Аё худоӣ бхлқт наёфарида назир

ایا خدای بخلقت نیافریده نظیر

Сетонаи ту ҷаҳонро зи ҳодисоти мҷир

ستانه تو جهان را ز حادثات مجیر

Ҷалоли давлату динии низоми малику милал

جلال دولت و دینی نظام ملک و ملل

Паноҳи теғу кулоҳу мадори чарху сарир

پناه تیغ و کلاه و مدار چرخ و سریر

Ҷаҳони фазли Абулфазл каз фазойил ӯ

جهان فضل ابوالفضل کز فضایل او

Наёфт ва ҳам фузулии гузар ба ъушри ъшир

نیافت و هم فضولی گذر به عشر عشیر

Ҳар онкӣ дар шаканд бо ту кини бкосаҳи сар

هر آنکه در شکند با تو کین بکاسه سر

Бики пиёлаи бёндоздши даҳони съир

بیک پیاله بیاندازدش دهان سعیر

Чу давлати ту хуҷастаи лақоу хуши манзар

چو دولت تو خجسته لقا و خوش منظر

Наомадаст ҷавонии зи сулби олами пер

نیامدست جوانی ز صلب عالم پیر

На дар нишеман дониш нишаст чун ту ҳамЭй

نه در نشیمن دانش نشست چون تو همای

На аз мшимаҳи иқболи зод , чун ту вазир

نه از مشیمه اقبال زاد، چون تو وزیر

Дар ин камон накун , хуш ҳаме равад алҳақ

در این کمان نکون، خوش همی رود الحق

Ҷаҳони боҳни ҳукми ту баста , дар занҷир

جهان بآهن حکم تو بسته، در زنجیر

Ба ҳомӣӣ чу ту бозуии рӯзгори қавӣ

به حامئی چو تو بازوی روزگار قوی

зи гавҳарӣ чу ту ганҷури обу хок , фақир

ز گوهری چو تو گنجور آب و خاک، فقیر

Ҷаноб туаст ҷаҳонро зи ҷаври худ млҷо

جناب توست جهان را ز جور خود ملجا

Вуҷӯд туаст фалакро зи даври худ тавфир

وجود توست فلک را ز دور خود توفیر

Ба пеши дасти ту бо фазли пеши дастии сабақ

به پیش دست تو با فضل پیش دستی سبق

Нишаста ҷбҳти хуршед дар хуии тшўир

نشسته جبهت خورشید در خوی تشویر

Кафи кифояти ту баст , дасти зулми фалак

کف کفایت تو بست، دست ظلم فلک

Туфи мҳобти ту баради обрӯии асир

تف مهابت تو بُرد آبروی اثیر

Дар ин дувоздаҳ хонаи бисоти сабзи бурун

در این دوازده خانه بساط سبز برون

Бидида фикрати ту нақши муҳра ӣ тақдир

بدیده فکرت تو نقش مهره ی تقدیر

Кунун бшкри чўрмони ҳамаи даҳон ва лаб аст

کنون بشکر چورمان همه دهان و لب است

Ки гашти носихи тохираши ояти тисир

که گشت ناسخ تاخیرش آیت تیسیر

Фалак чу фумаи ангур хӯн гирист басӣ

فلک چو فومه انگور خون گریست بسی

Дар интизори ҷанобати бпоимоли зи ҳир

در انتظار جنابت بپایمال ز حیر

Чу соғари ту ббодаҳаст хуш ҳаме созад

چو ساغر تو بباده است خوش همی سازد

Гарони рикобии Бам бо сабки анонеи зер

گران رکابی بم با سبک عنانی زیر

Сабои зи ҷилваи хилқат ки нофа шараф аст

صبا ز جلوه خلقت که نافه شرف است

Нмирсди бикраи банди зулфи ҷаъди ғадир

نمیرسد بکره بند زلف جعد غدیر

Чаҳ мояҳо ки зи табъи ту ме, бинад вазад

چه مایه ها که ز طبع تو می، بیند وزد

Ҳавои фасли баҳору сахои абри мтир

هوای فصل بهار و سخای ابر مطیر

Бҷони ҳамеи бихаради чархи гирди асбат ро

بجان همی بخرد چرخ گرد اسبت را

Ки чашми дарди маашро з серума нест гзир

که چشم درد مهش را ز سرمه نیست گزیر

Даҳони кнбди ма оташин шавад чу танур

دهان کنبد مه آتشین شود چو تنور

Чу хотири ту براردи забона ӣ тадбир

چو خاطر تو برآرد زبانه ی تدبیر

Фано сипаҳ накушуд бар ҳисори миллату малик

فنا سپه نکشد بر حصار ملت و ملک

Ки хандақӣаст зъзми ту бргзори қъир

که خندقی است زعزم تو برگذار قعیر

Ҳронкаҳ дар шаканд бо ту кини бкосаҳи сар

هرآنکه در شکند با تو کین بکاسه سر

Ба як пиёлаи бинбордши даҳони съир

به یک پیاله بینباردش دهان سعیر

