Бномизд , бномизди зиҳии хуршеди гулрангаш

بنامیزد، بنامیزد زهی خورشید گلرنگش

Бхрўорони шукри пинҳон , шуда дар пистаи тангаш

بخرواران شکر پنهان، شده در پسته تنگش

Бар ӯ дар узри баси лангӣ бар ҳўорӣ ва ман ҳар дам

بر او در عذر بس لنگی بر هواری و من هر دم

Гуноҳии нав , бар ӯ бандам барои узри баси лангаш

گناهی نو، بر او بندم برای عذر بس لنگش

Чу аз дашном ӯ дар чанг , кӯш ман шукр хоед

چو از دشنام او در چنگ، کوش من شکر خاید

Даҳон бар ҳам занам гӯям , зиҳии ширинии чангаш

دهان بر هم زنم گویم، زهی شیرینی چنگش

Дилу дайнам ба яғмои барад ва ҳам то ваонаш нстонм

دل و دینم به یغما برد و هم تا وانش نستانم

Чу бар лшкргаҳи яғмо , ҳашар созад шаҳи зангаш

چو بر لشکرگه یغما، حشر سازد شه زنگش

Бҳкми онкӣ зу даврами ду чашмам тор ме бинад

بحکم آنکه زو دورم دو چشمم تار می بیند

Бошаки ман ҳаме монад , лаби ширин май рангаш

باشک من همی ماند، لب شیرین می رنگش

Чу зари фарзанд санг омад , чаро мушфиқи нмигрдд

چو زر فرزند سنگ آمد، چرا مشفق نمیگردد

Бад-ӣни рухсора ӣ заррин , дили бирҳм чун сангаш

بدین رخساره ی زرین، دل بیرحم چون سنگش

зи шарми сӯрат ӯ ҷони Монӣ об шуд ҷумла

ز شرم صورت او جان مانی آب شد جمله

Бидон то фурсатӣ ёбад бишӯяд нақши Аржангаш

بدان تا فرصتی یابد بشوید نقش ارژنگش

Бидон чолокӣу чустӣ , нигории дидаи ӣии ҳаргиз

بدان چالاکی و چستی، نگاری دیده ئی هرگز

Марезод он қалам ё раб , ки барзади расми найрангаш

مریزاد آن قلم یا رب، که برزد رسم نیرنگش

Асири хастаи ҳам рӯзӣ , асири васл ӯ гаштӣ

اثیر خسته هم روزی، اسیر وصل او گشتی

Як абрешим агар будӣ , кам аз болои оҳангаш

یک ابریشم اگر بودی، کم از بالای آهنگش

Яқинам шуд ки султонӣ , шавад бар тахти зибоӣӣ

یقینم شد که سلطانی، شود بر تخت زیبائی

Агар шоҳи Музаффарро , хуш ояд фару фарҳангаш

اگر شاه مظفر را، خوش آید فر و فرهنگش

Ҷаҳонгирӣ ки авранг , салотин ӯ ҳаме бахшад

جهانگیری که اورنگ، سلاطین او همی بخشد

Бад-ӣни як узр бинишонад , ҳамеи давлат бар аврангаш

بدین یک عذر بنشاند، همی دولت بر اورنگش

Ситам дар аҳд ӯ чун май , парешоне наёрад кард

ستم در عهد او چون می، پریشانی نیارد کرد

Аз он тарсад ки икрўзӣ , кунад чун хӯшаи оўнгш

از آن ترسد که یکروزی، کند چون خوشه آونگش

Чунон хандонии хиромад . Аз далерӣ дар сафи ҳиҷо

چنان خندانی خرامد. از دلیری در صف هیجا

Ки ҷуз бар ҷавшани аъдо на бинад дидаи ожангаш

که جز بر جوشن اعدا نه بیند دیده آژنگش

Наҳанг мардакаш хонд , фалаки хами камандаш ро

نهنگ مردکش خواند، فلک خم کمندش را

Гуҳии кони даст дар ёўш , диҳад рафтори харчангаш

گهی کان دست در یاوش، دهد رفتار خرچنگش

Фалак бар басти мизонеи зи ҳалами пой бар ҷояш

فلک بر بست میزانی ز حلم پای بر جایش

Ки буд Албурзи як мисқолу кӯҳи қофи пои сангаш

