эй ҷазаъи ту , ҳам ниёам ва ҳам ханҷар
ای جزع تو، هم نیام و هم خنجر
Ваии лаъли ту , ҳам шароб ва ҳам соғар
وی لعل تو، هم شراب و هم ساغر
Аз нақши ту , нағзи хома ӣ Монӣ
از نقش تو، نغز خامه ی مانی
Ваз рӯй ту , тираи кулбаи озар
وز روی تو، تیره کلبه آذر
Хуй карда зтираҳи изорати ма
خوی کرده زطیره عذارت مه
Тар гашта зи хиҷлати лабати шукр
تر گشته ز خجلت لبت شکر
Бо зулфи ту , куфр гашта дар болаш
با زلف تو، کفر گشته در بالش
Вази чашми ту дайни фитода дар бистар
وز چشم تو دین فتاده در بستر
Шабро хами турраи ту домангир
شب را خم طره تو دامنگیر
Субҳ аз пай рӯй ту гиребон дар
صبح از پی روی تو گریبان در
Биҷодаҳи ту зи ғами мо ро
بیجاده تو ز غم ما را
Чун ориз моҳ кардааст асФр
چون عارض ماه کرده است اصفر
Аз моҳ магрез зонка биҷодаҳ
از ماه مگریز زانکه بیجاده
Расмӣаст ки коҳро кашад дар бар
رسمی است که کاه را کشد در بر
Бӯсӣ бифурӯшу дайну дили бустон
بوسی بفروش و دین و دل بستان
То ҳақи мкоси ҷони нуҳуми барсар
تا حق مکاس جان نهم برسر
Бо сояи қаҳри зулфи шбрнгт
با سایه قهر زلف شبرنگت
Сар дар кнФ ғурур дорад хур
سر در کنف غرور دارد خور
Зон тӯҳфаи бмҷлси ту май орм
زان تحفه بمجلس تو می آرم
Чун шамъи забони хушку чашм тар
چون شمع زبان خشک و چشم تر
Дар малики гули рухи ту султон ро
در ملک گل رخ تو سلطان را
Нозаш нарасад бтоҷ чун ъбҳр
نازش نرسد بتاج چون عبهر
Хосса ки қабул ёфт лаъли ту
خاصه که قبول یافت لعل تو
Аз гавҳари тоҷи оли пайғамбар
از گوهر تاج آل پیغمبر
Дарёии сипеҳри мавҷи фахриддин
دریای سپهر موج فخرالدین
Дорои аҷам , араби шаҳи сафдар
دارای عجم، عرب شه صفدر
Овехта дар ҷалол ӯ гардун
آویخته در جلال او گردون
Чун дасти арзи здомни ҷавҳар
چون دست عرض زدامن جوهر
Нақшӣаст гувоҳи покии Заҳро
نقشی است گواه پاکی زهرا
Сиррӣаст далели исмати ҳайдар
سری است دلیل عصمت حیدر
Пайдо шуда дар вуҷӯд ӯ олам
پیدا شده در وجود او عالم
Чун дар ғлботи меҳри ҷурми зар
چون در غلبات مهر جرم زر
Шуд ғарқаи фалак чу аз туфи теғаш
شد غرقه فلک چو از تف تیغش
Як мавҷи бузади муҳӣти брохзр
یک موج بزد محیط براخضر
Дар мавҷи хилоф ӯ чаҳ киштӣ ҳост
در موج خلاف او چه کشتی هاست
Ҳмхўобаҳ ӣ бодбон шудаи лангар
همخوابه ی بادبان شده لنگر
эй паҳлавии дайн , ба теғи ту фарбеҳ
ای پهلوی دین، به تیغ تو فربه
Ваии кӣсаи кон , зи дасти ту лоғар
وی کیسه کان، ز دست تو لاغر
Аз хоки ту тоҷ мекунад гардун
از خاک تو تاج میکند گردون
Бо қадари ту боҷ медиҳад ахтар
با قدر تو باج میدهد اختر
Азми ту , чу офтоб танҳо рӯ
عزم تو، چو آفتاب تنها رو
Нои ҷустаи зи ҳеҷ ҳмрмии ёвар
نا جسته ز هیچ همرمی یاور
Дар юзаи қаҳр , кӣ кунад ҳаргиз
در یوزه قهر، کی کند هرگز
Аз рӯбаҳи мода , чанги шери нар
