Сунбул бидамед аз гули он сару санавбар
سنبل بدمید از گل آن سر و صنوبر
Ободи санавбар ба чунон сунбули навбар
آباد صنوبر به چنان سنبل نوبر
Аз ғайрати он гули сарангушти газони вирд
از غیرت آن گل سرانگشت گزان ورد
Дар сояи он сару брхсори давони хур
در سایه آن سر و برخسار دوان خور
Он ҳалқа зар чист бар он зулфу баннои гӯш
آن حلقه زر چیست بر آن زلف و بنا گوش
Ва он сунбул тар чист бар он сарву санавбар
و آن سنبل تر چیست بر آن سرو و صنوبر
Зон ҳалқаи зари оинаи моҳ , мурассаъ
زان حلقه زر آینه ماه، مرصع
Зон сунбултар ҳошияи меҳри мънбр
زان سنبل تر حاشیه مهر معنبر
Бо сӯрат ӯ боди шимур дар кафи Монӣ
با صورت او باد شمر در کف مانی
Бо чеҳра ӣ ӯ хок фишон бар сари озар
با چهره ی او خاک فشان بر سر آذر
ӯ шоҳид ва онгаҳ насаби ҳури бкшмир
او شاهد و آنگه نسب حور بکشمیر
ӯ ҳозир ва онгаҳ ватани сарв ба кшмр
او حاضر و آنگه وطن سرو به کشمر
Он чашм казу ҳуш ҳазар монаду вола
آن چشم کزو هوش حذر ماند و واله
Ваон лаб ки аз ӯ гӯш гуҳар чӣанду шукр
وان لب که از او گوش گهر چیند و شکر
Ту ҷазаъи ҳамеи хуоне ва ман ҷони мунаққаш
تو جزع همی خوانی و من جان منقش
Ту лаъли ҳамеи гўӣӣ ва ман ақли мусаввир
تو لعل همی گوئی و من عقل مصور
Дар боғи намояди қад ӯ сару кмонкш
در باغ نماید قد او سر و کمانکش
Бар дида нагорд хат ӯ машки зираи вар
بر دیده نگارد خط او مشک زره ور
Аз пайкар ӯ акси баради оинаи рӯз
از پیکر او عکس برد آینه روز
Бо тири қалам дар кашад онҷои бадви пайкар
با تیر قلم در کشد آنجا بدو پیکر
Ва он хати мқўс чу ба бенанди бибаранд
و آن خط مقوس چو به بینند ببرند
Дар ҳоли ду қавси фалак аз як хати меҳвар
در حال دو قوس فلک از یک خط محور
Дерӣаст ки аз ранги биногваштар ӯ
دیری است که از رنگ بناگوش تر او
Чашми ман дарвеш басемаст тавонгар
چشم من درویش بسیم است توانگر
Тарсам ба риволӣ хабар уфтад ки аз ин ҷост
ترسم به روالی خبر افتد که از این جاست
Ин сим ки имрӯзи ҳамеи боРом бар зар
این سیم که امروز همی بارم بر زر
Бо онкии ман аз шоҳи ҷаҳон ҳам набарам пок
با آنکه من از شاه جهان هم نبرم پاک
Дар хизмати даргоҳи ҷамоли аддӣни бклр
در خدمت درگاه جمال الدین بکلر
Он соҳиби ханҷар ки дар авсофи камолаш
آن صاحب خنجر که در اوصاف کمالش
Соҳиби суханон ҷумла забонанд чўхнҷр
صاحب سخنان جمله زبانند چوخنجر
Он абри карами қатра ки бо авҷи пазируфт
آن ابر کرم قطره که با اوج پذیرفت
Окнди даҳони садафи моҳ ба гавҳар
آکند دهان صدف ماه به گوهر
Чун сафи бикашад бар гузари ҳодисаи девор
چون صف بکشد بر گذر حادثه دیوار
Девори ҳаводисро , чун ҷумла кунад , дар
دیوار حوادث را، چون جمله کند، در
Дар доираи давлат ӯ нуқтаи ғбро
در دایره دولت او نقطه غبرا
Бар ҳошияи ртбт ӯ гунбади ахзар
بر حاشیه رتبت او گنبد اخضر
Шҳмрғи сухан беназар ӯ назанад бол
شهمرغ سخن بی نظر او نزند بال
