То қофилаи шери зи моҳӣ ба ҳамл шуд

تا قافله شیر ز ماهی به حمل شد

Дар боғи сабои сонеъи чолок амал шуд

در باغ صبا صانع چالاک عمل شد

Аз булбули хуши нағма ки ноҳид туюр аст

از بلبل خوش نغمه که ناهید طیور است

Нолидан ӯ тори ағонӣ ба Зуҳал шуд

نالیدن او تار اغانی به زحل شد

Аз хок бар ангехт гули зарди зари сурх

از خاک بر انگیخت گل زرد زر سرخ

Бо мартабати равнақ ӯ хок хаҷал шуд

با مرتبت رونق او خاک خجل شد

Зарроби зар аз лолаи дурустии мулкӣ буд

ضرّاب زر از لاله درستی ملکی بود

То хур ки дурустии фалакӣ буд дағал шуд

تا خور که درستی فلکی بود دغل شد

То зодаи дарё чу садафи қубба бар оварад

تا زاده دریا چو صدف قبه بر آورد

Домони гул аз лаъли пар аз лўлўӣ тл шуд

دامان گل از لعل پر از لولوی طل شد

Шохи мутамойили шабаҳи даст ашл дошт

شاخ متمایل شبه دست اشل داشت

Ангушти занони барг бар он даст ашл шуд

انگشت زنان برگ بر آن دست اشل شد

Аз ишм зада абр ки хуфтон фак буд

از یشم زده ابر که خفتان فک بود

Ин ишми биФтод ки иклил қулал шуд

این یشم بیفتاد که اکلیل قلل شد

Бустон чу арӯсони зи зару сими ҷлии гашт

بستان چو عروسان ز زر و سیم جلی گشت

Ҳон чун сару танашони зи Хизри сайр халал шуд

هان چون سر و تنشان ز خضر سیر خلل شد

То қурси фурӯзанда ки танур равон аст

تا قرص فروزنده که تنوّر روان است

Меҳмонии оламро дар ваҷҳ ҳамл шуд

مهمانی عالم را در وجه حمل شد

Дар дасти плнгинаҳи шаб аз нури ғизола

در دست پلنگینه شب از نور غزاله

Ҳар ҷо ки Ғаззолӣаст сароянда ғазал шуд

هر جا که غزالی است سراینده غزل شد

Ҷони бахши ҷавони бахт ки дар маҷлиси вмидон

جان بخش جوان بخت که در مجلس ومیدان

Равшани каф ӯ шуҳра ӣ рӯзӣ ва аҷал шуд

روشن کف او شهره ی روزی و اجل شد

Ҳам зӯри ғзФр ки ба мардӣу далерӣ

هم زور غضفر که به مردی و دلیری

Якбора чу ҳам ном дар офоқ мисл шуд

یکباره چو هم نام در آفاق مثل شد

Бо фазла хону қадаҳаши ҷадвалу бустон

با فضله خوان و قدحش جدول و بستان

Ин саҳн биҳишт омад ва он ҷӯй асал шуд

این صحن بهشت آمد و آن جوی عسل شد

Бо зилзилаи гурзи каронаши гуҳи новирд

با زلزله گرز کرانش گه ناورد

ТҷўиФи дили кӯҳ пураз лрзў ва ҷл шуд

تجویف دل کوه پراز لرزو و جل شد

Онҷо ки сипари таркиши майдони балои гашт

آنجا که سپر ترکش میدان بلا گشت

Рӯзӣ ки зираи чанбари ҳулқум бтл шуд

روزی که زره چنبر حلقوم بطل شد

Аз теғи сарони барқ ҳаво карду басари сӯхт

از تیغ سران برق هوا کرد و بصر سوخت

Ва аз хӯни ялони хок дар оғшт ва вҳл шуд

و از خون یلان خاک در آغشت و وحل شد

Бар ориз ма кард дар оғӯши клФи ҷуфт

بر عارض مه کرد در آغوش کلف جفت

Дар чашми синон чун мадади бод сбл шуд

در چشم سنان چون مدد باد سبل شد

Аз мардумаки дида тиҳӣ ёфт нишеман

از مردمک دیده تهی یافت نشیمن

Ҳар шуълаи ханҷар ки биболин мқл шуд

هر شعله خنجر که ببالین مقل شد

Пӯлоди блорки лақаб аз қабзаи гардон

پولاد بلارک لقب از قبضه گردان

Якбор дигар дар дили хороӣ ҷабал шуд

یکبار دگر در دل خارای جبل شد

Ваон бора ки бар гӯша ӯ кӯҳи сукӯн буд

وان باره که بر گوشه او کوه سکون بود

Чун ва ҳам сабки так ҳамаи тани бод аҷҷал шуд

چون و هم سبک تک همه تن باد عجل شد

Бо парчами Дайлами каллаи рмҳи шаҳаншоҳ

با پرچم دیلم کله رمح شهنشاه

Рӯҳ аз бар аъдо чу димоғ аз сар кул шуд

روح از بر اعدا چو دماغ از سر کل شد

Ваон чираи забони ҳиндӯии абхози гушоиш

وان چیره زبان هندوی ابخاز گشایش

Чун табъи манозир ба ҳамаи ҷанг ва ҷадал шуд

چون طبع مناظر به همه جنگ و جدل شد

Андҳгдаҳи хасми зи сайлоби ҳисомаш

اندهگده خصم ز سیلاب حسامش

Гар худ ҳамаи тоқи фалакӣ буд злл шуд

گر خود همه طاق فلکی بود ظلل شد

эй аблақи хуши гоми замони вақфи рикобат

ای ابلق خوش گام زمان وقف رکابت

Икрони ма аз доғи ту обод кФл шуд

یکران مه از داغ تو آباد کفل شد

Бе ёди ту ҳар ҳарф ки дар ком биҷунбед

بی یاد تو هر حرف که در کام بجنبید

Ҳқо ки кзоиндаҳтар аз нӯк асал шуд

حقا که کزاینده تر از نوک عسل شد

То маҳв шавад хасми ту аз дафтари абҷад

تا محو شود خصم تو از دفتر ابجد

Чун баҳри ниҳони хонаи амроз ва илал шуд

چون بهر نهان خانه امراض و علل شد

Шоҳо , хабарати бод ки ҳоли ман мискин

شاها، خبرت باد که حال من مسکین

Якбор дигар , ҳамчуи димоғам ба халал шуд

یکبار دگر، همچو دماغم به خلل شد

Гар воқеа инаст сарояндаи лаби ман

گر واقعه این است سراینده لب من

Ингор ки чун чашми ҳаёи мейр аҷал шуд

انگار که چون چشم حیا میر اجل شد

То нақши китобат кинигор ҷамал омад

تا نقش کتابت که نگار جمل آمد

Аз нақши се ҳарфаст ки тсҳиФ ҷамал шуд

از نقش سه حرف است که تصحیف جمل شد

Умрати абадии бод , ки иззати азалии гашт

عمرت ابدی باد، که عزت ازلی گشت

Ваон , кови абадии гашти ҳам аз ҳукм азал шуд

وان، کاو ابدی گشت هم از حکم ازل شد