از روبه ماده، چنگ شیر نر
Сад ғӯта диҳад муҳӣти олам ро
صد غوطه دهد محیط عالم را
Кафи ту ки қулзумӣаст бе маъбар
کف تو که قلزمی است بی معبر
эй мӯътакифони остони ту
ای معتکفان آستان تو
Озоди зи доми кнбди ахзар
آزاد ز دام کنبد اخضر
Ҷузи банда ки дар тарона ӣ мадҳат
جز بنده که در ترانه ی مدحت
Дорад сифати рубобро мшгр
دارد صفت رباب را مشگر
Карда бнўо , бтрки маҷлис ро
کرده بنوا، بترک مجلس را
Ваов , бар руки ҷон ҳмихўрд нашутур
واو، بر رک جان همیخورد نشتر
Чун гул бадаред пардаи розаш
چون گل بدرید پرده رازش
Шаби бозии ин бунафшаи гавани чодар
شب بازی این بنفشه گون چادر
эй нафаси шарафпазир ҳону ҳон
ای نفس شرف پذیر هان و هان
Худро зи шумор ҳар хасии мшмр
خود را ز شمار هر خسی مشمر
Зон як ду се сулби дида чун санадон
زان یک دو سه صلب دیده چون سندان
Куни сӯхтаи ҳамчуи бутаи зар гар
کون سوخته همچو بوته زر گر
Бетеғ забон намонда чун моҳӣ
بی تیغ زبان نمانده چون ماهی
Пас дар сафи мори мондаи ҷавшан дар
پس در صف مار مانده جوشن در
Бархеста бо камони торикӣ
برخاسته با کمان تاریکی
Ҷаллодии нурро чу хокистар
جلادی نور را چو خاکستر
Чун мори зхок туъма кун , биншин
چون مار زخاک طعمه کن، بنشین
Лашгар чаҳ кашӣ чу мӯри баҳри хур
لشگر چه کشی چو مور بهر خور
Олӯда машав ки сарфароз омад
آلوده مشو که سرفراز آمد
Аз ғояти покдомании мармар
از غایت پاکدامنی مرمر
Бандяши зи хоксории ҳиммат
بندیش ز خاکساری همت
Дунболи хасони мадор чун сарсар
دنبال خسان مدار چون صرصر
Дар таъзияти гул карам биншин
در تعزیت گل کرم بنشین
Дроъаҳи кабӯди ҳамчуи нилӯфар
دراعه کبود همچو نیلوفر
Аз ақли мубини ҳўон , ки ҳаргизи кас
از عقل مبین هوان، که هرگز کس
Нагирифта Масеҳро бҷрми хар
نگرفته مسیح را بجرم خر
Айбаст бтбъ чун садафи шеърат
عیب است بطبع چون صدف شعرت
Обистан ва , вонгҳши лақаби духтар
آبستن و، وانگهش لقب دختر
Ногашта дағали даруни гетӣ рӯй
ناگشته دغل درون گیتی روی
Роиҷ нашӯй бензад ҳар меҳтар
رایج نشوی بنزد هر مهتر
Дар маҳди риояти ту тифлӣ ҳаст
در مهد رعایت تو طفلی هست
Зода чу Масеҳи нотиқ аз модар
زاده چو مسیح ناطق از مادر
Инат чу дуот кӣ шавад равшан
اینت چو دوات کی شود روشن
Сад тираи дилии бкрдаҳ чун дафтар
صد تیره دلی بکرده چون دفتر
Ҷузи хомаи бхўни ман хаттии дорӣ
جز خامه بخون من خطی داری
Як борукӣ аз хат адаб магзар
یک بارکی از خط ادب مگذر
Маҳрӯмии фазли ман чу рӯз омад
محرومی فضل من چو روز آمد
Гар мункир ҳар дўӣӣ ? зиҳии мункир
گر منکر هر دوئی؟ زهی منکر
ё , бар сари давлатами кулоҳӣ на
یا، بر سر دولتم کلاهی نه
ё перҳани мақом дар бар дар
یا پیرهن مقام در بر در
Ҳарчанд ки боргоҳи шоҳ акнӯн
هرچند که بارگاه شاه اکنون
Дорад зи ту бандагони муаззаз тар