Самоъи сяти ту мурғӣаст лек , олами шох

سماع صیت تو مرغی است لیک، عالم شاخ

Шароби халқи ту домӣаст , лек мардуми гир

شراب خلق تو دامی است، لیک مردم گیر

Сабки сарони ҳасад ,гар забун азм тавонад

سبک سران حسد، گر زبون عزم تواند

Аҷаби мадон ки , буд хаси бадасти боди асир

عجب مدان که، بود خس بدست باد اسیر

Ба теғи кини ту , ҳамчун пиёз мисла шаванд

به تیغ کین تو، همچون پیاز مثله شوند

Агарчӣ даҳ даҳ дар як бтонаҳанд , чу сайр

اگرچه ده ده در یک بطانه اند، چو سیر

Фалаки ду вақт ба хасмони ту хитоб кунад

فلک دو وقت به خصمان تو خطاب کند

Буд саёқи хитобаши ду лафзи акс пазир

بود سیاق خطابش دو لفظ عکس پذیر

Буқати кӯдакӣ , эй шератони ҳаром чу хӯн

بوقت کودکی، ای شیرتان حرام چو خون

Бгоҳ хоҷагӣ , эй хӯнатони ҳалол чу шер

بگاه خواجگی، ای خونتان حلال چو شیر

Адуат , то алафи теғ интиқом шавад

عدوت، تا علف تیغ انتقام شود

Расад , ба манзили шихўхт аз раҳ то хайр

رسد، به منزل شیخوخت از ره تا خیر

Вагарна чунки бипардохтӣу соқи раҳм

وگرنه چونکه بپرداختی و ثاق رحم

Шарари мисоли бадӣ , зуди ойу ҳолеи мейр

شرر مثال بدی، زود آی و حالی میر

Кунун фалаки сари тъзиб аҳмақон дорад

کنون فلک سر تعذیب احمقان دارد

Забони калаки ту акнӯн , далели баъс пазир

زبان کلک تو اکنون، دلیل بعث پذیر

Зиҳии ғариби карамро , бҳзрти ту ватан

زهی غریب کرم را، بحضرت تو وطن

Хҳӣ бурид суханро , бмдҳти ту муяссар

خهی برید سخن را، بمدحت تو میسر

Муҳандисони хирадро , саноӣ туаст банно

مهندسان خرد را، ثنای توست بنا

Мудаббирони фалакро , зкоӣ туаст мушир

مدبران فلک را، ذکای توست مشیر

Агар бхдмти ин бори гуҳ , наёмада ам

اگر بخدمت این بار گه، نیامده ام

Бҷони ту , ки мФрмои ҳамл бар тақсир

بجان تو، که مفرمای حمل بر تقصیر

Шуъоъи нек баситасту чашми шбпраҳи тнк

شعاع نیک بسیط است و چشم شبپره تنک

Сетонаи сахт баландасту пои мӯри қсир

ستانه سخت بلند است و پای مور قصیر

Дар ин мақом ки пӯяндагони полонӣ

در این مقام که پویندگان پالانی

Брнгбори сиришт ӯ Фтнд аз Кашмӣр

برنگبار سرشت او فتند از کشمیر

зи қалъаи ҳайвонӣ чу Юнуси андари баҳр

ز قلعه حیوانی چو یونس اندر بحر

зи бандҳои табиӣ чу Юсуфи андари бир

ز بندهای طبیعی چو یوسف اندر بیر

Мҷўии гавҳари маънӣ ки дар чунин манзил

مجوی گوهر معنی که در چنین منزل

Масеҳи доғӣ хайрасту хари ғуломи шъир

مسیح داغی خیر است و خر غلام شعیر

Буруни зи хашм ва шара нест ҳеҷ боиси табъ

برون ز خشم و شره نیست هیچ باعث طبع

Саводро ба зубайру гулобро ба зуҳайр

سواد را به زبیر و گلاب را به زهیر

Фароғатаст табиии мғнии гул ро

فراغت است طبیعی مغنّی گل را

Ки ҷғд ронад бо содаи захмаҳои сафир

که جغد راند با ساده زخمه های صفیر

Маро дар оинаи фикр , сӯрати он баста аст

مرا در آینه فکر، صورت آن بسته است

Касе ки гуфт накӯр рӯи чунонкии хоҳии гир

کسی که گفت نکور رو چنانکه خواهی گیر

Ҳамеша то ки , уқуланд дафтари илҳом

همیشه تا که، عقولند دفتر الهام

Ҳамеша то ки , нуқӯшанд хомаи тасвир

همیشه تا که، نقوشند خامه تصویر

зи ҳаҷми дафтар , ту дасти малики боди қавӣ

ز حجم دفتر، تو دست ملک باد قوی

Биравӣ хомаи ту , чашми ақли боди қрир

بروی خامه تو، چشم عقل باد قریر

Санои шоҳи ҷаҳону мдиҳи садри бузург

ثنای شاه جهان و مدیح صدر بزرگ

Ба як шиками мутаваллид шудаи зи фикри асир

به یک شکم متولد شده ز فکر اثیر