Дӯш ки ин шаҳсавори караи аблақ

دوش که این شهسوار کره ابلق

Аз қрпўси ғуруби гашти муъаллақ

از قرپوس غروب گشت معلق

Шоми сияҳгар , бзири даст фурӯ дод

شام سیه گر، بزیر دست فرو داد

Муҳра ӣ асФри зи тарафи рқъаҳи азрақ

مهره ی اصفر ز طرف رقعه ازرق

Аз сари зини кӯҳа ӣ уфӯл дар афканд

از سر زین کوهه ی افول در افکند

Сабзи қабои сипеҳри тарки мғрқ

سبز قبای سپهر ترک مغرق

Сақфи ҷаҳони пари зи барги нар гаса дидам

سقف جهان پر ز برگ نر گسه دیدم

Чун тибқи сабзи пар , зроири занбақ

چون طبق سبز پر، ذرایر زنبق

Насафӣ ӣ симин моҳ дошт пар аз дар

نصفی ی سیمین ماه داشت پر از دُر

Соқии заррини кулоҳи симини мантиқ

ساقی زرین کلاه سیمین منطق

Меҳр , ки маҷлис фурӯз базм ҷаҳон аст

مهر، که مجلس فروز بزم جهان است

Кард аз он бим , азми коли муҳаққиқ

کرد از آن بیم، عزم کال محقق

Гашти падед аз ниқоби гесуии зулмат

گشت پدید از نقاب گیسوی ظلمت

Гардани ин Рахши тези коми мтўқ

گردن این رخش تیز کام مطوق

Ҳамчуи нишони ҳақ аз миёнаи ботил

همچو نشان حق از میانه باطل

ё чу хаёли савоб дар дили аҳмақ

یا چو خیال صواب در دل احمق

Бо фалаками зин қабл мунозира афтод

با فلکم زین قبل مناظره افتاد

Гарчи мақолот ҳар ду буд Мусаддиқ

گرچه مقالات هر دو بود مصدق

Гуфтамаш ин млҳми сипед ки бастаи сет ?