دارد ز تو بندگان معزز تر
Дарбон сарой ӯст сад хоқон
دربان سرای اوست صد خاقان
Фаррош бисот ӯст , сад қайсар
فراش بساط اوست، صد قیصر
Гар чоўўш ӯ шудӣ ниёзорӣ
گر چاووش او شدی نیازاری
Аз ханҷари марги ҳнҷри санҷар
از خنجر مرگ حنجر سنجر
Шабдизи мҷраҳи тавқ бо қаҳраш
شبدیز مجره طوق با قهرش
Бар тоқ наад ҳадиси кару фар
بر طاق نهد حدیث کر و فر
Миррӣхи зибр бурун кунад ҷавшан
مریخ زبر برون کند جوشن
Хуршеди зи сари фурӯ наад мғФр
خورشید ز سر فرو نهد مغفر
эй чархи бисот ӯ чу бнўрдӣ
ای چرخ بساط او چو بنوردی
Зини хастаи қаҳри худ сухани густар
زین خسته قهر خود سخن گستر
Гӯ . эй шуда бе санои ту ҷон ро
گو. ای شده بی ثنای تو جان را
Фикрат з натоҷ хилқати гавҳар
فکرت ز نتاج خلقت گوهر
Дар домани ман ниҳодаи халқи ту
در دامن من نهاده خلق تو
Дар ҷайби сабои шмомаҳи азФр
در جیب صبا شمامه اذفر
Дар сояи ҷурми ту , замини сокин
در سایه جرم تو، زمین ساکن
Дар партави ҷоҳи ту , фалаки музтар
در پرتو جاه تو، فلک مضطر
Дар базми ту , риши гардани Зуҳра
در بزم تو، ریش گردن زهره
Авзони гуҳ лутфат туаст хиногр
اوزان گه لطفت توست خیناگر
Коми қадаҳи ту сари бхоридаҳ
کام قدح تو سر بخاریده
Дар молаши гӯши чашмаи анвар
در مالش گوش چشمه انور
эй Тифли вуҷӯдро дилати доя
ای طفل وجود را دلت دایه
Ваии бикри мдиҳро кафати шавҳар
وی بکر مدیح را کفت شوهر
Аз савлати баҳри лафз ӯ лўлўء
از صولت بحر لفظ او لولوء
Бе заҳмати гови хат ӯ анбар
بی زحمت گاو خط او عنبر
Бар кардан ӯ хароҷ на гардун
بر کردن او خراج نه گردون
Дар пайкар ӯ равони ду пайкар
در پیکر او روان دو پیکر
Ҳар боди нафаси гирифтаи олам ро
هر باد نفس گرفته عالم را
Чун абри зи оби назм дар гавҳар
چون ابر ز آب نظم در گوهر
Ин Абдуллоҳяши биўФтодаҳ
این عبداللهیش بیوفتاده
Рҳбони сафатони даҳрро бовар
رهبان صفتان دهر را باور
Ҳар нақши фуруши пой ӯ дорад
هر نقش فروش پای او دارد
Дар байъи гуҳи сарони маънии хар
در بیع گه سران معنی خر
Дар разм куҷо шавад ҳар уштури дил
در رزم کجا شود هر اشتر دل
Бо чашми даридаи молики уштур
با چشم دریده مالک اشتر
Бӯдааст зи меҳри ҳалқа дар гӯшам
بوده است ز مهر حلقه در گوشم
Ҳарчанд ки ҳалқа бӯдаам брдр
هرچند که حلقه بوده ام بردر
Дар манзил шукр хоҳам осўдн
در منزل شکر خواهم آسودن
Онрўз ки рахт бар нуҳуми зоидр
آنروز که رخت بر نهم زایدر
Ин шарзаи фурӯи гушойам , аз занҷир
این شرزه فرو گشایم، از زنجیر
Ин муҳраи буруни ҷаҳонам , аз шшдр
این مهره برون جهانم، از ششدر
Дониста ки дар пеши ҷҳўдоннд
دانسته که در پیش جهودانند
Ҷон дар бадани ҳўорёни музтар
جان در بدن حواریان مضطر
Гашта зи ғизои луқмаи аршӣ
گشته ز غذای لقمه عرشی
Ҳам косаи қурси меҳр бар меҳвар
