Кард аз ҷаҳони раҳили ҷаҳонии ҳамаи шараф

کرد از جهان رحیل جهانی همه شرف

эй мамлакати алии аллоҳ вае фалаки лослФ

ای مملکت علی الله و ای فلک لاسلف

Чун асби рқъаҳи ду сипеҳри пиёдаи рӯ

چون اسب رقعه دو سپهر پیاده رو

Фарзини маликро бар буд аз миёни саф

فرزین ملک را بر بود از میان صف

Ахтар фишон зи дидаи саҳобй бмн расед

اختر فشان ز دیده سحابی بمن رسید

Гуфто бигӯямат лмни алмалики қади кашф

گفتا بگویمت لمن الملک قد کشف

Рафт онкӣ , аз хазона ӯ оз шуд ғанӣ

رفت آنکه، از خزانه او آز شد غنی

Рафт онкӣ , аз сетона ӯ ҷӯад зад слФ

رفت آنکه، از ستانه او جود زد صلف

Бар дар ниҳоди чархи гумони шакли тирдор

بر در نهاد چرخ گمان شکل تیردار

Онро ки буд ҳазраташи омолро ҳадаф

آنرا که بود حضرتش آمال را هدف

Аз бас ки оҳ , домани гесуӣ шаб гирифт

از بس که آه، دامن گیسوی شب گرفت

Бар рӯй моҳ сӯхта шуд пардаи клФ

بر روی ماه سوخته شد پرده کلف

Чун чеҳра дар ниқоб кашид ӯ аҷаби мадор

چون چهره در نقاب کشید او عجب مدار

Гар фитнаи ҳамчуи зулфи бшўрди баҳри тараф

گر فتنه همچو زلف بشورد بهر طرف

ӯ буд , дасти малик чу аз кори бозмонд

او بود، دست ملک چو از کار بازماند

Зини пас куҷои умеди бқбз ва ба басти каф

زین پس کجا امید بقبض و به بسط کف

Неи не ҳануз нест карами сухраи фано

نی نی هنوز نیست کرم سخره فنا

Неи не ҳануз нест амли туъмаи талаф

نی نی هنوز نیست امل طعمه تلف

Баҳр ҳунар бачарх расонади ҳамаи итоб

بحر هنر بچرخ رساند همه عتاب

Қасри схобаҳи меҳри براردи ҳамеи шараф

قصر سخابه مهر برآرد همی شرف

Он давҳаи камол ки аз бех бар гусаст

آن دوحه کمال که از بیخ بر گسست

Коми ҷаҳон хушаст бад-ӣни миваи шараф

کام جهان خوش است بدین میوه شرف

Хуршеди мкрмти шарафи аддӣн ки бхлоФ

خورشید مکرمت شرف الدین که بخلاف

Кам зояд аз мшимаҳи даврони чунуи халаф

کم زاید از مشیمه دوران چنو خلف

Садри сипеҳри маснад ва дар ҷалоли ақд

صدر سپهر مسند و دُر جلال عقد

Шохи Ирами ҳдиқаҳу шоҳи ҳарами кнФ

شاخ ارم حدیقه و شاه حرم کنف

Бар захмаи таҳаккумаши ин чархи гўжпшт

بر زخمه تحکمش این چرخ گوژپشت

Дар кӯш инқиёд кашад ҳалқаи ҳамчуи даф

در کوش انقیاد کشد حلقه همچو دف

эй дардҳо , зи ҷуръа , кини ту орият

ای دردها، ز جرعه، کین تو عاریت

Вай , сФўҳои зи ҷоми ризои ту мӯътариф

وی، صفوها ز جام رضای تو معترف

Бгзидаҳи хизмати ту замонаи бсду лўъ

بگزیده خدمت تو زمانه بصد و لوع

Бигрифта домани ту саодати бсди шараф

بگرفته دامن تو سعادت بصد شرف

Ҳар поигаҳ ки мансаби садри Саид буд

هر پایگه که منصب صدر سعید بود

Акнӯн ту рост зонка тўӣӣ дар он садаф

اکنون تو راست زانکه توئی دُر آن صدف

Мироси шаръи ҷуз ба Муҳамад куҷо расад

میراث شرع جز به محمد کجا رسد

Он дӯдаро ки мисли халилӣ буд шараф

آن دوده را که مثل خلیلی بود شرف

Зон пеши байн тараст дили подшоҳи вақт

زان پیش بین تر است دل پادشاه وقت

Қулзуми зи қатра фарқ кунад лўлў аз хзФ

قلزم ز قطره فرق کند لولو از خذف

Гавҳар чу равшан аст нагӯяд ҳадиси санг

گوهر چو روشن است نگوید حدیث سنگ

Анбар чу ҳозир аст нагардад бигард каф

عنبر چو حاضر است نگردد بگرد کف

Иқбол чун такаллуфи ин ақтроҳ кард

اقبال چون تکلف این اقتراح کرد

Бар ният азиз манеҳ баъд аз он клФ

بر نیت عزیز منه بعد از آن کلف

Бар чархи такя кам кун агарчӣ ғулом туаст

بر چرخ تکیه کم کن اگرچه غلام توست

Май байн ки рӯзгор чаҳ оқасту нохалаф

می بین که روزگار چه عاق است و ناخلف

Ҷузи номи нек касб макун зонка молу умр

جز نام نیک کسب مکن زانکه مال و عمر

Ҳастанд рӯзгори тиҳии мояро алаф

هستند روزگار تهی مایه را علف

Бингар ба чист зиндаи санои гузаштагон

بنگر به چیست زنده ثنای گذشتگان

Кӯтоҳ шуд Фқди урфи алшри ман урф

کوتاه شد فقد عرف الشر من عرف