که بود البرز یک مثقال و کوه قاف پا سنگش

Сбксорнди чарху анҷуми азми замони сайраш

سبکسارند چرخ و انجم عزم زمان سیرش

Гарони боринд , гову моҳӣ аз ҳалами замини сангаш

گران بارند، گاو و ماهی از حلم زمین سنگش

Бкмтр соилӣ бахшад , з рӯй мардумии валлоҳ

بکمتر سایلی بخشد، ز روی مردمی والله

Агар мардӣ диҳад малики ҷаҳони икрўз дар чангаш

اگر مردی دهد ملک جهان یکروز در چنگش

Бномизд такӣ дорад наванд боди рафтораш

بنامیزد تکی دارد نوند باد رفتارش

Ки паҳнои бисот кун ноед ним фарсангаш

که پهنای بساط کون ناید نیم فرسنگش

Равони чархӣ ки хуршеди карам бар вай савор ояд

روان چرخی که خورشید کرم بر وی سوار آید

Чу тъўиз рузин ноед . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . ш

چو تعویذ رزین ناید ...........................ش

Худовандо ту он шоҳӣ ки як солори даргоҳат

خداوندا تو آن شاهی که یک سالار درگاهت

Буд рустами сазовораши камӣни шогирди сарҳангаш

بود رستم سزاوارش کمین شاگرد سرهنگش

зи номи фаррухати иън , қизил , шоҳӣ ҳаме нозад

ز نام فرخت یعن، قزل، شاهی همی نازد

Бад-ӣни маънии қазоро Арсалонгар дасти ҳам сангаш

بدین معنی قضا را ارسلان گر دست هم سنگش

Фалакро чун рубоб аз даст бар ҳукм ва дод ояд

فلک را چون رباب از دست بر حکم و داد آید

Гшд дар хари камони қаҳри фармони ту чун чангаш

گشد در خر کمان قهر فرمان تو چون چنگش

Туранҷӣ гардад аз бими ҳисомати чеҳраи гардун

ترنجی گردد از بیم حسامت چهره گردون

Чу дар ҳиҷо диҳад аўдоҷи хасмати ранги норнгш

چو در هیجا دهد اوداج خصمت رنگ نارنگش

Марои рӯзӣ агар олам ҷудо кард аз ҷаноби ту

مرا روزی اگر عالم جدا کرد از جناب تو

Нахустин нест поянда бар дастони найрангаш

نخستین نیست پاینده بر دستان نیرنگش

зи роҳати баси тиҳӣ бор омад алҳақ корвон ро

ز راحت بس تهی بار آمد الحق کاروان را

Ки бар симоби бодои гӯши ақл аз ғулғули зангаш

که بر سیماب بادا گوش عقل از غلغل زنگش

Чу шамъӣ май на байнами муҳаррами ин роз чун гӯям

چو شمعی می نه بینم محرم این راز چون گویم

Ҷафои гунбади шӯхаши балои ахтари шнгш

جفای گنبد شوخش بلای اختر شنگش

Бихоҳам узри ин шабдизи тавсани ҷӯии мрдоФкн

بخواهم عذر این شبدیز توسن جوی مردافکن

Ба бахти шоҳ нек омад ки неки андари кашами тангаш

به بخت شاه نیک آمد که نیک اندر کشم تنگش

Ҳаме то қутб нозўрӣаст зери гунбади ахзар

همی تا قطب ناظوری است زیر گنبد اخضر

Шукри пошаши зик нақласту аздигрФлоснгш

شکر پاشش زیک نقل است و ازدیگرفلاسنگش

зи роҳи мартабат чун моҳ бар гардун саворӣ кун

ز راه مرتبت چون ماه بر گردون سواری کن

Чу мамлуки ту бодо то абади мавлуди харчангаш

چو مملوک تو بادا تا ابد مولود خرچنگش

Чу бар лашкари гуҳ султон занад теғ фалак бӯаст

چو بر لشکر گه سلطان زند تیغ فلک بوست

Канораш қулзумӣ гашта зи адўоҷи гнорнгш

کنارش قلزمی گشته ز ادواج گنارنگش