گفتمش این ملحم سپید که بسته ست؟

Бар сари рмҳи смоки ромҳи байрақ

بر سر رمح سماک رامح بیرق

Гуфт : мухолифи ақим дўрФкндаҳ аст

گفت: مخالف عقیم دورفکنده است

Бар лаби дарёии нили ҳолаи заврақ

بر لب دریای نیل هاله زورق

Шоҳи қаҳистони ълоءи давлату олӣ

شاه قهستان علاء دولت و عالی

Муфтахари дӯдаи фахри дайну кнФи ҳақ

مفتخر دوده فخر دین و کنف حق

Хусрави одили ърбшаҳи онкии аҷам ро

خسرو عادل عربشه آنکه عجم را

Гашти мусаффои зи теғаши оби мрўқ

گشت مصفا ز تیغش آب مروق

Онкии замини рўби миваи дори нўолш

آنکه زمین روب میوه دار نوالش

Бо тибқи офтоби гашти мутобиқ

با طبق آفتاب گشت مطابق

Абр ки мифтоҳи фатҳи боб ҷаҳон аст

ابر که مفتاح فتح باب جهان است

Бекаф ӯ кам кушоди як дар мғлқ

بی کف او کم گشاد یک در مغلق

Кард бғлтоқи хори пушти насимӣ

کرد بغلطاق خار پشت نسیمی

Аз гули ахлоқ ӯ ҳариру стбрқ

از گل اخلاق او حریر و ستبرق

Боси қавии соидаш чу даст баровард

باس قوی ساعدش چو دست برآورد

Басти сари ангушти рӯзгори бФндқ

بست سر انگشت روزگار بفندق

Бормъонии ду мағзаи баст чу бодом

بارمعانی دو مغزه بست چو بادام

Ҳар ки бмдҳши даҳони кушоди чўФстқ

هر که بمدحش دهان گشاد چوفستق

Дӯш хирад гуфт : подшоҳ баҳақ ӯст

دوش خرد گفت: پادشاه بحق اوست

Гуфтамаш : инҳо чаҳ , сар битофт ки алҳақ

گفتمش: اینها چه، سر بتافت که الحق

эй зи ҳисоми ту тоҷи малики мурассаъ

ای ز حسام تو تاج ملک مرصع

Ва зи сари калаки ту кори шаръи брўнқ

و ز سر کلک تو کار شرع برونق

Шуд зи ҳисоби Фши саводи ҳўидор

شد ز حساب فش سواد هویدار

Гардани ин Рахши тези коми мтўқ

گردن این رخش تیز کام مطوق

Хок дарат каъбаи сарои мсдс

خاک درت کعبه سرای مسدس

Нури кафати шамса ӣ равони мтбқ

نور کفت شمسه ی روان مطبق

Рукн ва сиқаст теғи шоҳи ҷаҳон ро

رکن و ثیق است تیغ شاه جهان را

Рукн дигар хома ӣ ту , бали ҳўи аўсқ

رکن دگر خامه ی تو، بل هو اوثق

Ҷӯади ту бар гови басти маҳмили ҳотам

جود تو بر گاو بست محمل حاتم

Нутқи ту бар хари ниҳоди рахти фирзи диқ

نطق تو بر خر نهاد رخت فرز دق

Ҳарчӣ тусозӣ ҷаҳон дар он назанад таън

هرچه تو سازی جهان در آن نزند طعن

Ҳарчӣ ту гўӣии фалак бар ӯ наниҳад диқ

هرچه تو گوئی فلک بر او ننهد دق

эй шудаи тшбиби фатҳу наси саодат

ای شده تشبیب فتح و نص سعادت

Аз варақи осмони бзкри ту мулҳақ

از ورق آسمان بذکر تو ملحق

Хомаи фикрат буд бмдҳи ту ҷорӣ

خامه فکرت بود بمدح تو جاری

Номаи давлат буд бзкри ту млсқ

نامه دولت بود بذکر تو ملصق

Вақти назари дидаи бони қалъаи ҳзмт

وقت نظر دیده بان قلعه حزمت

Моҳии хокӣ ба бинад аз бен хандақ

ماهی خاکی به بیند از بن خندق

Аз чу ту шохии риёзи Муртазавӣ ро

از چو تو شاخی ریاض مرتضوی را

Абр ба ҷайбасту офтоби мтўқ

ابر به جیب است و آفتاب مطوق

Ҳин ки бад-ӣни иди ҷумла дар рақам оварад

هین که بدین عید جمله در رقم آورد

То бқлми нусхаи Содиру хўрнқ

تا بقلم نسخه سدیر و خورنق

Дар ҷли соғари каши он каммияти тараб ро

در جل ساغر کش آن کمیت طرب را

Чунки маи рӯзаи зини ниҳод бар аблақ

چونکه مه روزه زین نهاد بر ابلق

Мавсим бодаасту кори бода дар ин вақт

موسم باده است و کار باده در این وقت

Аз ҳамагон лоиқ омаду зи ту , алқ

از همگان لایق آمد و ز تو، الق

Май бқдҳи хур ки ҳосидони ту ва ман

می بقدح خور که حاسدان تو و من

Ҷумлаи бкосаҳ ҳаме хуранд ва ба млъқ

جمله بکاسه همی خورند و به ملعق

Соғари хуршеди об дар даҳани орад

ساغر خورشید آب در دهن آرد

Чун ту бкФи брнҳии шароби мрўқ

چون تو بکف برنهی شراب مروق

Бори бадиро бихон ки зери нзорш

بار بدی را بخوان که زیر نزارش

Зор бинолад чу ошиқони мушаввиқ

زار بنالد چو عاشقان مشوق

Ғнаҳ ӯ дар Гана чу ҳукми ту ҷорӣ

غنه او در غنا چو حکم تو جاری

Захма ӣ ӯ пари наво чу амри ту мутлақ

زخمه ی او پر نوا چو امر تو مطلق

Дар фалаҷи афтодаи босамоътар ӯ

در فلج افتاده باسماع تر او

Зуҳраи хуши нағмаро ду дасти змрФқ

زهره خوش نغمه را دو دست زمرفق

Соқии глрхи бадасти бодаи гулранг

ساقی گلرخ بدست باده گلرنگ

Моҳи мудаввари ниҳоди машки мҳрқ

ماه مدور نهاد مشک محرّق

Тарафи лабаши холӣ аз ҳилоли мқир

طرف لبش خالی از هلال مقیر

Гирди гулаши дӯдӣ аз абири мсҳқ

گرد گلش دودی از عبیر مسحق

Ҳам гуҳ , майдон чу теғу найзаи муъориз

هم گه، میدان چو تیغ و نیزه معارض

Ҳам гуҳ , маҷлис чу ҷому бодаи мъонқ

هم گه، مجلس چو جام و باده معانق

Карда арӯсони бикри гулшани фикрам

کرده عروسان بکر گلشن فکرم

Шақаи алфозро ба ҷилвагарӣ шқ

شقه الفاظ را به جلوه گری شق

Мавкиби шеъри марои зи фахри мдиҳт

موکب شعر مرا ز فخر مدیحت

Мқръаҳ зан гашта сад рашидӣу ъмъқ

مقرعه زن گشته صد رشیدی و عمعق

То надиҳади тӯтии мушаббаки қолаб

تا ندهد طوطی مشبک قالب

Ғнаҳи булбули баҳри зиҳи лоӣии лқлқ

غنه بلبل بهر زه لائی لقلق

Лаҷаи иқболи боди ҷоми туро риқ

لجه اقبال باد جام تو را ریق

Чеҳра ӣ хуршеди боди калаки туро рқ

چهره ی خورشید باد کلک تو را رق

Кун ки мавзӯи дасти корӣ қудс аст

کون که موضوع دست کاری قدس است

Бӯда зи як масдари ҷалоли ту муштақ

بوده ز یک مصدر جلال تو مشتق

Орзўӣӣ май барам зи халъату онро

آرزوئی می برم ز خلعت و آنرا

Як назар шоҳ карда гири муҳаққиқ

یک نظر شاه کرده گیر محقق

Коми зании боди паии сбксру қбчоқ

کام زنی باد پی سبکسر و قبچاق

Дръаҳи ӣӣ аз атласу кулоҳи мғрқ

درعه ئی از اطلس و کلاه مغرق