чу Меҳдии остини азм дар молад

همیشه تا، چو مهدی آستین عزم در مالد

Гиребони зуҳӯраши домани охири замони зебад

گریبان ظهورش دامن آخر زمان زیبد

Ту эй исо , бҷони бахшеи макорими ҷовдони бодӣ

تو ای عیسی، بجان بخشی مکارم جاودان بادی

Ки амсоли туро , чун Хизри умри ҷовдони зебад

که امثال تو را، چون خضر عمر جاودان زیبد