Шикасти даври сипеҳрами бпоимоли зи ҳир

شکست دور سپهرم به پایمال ز حیر

Бирехт хӯн ҷавонем ғабни олами пер

بریخت خون جوانیم غبن عالم پیر

Ҳамеи нафар нафар ояд балои бсохти ман

همی نفر نفر آید بلا به ساحت من

Аз ин нафари нафар эй дӯстон , нафири нафир

از این نفر نفر ای دوستان، نفیر نفیر

Чу чарх бесар ва поем чу хоки бедилу зӯр

چو چرخ بی سر و پایم چو خاک بیدل و زور

зи хок дайр нишину зи чархи зуди масир

ز خاک دیر نشین و ز چرخ زود مسیر

Фалак ба таъзияти умри ман дар ин мотам

فلک به تعزیت عمر من در این ماتم

Қабои содаи марказ фурӯ задааст ба қӣр

قبای ساده مرکز فرو زده است به قیر

Ғубори ркзти ин аблақи савори идбор

غبار رکضت این ابلق سوار ادبار

Бабради хобу қарорами зи дидагони қрир

ببرد خواب و قرارم ز دیدگان قریر

Маро чу субҳи нахустин забон ба басти фалак

مرا چو صبح نخستین زبان ببست فلک

Чигуна ҳоли шаб хештан кунам тақрир

چگونه حال شب خویشتن کنم تقریر

Бар ин наГвинея минои нишондаи хӯни дилам

بر این نگینه مینا نشانده خون دلم

Ҳазор оташи андеша аз раҳи тҳҷир

هزار آتش اندیشه از ره تهجیر

Маро ба санъати аксирўр таба шуд дил

مرا به صنعت اکسیرور تبه شد دل

Агарчӣ офат мағзаст санъати эксир

اگرچه آفت مغز است صنعت اکسیر

Аҷаби шутури дилам аз рӯзгори астари феъл

عجب شتر دلم از روزگار استر فعل

Ки риш ков гирифтам дар ин хроси зҳир

که ریش کاو گرفتم در این خراس زحیر

Чу ман салими димоғии шикастаи дил на сз аст

چو من سلیم دماغی شکسته دل نه سزاست

Ки ҳаст ҷамъи саломати мусаллам аз тксир

که هست جمع سلامت مسلم از تکسیر

Дар ин савод ки як Юнусаст ва сесад ҳут

در این سواد که یک یونس است و سیصد حوت

Дар ин хароб ки як Юсуфасту панҷаи бир

در این خراب که یک یوسف است و پنجه بیر

Чамонаи фалак аз сФў хуррамӣаст тиҳӣ

چمانه فلک از صفو خرمی است تهی

Хазонаи з май , аз нақд мардумӣаст фақир

خزانه زمی از نقد مردمی است فقیر

Пиёзи вор ба шамшери ҳиҷр мисла шаванд

پیاز وار به شمشیر هجر مثله شوند

Агар ду дасти бики перҳани раванд чу сайр

اگر دو دست به یک پیرهن روند چو سیر

Мухолифон лаҷуҷанд дар вилояти табъ

مخالفان لجوجند در ولایت طبع

Бгоўи кови замину ҳавоу обу асир

به گاو کاو زمین و هوا و آب و اثیر

Чу дар сарои хилофии раҳи вифоқи мҷўӣ

چو در سرای خلافی ره وفاق مجوی

Чу дар вилояти хасмии рафиқу дӯсти мгир

چو در ولایت خصمی رفیق و دوست مگیر

Ту аз ҳам қадмони баси хаёлу сояи рафиқ

تو را ز هم قدمان بس خیال و سایه رفیق

Туро зи ҳам нафасони баси сабоу субҳу смир

تو را ز هم نفسان بس صبا و صبح و سمیر

Махоҳ шери зи фарзанди хора , мо дар табъ

مخواه شیر ز فرزند خواره، مادر طبع

Чу қӣри гашт изорат бидор дасти зи шер

چو قیر گشت عذارت بدار دست ز شیر

Замонаро сар тъзиб туаст , сохта бош

زمانه را سر تعذیب توست، ساخته باش

Ки аз ду тарафи изорат падед шуд ду пазир

که از دو طرف عذارت پدید شد دو پذیر

Бад-ӣни хаёл дар ин рӯзҳо ҳмидорм

بدین خیال در این روزها همی دارم

Ба тангу тири тафаккури димоғро тақтер

به تنگ و تیر تفکر دماغ را تقطیر

Кигар зи сӯрати ҷинсӣу нафаси ҳам нафасӣ

که گر ز صورت جنسی و نفس هم نفسی

Нишон диҳанд наёбади марои хаёл пазир

نشان دهند نیابد مرا خیال پذیر

Бтбъи чархи камони шакли нокссти чўзаҳ

به طبع چرخ کمان شکل ناکسست چو زه

Ки бдркаст чу баҳром ва бе ҳифози чўтир

که بدرک است چو بهرام و بی حفاظ چو تیر

Чу теғ чу байн дар аҳди мо амироннд

چو تیغ چوبین در عهد ما امیرانند

Ки Нонишон натавон зад зи ҳеҷ ваҷҳ ба тир

که نانشان نتوان زد ز هیچ وجه به تیر

Дарози гӯшӣ бар чори поӣии афтода

درازگوشی بر چارپائی افتاده

Дарози гӯши амир ва чаҳор пои сарир

درازگوش امیر و چهارپای سریر

Ман аз таҳайюри ин ҳол , бар сари оташ

من از تحیر این حال، بر سر آتش

Ман аз таъаҷҷуби ин нақш , дар хуии тшўир

من از تعجب این نقش، در خوی تشویر

Дар ин миёнаи яке дар бикуфт , гуфтам кист ?

