Чун кард дидаи бони уфуқи чашми хуфтаи боз

چون کرد دیده بان افق چشم خفته باز

Мегуфт бо сиёҳаи зулмат , сипедаи роз

میگفت با سیاهه ظلمت، سپیده راز

Дандон намӯд субҳи шукр ханда гуфтамӣ

دندان نمود صبح شکر خنده گفتمی

Каз ғабғаб ҳилол бихоҳад рабӯди коз

کز غبغب هلال بخواهد ربود کاز

Хотуни ҳиҷлаи баста чу гули субҳи хуши нафас

خاتون حجله بسته چو گل صبح خوش نفس

Лекин чу ғунчаи ним гушӯдаи ниқоби ноз

لیکن چو غنچه نیم گشوده نقاب ناز

Моҳи баҳори гардаи зи субҳи баҳори чеҳр

ماه بهار گرده ز صبح بهار چهر

Афтодаи ҳамчуи длшдгон дар табу гзоз

افتاده همچو دلشدگان در تب و گذاز

Бар сабзаи зори чархи бузади хаймаи хайли рӯз

بر سبزه زار چرخ بزد خیمه خیل روز

Чун корвони шоми барра рост кард соз

چون کاروان شام بره راست کرد ساز

Болини шаби бхоўру поини ббохтр

بالین شب بخاور و پائین بباختر

Чун зхми знгӣӣ ки фитад бар қафои дароз

چون ضخم زنگئی که فتد بر قفا دراز

Аз боди як ду атса ки зад субҳ бар димоғ

از باد یک دو عطسه که زد صبح بر دماغ

Зангии хуфта то ба камар гуҳ нишаст боз

زنگی خفته تا به کمر گه نشست باز

Чун шҳпр шуъоъ бияфканад бози рӯз

چون شهپر شعاع بیفکند باز روز

Анҷум ниҳон шуданд якояки басони роз

انجم نهان شدند یکایک بسان راز

Манеҳам зимом , бар сар абрӣ задам ки дошт

منهم زمام، بر سر ابری زدم که داشت

Аз чори банди бод бар он олати ҷавоз

از چار بند باد بر آن آلت جواز

Бабрии зроФи сина , абрии гурози ком

ببری زراف سینه، ابری گراز کام

Баҳрии наҳанги ҳамлау гўҳии сабои гуроз

بحری نهنگ حمله و گوهی صبا گراز

Дар нор чун самандар ва дар об чун смк

در نار چون سمندر و در آب چون سمک

Дар беша чун наомма ва дар беша чун гуроз

در بیشه چون نعامه و در بیشه چون گراز

Ғаввосии баҳори бўрзидаҳ дар муҳӣт

غواصی بحار بورزیده در محیط

Раққосии ҳаддӣ араб карда дар ҳиҷоз

رقاصی حدّی عرب کرده در حجاز

Бар даста қувоем он чархи роҳи кӯб

بر دسته قوایم آن چرخ راه کوب

Таркиб карда табъи сблҳои чун ҷавоз

ترکیب کرده طبع سبل های چون جواز

Бахтии баланди поя ки шоҳ аз хиром ӯ

بختی بلند پایه که شاه از خرام او

Хоб арӯс карда дар асноӣ ар тҷоз

خواب عروس کرده در اثنای ار تجاز

Гоҳе чу об роҳ навиштӣ сӯии нишеб

گاهی چو آب راه نوشتی سوی نشیب

Гоҳе чу абр рӯй наҳодӣ сӯии фароз

گاهی چو ابر روی نهادی سوی فراز

Ман бар стом ӯ шуда дар водии ӣии чмон

من بر ستام او شده در وادی ئی چمان

Меҳнати Фзо чу мускиру мардуми шукр чу оз

محنت فزا چو مسکر و مردم شکر چو آز

Ғӯли андари он чмндаҳ на алои боҳтёт

غول اندر آن چمنده نه الا باحتیاط

Боди андари он взндаҳ на алои боҳтроз

باد اندر آن وزنده نه الا باحتراز

Қотили мағора ӣ ки набӯд аз ҳарос ӯ

قاتل مغاره ی که نبود از هراس او

Ҷузи остони шоҳи қизили Арсалони мФоз

جز آستان شاه قزل ارسلان مفاز

Шоҳии малики фазойилу моҳии фалаки бисот

شاهی ملک فضایل و ماهی فلک بساط