Шоҳини қазо дар кнФ ӯ ба наад , пар
شاهین قضا در کنف او به نهد، پر
Меҳр аз фараҳи хизмат ӯ шоҳи спркш
مهر از فرح خدمت او شاه سپرکش
Чарх аз фараҳи хизмат ӯ тоқи гумон дар
چرخ از فرح خدمت او طاق گمان در
Дар базми ҷамолаши нафари вазади гуҳари меҳр
در بزم جمالش نفر وزد گهر مهر
Дар разм синонаш нишморад адади зар
در رزم سنانش نشمارد عدد زر
Бар дӯши ъдўдсти карами вори зи теғаш
بر دوش عدودست کرم وار ز تیغش
Каши боз , Раҳонанд зи ҳамли сиқли сар
کش باز، رهانند ز حمل ثقل سر
Чун бахти ҳунарро ҳунар ӯст харидор
چون بخت هنر را هنر اوست خریدار
Чуӣ табъи фалакро фалак ӯст мусаххар
چوی طبع فلک را فلک اوست مسخر
эй рои ту бар ҳар чаҳ бузургӣаст мақдам
ای رای تو بر هر چه بزرگی است مقدم
Вази ртбти ту ҳар ки бузургаст мؤхр
وز رتبت تو هر که بزرگ است مؤخر
Бо руяти ту ақл бар афроштаи роят
با رؤیت تو عقل بر افراشته رایت
Дар манзари ту ақл биёроста мухбир
در منظر تو عقل بیاراسته مخبر
Домоди хирад буд бо бакори маъонӣ
داماد خرد بود با بکار معانی
Лекини басари ханҷару ҳамшираи афсар
لیکن بسر خنجر و همشیره افسر
Ноҳиди хиради рости гули афшони ту мизон
ناهید خرد راست گل افشان تو میزان
Хуршеди карами рости гиребони ту ховар
خورشید کرم راست گریبان تو خاور
Айвони ту чун қиблаи омол , мусалло
ایوان تو چون قبله آمال، مصلی
Даргоҳи ту чун каъбаи иқбол , муҷовир
درگاه تو چون کعبه اقبال، مجاور
Бе ҳукми ту айём вакилӣаст фузулӣ
بی حکم تو ایام وکیلی است فضولی
Бе дасти ту анъом сҷлӣаст , музаввар
بی دست تو انعام سجلی است، مزور
Пинҳони фалак дар назари поки ту пайдо
پنهان فلک در نظر پاک تو پیدا
Асрори қазо дар нкти бикри ту мзмр
اسرار قضا در نکت بکر تو مضمر
Дар доману ҷайби хирад , аз лФти тўлўлў
در دامن و جیب خرد، از لفط تولولو
Бар гардану гӯши сухан , аз номи ту зевар
بر گردن و گوش سخن، از نام تو زیور
Хуршеди ҷҳонбонӣ агар бо ту гузорад
خورشید جهانبانی اگر با تو گذارد
Аз санги сияҳи сабзаи дамад дар маи озар
از سنگ سیه سبزه دمد در مه آذر
Васфи ту ки перояу сари дафтар калак аст
وصف تو که پیرایه و سر دفتر کلک است
Ҷоӣӣаст казу калак сутӯҳ ояду дафтар
جائی است کز و کلک ستوه آید و دفتر
Майдони мдиҳ ту наомад бикрон лек
میدان مدیح تو نیامد بکران لیک
Дерӣаст , ки лангаст маро , фикри ткоўр
دیری است، که لنگ است مرا، فکر تکاور
То боғи бсъии фалаку ахтари равшан
تا باغ بسعی فلک و اختر روشن
Аз барг фалак созад ва , зои шукуфаи ахтар
از برگ فلک سازد و، زا شکوفه اختر
Бодо , фалаки тунди рӯ , ?ути хозеъу хошиъ
بادا، فلک تند رو،ات خاضع و خاشع
Бод . Ахтари фархундаи пят , ходиму чокар
باد. اختر فرخنده پیت، خادم و چاکر
Давлат ба ҳамаи коми туро рҳбрўи ҳамдам
دولت به همه کام تو را رهبرو همدم
Яздон ба ҳамаи вақт , туро ҳофизи вёўр
یزدان به همه وقت، تو را حافظ ویاور