در این میانه یکی در بکوفت، گفتم کیست؟

Ҷавоб гуфт ки : абшри алии қудуми бшир

جواب گفت که: ابشر علی قدوم بشیر

Насими вор ба ҷустам , бФтҳи боби зи ҷой

نسیم وار بجستم به فتح باب ز جای

Чаҳ дидам ? абрӣ , чун дасти офтоби мтир

چه دیدم؟ ابری، چون دست آفتاب مطیر

Яке шукуфтаи гулистон ба пеш ман биниҳод

یکی شکفته گلستان به پیش من بنهاد

Ки осмони лақаб сидра доду хоки Содир

که آسمان لقب سدره داد و خاک سدیر

Гирифтаи рӯҳ бар ағсони нахлҳоаш , кном

گرفته روح بر اغصان نخل هاش، کنام

Шунӯдаи ақли зи минқори булбулонаши сафир

شنوده عقل ز منقار بلبلانش صفیر

Расидаи миваи шохаш , бсокнони димоғ

رسیده میوه شاخش، به ساکنان دماغ

Фитодаи соя бар каш , бсолкони замир

فتاده سایه برگش، به سالکان ضمیر

Шукуфаҳоаш фурӯзони бзири бурқаъи барг

شکوفه هاش فروزان به زیر برقع برگ

Чу аз вқоиаҳи зулмат , ҷабини бадари мунир

چو از وقایه ظلمت، جبین بدر منیر

Сабоаш бар сари бозор хавф нахарид

صباش بر سر بازار خوف نخرید

Бик шъир баравадат , сумуми ҳафт съир

بیک شعیر برودت، سموم هفت سعیر

Чаҳ буд ? навбари бустони табъи мейрои ном

چه بود؟ نوبر بستان طبع میرا نام

Ки бар улӯм эмомаст ва бар каломи амир

که بر علوم امام است و بر کلام امیر

Мшори аҳли мъолии ҷамоли дайни Усмон

مشار اهل معالی جمال دین عثمان

Ки меҳр ӯ ба ниҷобат муаййидасту мушир

که مهر او به نجابت مؤید است و مشیر

Дар ӯ , з ҳар тарафӣ боз карда буд румуз

در او، ز هر طرفی باز کرده بود رموز

Ки узри тарки мўолот будашон тафсир

که عذر ترک موالات بودشان تفسیر

Марои нишонда ба ҳиҷру нишона чаҳ ? коғаз

مرا نشانده به هجر و نشانه چه؟ کاغذ

Змни бурӣдаи бқсду баҳона чаҳ ? тақсир

زمن بریده به قصد و بهانه چه؟ تقصیر

Марои ъамомаи ғурбат ба бастаи дида ва ӯ

مرا عمامه غربت ببسته دیده و او

Ҳамеи зи ман талабади раҳи бахонаи тадбир

همی ز من طلبد ره به خانه تدبیر

Алоҷи хеши зи ман ҷуст , то бўҷаҳи фусӯс

علاج خویش ز من جست، تا به وجه فسوس

Замона гуфт : асирои қдолнҷои бомейр

زمانه گفت: اثیرا قدالنجا بامیر

Наёфтам зўФои буи дар басити Ироқ

نیافتم ز وفا بوی در بسیط عراق

Ҳазор бор биҷустам нқиртои қтмир

هزار بار بجستم نقیر تا قطمیر

Гар ин диёри бад-ӣн чошнӣаст , вае умед

گر این دیار بدین چاشنی است، وای امید

Вари он , брнги диёр худаст вае , асир

ور آن به رنگ دیار خود است، وای اثیر

Чу набзи воқеаи ман табиб ишқ бидид

چو نبض واقعه من طبیب عشق بدید

Чаҳ гуфт ? гуфт ки ин вартаи исти сахти қъир

چه گفت؟ گفت که این ورطه ایست سخت قعیر

Ту аз ҳарорат дил гашта ӣӣ , наҳиф чу мӯӣ

تو از حرارت دل گشته ای نحیف چو موی

Ту аз таҳаммул ғам гашта ӣӣ , назор чу зер

تو از تحمل غم گشته ای نزار چو زیر

Змоди сабри ҳаме на бад-ӣни дили маҷрӯҳ

ضماد صبر همی نه بدین دل مجروح

Тиллои ашк , ҳаме кун бар ин рух чу зрир

طلای اشک، همی کن بر این رخ چو زریر

Бад-ӣни муолиҷа гурба шудӣ , шудӣ , варна

بدین معالجه گر به شدی، شدی، ورنه

Бирав , бинол , ки ё ҷоброи лкли ксир

برو، بنال، که یا جابراً لکل کسیر