Ширии аҷми тарозу матоъии ҳашами навоз

شیری اجم طراز و مطاعی حشم نواز

Хусрави Музаффари аддӣн каз саҳми теғ ӯ

خسرو مظفر الدین کز سهم تیغ او

Дар чеҳраи қавси чарху зи хати мҷраҳи боз

در چهره قوس چرخ و ز خطِ مجّره باز

Он сарви боғи лутф ки дилпарвар , дуоаш

آن سرو باغ لطف که دل پرور، دعاش

Шакл санавбарӣаст ҳамаи тани кафи ниёз

شکل صنوبری است همه تن کف نیاز

Рӯзи дағо ба ҷбҳти пархоши нили гаван

روز دغا به جبهت پرخاش نیل گون

Сад , рахна дар фиканда ба тири тамоми боз

صد، رخنه در فکنده به تیر تمام باز

Гардун ки дар иқомат ӯ гўз марказ аст

گردون که در اقامت او گوز مرکز است

Гардан наёрад аз хати фурмонаши аҳтёз

گردن نیارد از خط فرمانش احتیاز

Сами саманд ӯро рӯзии ҳазор бор

سم سمند او را روزی هزار بار

ӯ ранги хону афсари қайсари баради намоз

او رنگ خان و افسر قیصر برد نماز

Баҳроми гирифта бо дил ӯ рои разми зан

بهرام گرفته با دل او رای رزم زن

Ноҳиди хонда бар каф ӯ сӯии ҷоми боз

ناهید خوانده بر کف او سوی جام باز

Маҷлис бисозу ратли гарон нӯш кун бидиҳ

مجلس بساز و رطل گران نوش کن بده

Майдон ба байну Рахши зафар бар нишин , битоз

میدان به بین و رخش ظفر بر نشین، بتاز

Он раҳ ки баста буд брҳмт кунем пок

آن ره که بسته بود برحمت کنیم پاک

Ва он дар , ки буд қуфл бнсрт кунем , боз

و آن در، که بود قفل بنصرت کنیم، باز

Ин бор хсл бификану дасти гарав , бабр

این بار خصل بفکن و دست گرو، ببر

Густохи дови хоҳу тамоми мзб , бибоз

گستاخ داو خواه و تمام مذب، بباز

эй маликро бсоиаҳи теғи ту эътисом

ای ملک را بسایه تیغ تو اعتصام

Ваии калакро ба нисбати рмҳи ту эҳтизоз

وی کلک را به نسبت رمح تو اهتزاز

Бар бастаи ҷӯади ту раҳи абри савораи рӯ

بر بسته جود تو ره ابر سواره رو

Бибридаи азми ту паии бод пиёда тоз

ببریده عزم تو پی باد پیاده تاز

Бо пўзаҳи банди боси ту гиреҳгони бўолФзўл

با پوزه بند باس تو گرگان بوالفضول

Гиранд пишўоӣии ағном чун нҳоз

گیرند پیشوائی اغنام چون نهاز

Серобаи ӣӣ , нахурд зи теғати фалак ҳануз

سیرابه ئی، نخورد ز تیغت فلک هنوز

Чаҳ , дар ҳазор , ту , мутаворӣаст чун пиёз

چه، در هزار، تو، متواری است چون پیاز

Хуршеди млгтӣ , бҷмол ҷаҳон фурӯз

خورشید ملگتی، بجمال جهان فروز

Борони раҳматӣ , бсхои замини тароз

باران رحمتی، بسخای زمین طراز

Теғи ту посбон сроӣӣаст каз қазо

تیغ تو پاسبان سرائی است کز قضا

Даҳлез ӯст Қуния , бустон ӯ тароз

دهلیز اوست قونیه، بستان او طراز

Бар қомати замини сипаҳат кисватӣаст том

بر قامت زمین سپهت کسوتی است تام

Бар кисвати сияҳи илми фаррухати тароз

بر کسوت سیه علم فرخت طراز

Алмалики қади тФтни фии зиллаи мудом

الملک قد تفطن فی ظله مدام

Волдҳри қади тўтни фии зайлау фаз

والدهر قد توطن فی ذیله و فاز

Шоҳо чу ҳасани нақл ба ҳасб аз паии мдиҳ

شاها چو حسن نقل به حسب از پی مدیح

Тарзӣаст дар саноати ашъори мстҷоз