هم کاسه قرص مهر بر محور
Бурдор чикор , он хатибӣ ро
بردار چکار، آن خطیبی را
Кои зи чарх ниҳода бошадаш минбар
کا ز چرخ نهاده باشدش منبر
Зини фалаки асири зини шуъла
زین فلک اثیر زین شعله
зи Муҳамада асир шуд мутаҳҳар
ز محمده اثیر شد مطهر
Ҷузи бода ки нуқта уқул аст
جز باده که نقطه عقول است
Шоҳо , ту минуаши нуктаи дигар
شاها، تو منوش نکته دیگر
Умрӣаст ки сухра мекунад рӯҳаш
عمری است که سخره میکند روحش
Аз хок дар ту бар , Баму кавсар
از خاک در تو بر، بم و کوثر
Бо боди Аннан ҳаме занад мадҳат
با باد عنان همی زند مدحت
Аз роизи табъ ӯ ббҳр ва бар
از رایض طبع او ببحر و بر
Ҷон медиҳад аз мақом ӯ науммат
جان میدهد از مقام او نامت
Дар нақши тарози ҷомаи шаштар
در نقش طراز جامه ششتر
Гар мадҳати ту баён кунад , гўӣӣ
گر مدحت تو بیان کند، گوئی
Авдӣ аст фиканда , дардами озар
عودی است فکنده، دردم آذر
Ёқӯт ки миҳмон оташ шуд
یاقوت که میهمان آتش شد
Хосияти худ баён кунад , як сар
خاصیت خود بیان کند، یک سر
Чархи арбхўрд ба бад , раҳгии хӯнам
چرخ اربخورد به بد، رگی خونم
Ҳам бор хӯрам бмкрмии дархур
هم بار خورم بمکرمی درخور
Лобуд ба матолибат бурун ояд
لابد به مطالبت برون آید
Бо манзари ман зи сари ин мухбир
با منظر من ز سر این مخبر
К-эии тӯтӣ , дар он қФс чаҳ хӯрдӣ қӯт
کای طوطی، در آن قفص چه خوردی قوت
Ваии тӯтӣ аз он чамани ман чаҳ дорӣ бар
وی طوطی از آن چمن من چه داری بر
эй дар сафи трктози қаҳри ту
ای در صف ترکتاز قهر تو
Тақдири қрои ғуломӣ аз лашгар
تقدیر قرا غلامی از لشگر
эй мояи қулзуми гуҳари шубайр
ای مایه قلزم گهر شبیر
эй мояи давҳа ӣ самари шбр
ای مایه دوحه ی ثمر شبر
Бод аз сари зулфиқори адли ту
باد از سر ذوالفقار عدل تو
Ҳалқи сари зўолқФори зулми аҳмар
حلق سر ذوالقفار ظلم احمر
Хуршеди саманди зери ту длдл
خورشید سمند زیر تو دلدل
Крдўни баланди пеши ту қанбар
کردون بلند پیش تو قنبر
Гӯям чаҳ паланги ман брнгӣ бар
گویم چه پلنگ من برنگی بر
Барбаст тавила чун хрмзмр
بربست طویله چون خرمزمر
Бемор сафар гузидам аз исо
بیمار سفر گزیدم از عیسی
Лаби хушк раҳил кардам аз кавсар
لب خشک رحیل کردم از کوثر
эй узри ҷароими фалаки ротб
ای عذر جرایم فلک راتب
Узрем , дар ин мақоми ёдовар
عذریم، در این مقام یادآور
Вари ҷумла бадаст хиҷлатами мспор
ور جمله بد است خجلتم مسپار
Ин роҳи бпоӣ мкрмт биспур
این راه بپای مکرمت بسپر
Давлати зи санои ман рсонндт
دولت ز ثنای من رسانندت
Дар умри Хизри бмлки Искандар
در عمر خضر بملک اسکندر
Ҳақӣ ки марост аз ҷаноби ту
حقی که مراست از جناب تو
Вайрон накунад асоси он , маҳшар
ویران نکند اساس آن، محشر
Рафтам ки халаф наёбем ҳаргиз
رفتم که خلف نیابیم هرگز
Аз пушти фалаки суханвари дигар
از پشت فلک سخنور دیگر