наме тавон басари сар рӯзгор расед

نمی توان بسر سرّ روزگار رسید

Ки хонаи баста дарасту назари шикастаи калид

که خانه بسته در است و نظر شکسته کلید

Сипеди гашт чу чашми шукуфаи чашми амл

سپید گشت چو چشم شکوفه چشم امل

Ки дар баҳори фароғати гулӣ шукуфта надид

که در بهار فراغت گلی شکفته ندید

Бар ин чаҳор чамани ханда ӣ чу ғунча ки зад

بر این چهار چمن خنده ی چو غنچه که زد

Куҷои бсўзни хории ҷаҳон дилаш нахлед

کجا بسوزن خاری جهان دلش نخلید

Ба базми китии манишин ва гарна соғари вор

به بزم کیتی منشین و گرنه ساغر وار

Бхўн сипор дилу дидаро биҷой набед

بخون سپار دل و دیده را بجای نبید

Накарда муҳраи гардан чу ночх аз оҳан

نکرده مهره گردن چو ناچخ از آهن

Ба пеши силии айём кӣ тавон бҷҳид

به پیش سیلی ایام کی توان بجهید

Бдоми марги броўихти сад ҳзои рони мурғ

بدام مرگ برآویخت صد هزا ران مرغ

Ки ҳирсаш аз сари минқори ним дона начед

که حرصش از سر منقار نیم دانه نچید

Накол сӯрати олами заҳр ки дар зеҳнӣ аст

نکال صورت عالم زهر که در ذهنی است

Бидида ӣ хиради ин ҳолро бибояд дид

بدیده ی خرد این حال را بباید دید

Куҷо шуд онкии хднкши дил ситора бадухт

کجا شد آنکه خدنکش دل ستاره بدوخت

Куҷо шуд онкии ҳисомаши сар ситам бибаред

کجا شد آنکه حسامش سر ستم ببرید

Куҷо шуд онкии баннои фасоди оби бабрад

کجا شد آنکه بنای فساد آب ببرد

зи меғи теғи вай аз баси сиришки хӯни бчкид

ز میغ تیغ وی از بس سرشک خون بچکید

Куҷо шуд онкии сафи хасмро ба тнҳоӣӣ

کجا شد آنکه صف خصم را به تنهائی

Ҳазор бори бики ҳамлаи сар басар бадаред

هزار بار بیک حمله سر بسر بدرید

Куҷо шуд онкии каминаи всоқи қўди кашиш

کجا شد آنکه کمینه وثاق قود کشش

Аннани зи аблақи гардуни бкин ҳаме бикашед

عنان ز ابلق گردون بکین همی بکشید

Паноҳи лашкари Мансури сайфи аддӣни сунқур

پناه لشکر منصور سیف الدین سنقر

Ки бози адли ҷуз аз ошён ӯ напаред

که باز عدل جز از آشیان او نپرید

Ба басти чошнӣ аз изтироби малики Ироқ

به بست چاشنی از اضطراب ملک عراق

Ки коми талхӣ , талхии заҳр марг чашид

که کام تلخی، تلخی زهر مرگ چشید

Хабар надошт ки ҷони миФрўшди онсоът

خبر نداشت که جان میفروشد آنساعت

Ки амни халқи ббозори разм дар нахарид

که امن خلق ببازار رزم در نخرید

Ба ҷангу оштии рӯзи кори тан дар даҳ

به جنگ و آشتی روز کار تن در ده

Ки ҷои нек ва бадасту сарои поку палид

که جای نیک و بد است و سرای پاک و پلید

Дили ситезаи исмати бмзди худ брсод

دل ستیزه عصمت بمزد خود برساد

Гузашт чун бҷўори худоӣ пок расед

گذشت چون بجوار خدای پاک رسید