طرزی است در صناعت اشعار مستجاز

Ман бандаи ҳам ба ҳасб худ оем бмдҳи шоҳ

من بنده هم به حسب خود آیم بمدح شاه

Бо онкӣ нест рӯзи зи бинандаи чашм , роз

با آنکه نیست روز ز بیننده چشم، راز

Соҳиби ғарази змн ба тиҷорат сухан фузуд

صاحب غرض زمن به تجارت سخن فزود

Ков , зад китобу калаки иваз бо калиду газ

کاو، زد کتاب و کلک عوض با کلید و گاز

Оре чу мояи шеър буд шоҳи муштарӣ

آری چو مایه شعر بود شاه مشتری

Ваҷҳе бар ин дурӯғи тавон бастан аз ҷавоз

وجهی بر این دروغ توان بستن از جواز

Мамдуҳ чун ту азм тиҷорат кунад асир

ممدوح چون تو عزم تجارت کند اثیر

Маҳмӯди зиндаи рой гдоӣӣ занад Аёз

محمود زنده رای گدائی زند ایاز

Тарзӣ бидон зи таъбияи даҳри ҳуққа на

طرزی بدان ز تعبیه دهر حقه نه

Навъе бидон зи шӯъбада ӣ чархи ҳуққаи боз

نوعی بدان ز شعبده ی چرخ حقه باز

Шеърам ки буд бо рухи глчҳргони қудс

شعرم که بود با رخ گلچهرگان قدس

Аз покӣу ҷамол на , аз заняти муҷоз

از پاکی و جمال نه، از زنیت مجاز

Дар бастами он умед , ки бар ҳасан ӯ ниҳанд

در بستم آن امید، که بر حسن او نهند

Нони пораи ӣии зи ҳазрати аъло басари ҷҳоз

نان پاره ئی ز حضرت اعلی بسر جهاز

Рои баланди шоҳ чу , тартиби он бсохт

رای بلند شاه چو، ترتیب آن بساخت

Онҷои забони ҳукм киро буд кон бисоз

آنجا زبان حکم که را بود کان بساز

Дар ҷоми Фкртм май ибдоъи гашти дард

در جام فکرتم می ابداع گشت دُرد

Бар табъи соҳирам дар илҳом шуд фароз

بر طبع ساحرم در الهام شد فراز

Ҷустами бкнҷи меҳнати маҳҷӯрии эътикоф

جُستم بکنج محنت مهجوری اعتکاف

Кардам бсбри фурсати дастурии антҳоз

کردم بصبر فرصت دستوری انتهاز

Дониш бзўр гуфт ки ҷузи ваии шимури зи пос

دانش بزور گفت که جز وی شمر ز پاس

Ҳошо ки ман ба ханҷари душман шудани хзоз

حاشا که من به خنجر دشمن شدن خزاز

Миннати хдоиро , ки ниҳоли замири ман

منت خدایرا، که نهال ضمیر من

Аз нави баҳори ҳазрати шаҳ , тозаи гашти боз

از نو بهار حضرت شه، تازه گشت باز

ХФоқи дил шикаста бидам , пеш аз ин буруз

خفاق دل شکسته بدم، پیش از این بروز

Акнӯн уқоби шери шикорами гуҳи броз

اکنون عقاب شیر شکارم گه براز

Ҳар хрбтии боби сияҳи сари фурӯи барад

هر خربطی بآب سیه سر فرو برد

Онҷо ки аз гурез бар ояд сипеди боз

آنجا که از گریز بر آید سپید باز

То даст дар ҳимоят дарё занад садаф

تا دست در حمایت دریا زند صدف

То нашав . Дар ҳзонаҳ маъдан кунад ркоз

تا نشو. در حضانه معدن کند رکاز

эй гони зарфишони зи нқўди сухани бпоӣ

ای گان زرفشان ز نقود سخن بپای

Ваии баҳр дар нисор , ъқуд сано бибоз

وی بحر دُر نثار، عقود ثنا بباز

Ақдӣ ки силк ӯ натавонад бурид даҳр

عقدی که سلک او نتواند برید دهر

Нақдӣ , ки роҳ ӯ натавонад задани ниёз

نقدی، که راه او نتواند زدن نیاز

Даҳ карда номи ртбти ту гӯшаши фалак

ده کرده نام رتبت تو گوشش فلک

Шаш карда фарзи тоъати ту навбати намоз

شش کرده فرض طاعت تو نوبت نماز