Маликро фоли зи иқбол бақо ме ёбад

ملک را فال ز اقبال بقا می یابد

Озро иллати ифлос даво ме ёбад

آز را علت افلاس دوا می یابد

Бадалу дасти бҳоءи аддӣни тоҷи алўзроء

بدل و دست بهاء الدین تاج الوزراء

Онкии айём аз ӯ фурӯ баҳо ме ёбад

آنکه ایام از او فرو بها می یابد

Ҳомидии аслии фархундаи Муҳамади номӣ

حامدی اصلی فرخنده محمد نامی

Ки ато медиҳаду ҳамд ва сано ме ёбад

که عطا میدهد و حمد و ثنا می یابد

Рӯй ӯ дид шаби тира лақо гуфт ин аст

روی او دید شب تیره لقا گفت این است

Онкӣ зу чеҳраи хуршед зё ме ёбад

آنکه زو چهره خورشید ضیا می یابد

Бо каллаи дории он фикрати равшан ҳар шаб

با کله داری آن فکرت روشن هر شب

Осмони перҳани субҳ қабо ме ёбад

آسمان پیرهن صبح قبا می یابد

Қадари ъолиши фалакро ба ниёбат бинишонад

قدر عالیش فلک را به نیابت بنشاند

Лоҷарами мансаб ӯ қадар ва ъло ме ёбад

لاجرم منصب او قدر و علا می یابد

Чаҳ аҷаб зонка гарм боз диҳад воми ниёз

چه عجب زانکه گرم باز دهد وام نیاز

Даст ӯро чу чунин нек адо ме ёбад

دست او را چو چنین نیک ادا می یابد

Вари бад-ӣни гӯна ки май боради абри каф ӯ

ور بدین گونه که می بارد ابر کف او

Абр сармоя надонам , з куҷо ме ёбад

ابر سرمایه ندانم، ز کجا می یابد

Пеши қадараш ки бадви пушти фалаки рост шуда аст

پیش قدرش که بدو پشت فلک راست شده است

Осмони худро бо пушти ду то ме ёбад

آسمان خود را با پشت دو تا می یابد

Аҳд ӯ нома ӣ иқбол чу бар мехонд

عهد او نامه ی اقبال چو بر میخواند

Ҳамаи хаташи ҳўи ҳасбӣ ва хато ме ёбад

همه خطش هو حسبی و خطا می یابد

Дидаи давлати чндонкаҳ дар ӯ ме нигарад

دیده دولت چندانکه در او می نگرد

Ҳамаи шарму карами вуҷӯд ва вафо ме ёбад

همه شرم و کرم وجود و وفا می یابد

Ҳаркиро дасти табиби карамаши брдбаҳи набз

هرکه را دست طبیب کرمش بردبه نبض

Ҳоле аз иллати ифлос шифо ме ёбад

حالی از علت افلاس شفا می یابد

эй кафу табъи ту абрӣу насимӣ ки саноат

ای کف و طبع تو ابری و نسیمی که ثنات

Чун ниҳолии абадулдаҳр даво ме ёбад

چون نهالی ابدالدهر دوا می یابد

Гӯши гетии бмсоли ту ҳаме ҳалқа кашад

گوش گیتی بمثال تو همی حلقه کشد

Дӯши гардуни зи ҷалоли ту радо ме ёбад

دوش گردون ز جلال تو ردا می یابد

Марғзорӣаст ҷаноби ту ки бе миннати абр

مرغزاری است جناب تو که بی منت ابر

Нашав , дар соҳат ӯ умр гё ме ёбад

نشو، در ساحت او عمر گیا می یابد

Мади калаки ту магари об ҳаётаст казу

مد کلک تو مگر آب حیات است کزو

Чун мадад ёфт сухани васф бақо ме ёбад

چون مدد یافت سخن وصف بقا می یابد

Партави меҳри замири ту бҷоӣӣаст ки чарх

پرتو مهر ضمیر تو بجائی است که چرخ

Зер ӯ худро чун зарра ҳбо ме ёбад

زیر او خود را چون ذره هبا می یابد

Соҳбо , бандаи зи шасти фалаки сахти камон

صاحبا، بنده ز شست فلک سخت کمان

Бар ҷигар бе куҳании тир ъно ме ёбад

بر جگر بی کهنی تیر عنا می یابد

Комро кам зада бар нтъ ситам ме тозад

کام را کم زده بر نطع ستم می تازد

Сабрро кам шуда дар роҳ бало ме ёбад

صبر را کم شده در راه بلا می یابد

Синаро хастаи зи шамшер қадар ме бинад

سینه را خسته ز شمشیر قدر می بیند

Дидаро суфтаи зи пиҳгон қазо ме ёбад

دیده را سفته ز پیگان قضا می یابد

Назари дидаи унфи ту бгрдўни охир

نظر دیده عنف تو بگردون آخر

Чин абрӯ бинмоед ки чаро ме ёбад

چین ابرو بنماید که چرا می یابد

Сайқали фар ту меёбад мсқл ӯ

صیقل فرّ تو می یابد مصقل او

Суҳуфаи оинаи фикр ҷило ме ёбад

صحفه آینه فکر جلا می یابد

Гар ба ташрифи атои ту расм , дар нозам

گر به تشریف عطای تو رسم، در نازم

Ки сухани пояи зи ташрифи ато май бояд

که سخن پایه ز تشریف عطا می باید

Нақши гармии нҳдми бози ниҳоли Карамӣ

نقش گرمی نهدم باز نهال کرمی

Кин маҳол ӯ на бснът бдъо ме ёбад

کاین محال او نه بصنعت بدعا می یابد

То буд боқии бадномӣу некӯи асарӣ

تا بود باقی بدنامی و نیکو اثری

Чун ба шамшери аҷали умр фано ме ёбад

چون به شمشیر اجل عمر فنا می یابد

Хоҳам аз сидқи дуои ҷумлаи бақои ту ҳама

خواهم از صدق دعا جمله بقای تو همه

Орзӯҳои дил аз сидқи дуо май бояд

آرزو های دل از صدق دعا می باید