БФрохти рояти ҳақ , бартофт рӯй ботил

بفراخت رایت حق، برتافت روی باطل

Алби Арсалони сонӣ , шоҳи Арсалони туғрул

الب ارسلان ثانی، شاه ارسلان طغرل

Пари хори қаҳри бодо , чашм бидон ки алҳақ

پر خار قهر بادا، چشم بدان که الحق

Мулкӣаст баси брўнқ , шоҳӣаст сахти одил

ملکی است بس برونق، شاهی است سخت عادل

Ҳар дами уқоби фитна , дар хӯни худ бғлтд

هر دم عقاب فتنه، در خون خود بغلتد

Аз захми бози чатраш , чун мурғи ним бсмл

از زخم باز چترش، چون مرغ نیم بسمل

Тақдир кард равшан , маҷмӯи офариниш

تقدیر کرد روشن، مجموع آفرینش

Аз харҷу дахли моҳӣ , малик шаҳаст ҳосил

از خرج و دخل ماهی، ملک شه است حاصل

Ин ҳосил ар чаҳ дар даҳри бигузоради ҳақи мардӣ

این حاصل ار چه در دهر بگذارد حق مردی

Чун оризи занони боди фориғи зи хати ботил

چون عارض زنان باد فارغ ز خط باطل

Бе рояти адуи банд , ин хитта буд як чанд

بی رایت عدو بند، این خطه بود یک چند

Чун хушки лаби ниҳолӣ , дар фурқати мноҳл

چون خشک لب نهالی، در فرقت مناهل

Ва имрӯз шуд мураффаҳ дар зилл ӯ ки то ҳашар

و امروز شد مرفه در ظل او که تا حشر

Бар фарқи дайну давлат то бандаи боди ин зилл

بر فرق دین و دولت تا بنده باد این ظل

Тоҷии ниҳодаи ҷоҳаш бар авҷи фарқи фарқад

تاجی نهاده جاهش بر اوج فرق فرقد

Қайдӣ кашида ҳлмш бар соқи маркази гул

قیدی کشیده حلمش بر ساق مرکز گل

Обистанӣаст чун шаб , теғаши бсбҳи нусрат

آبستنی است چون شب، تیغش بصبح نصرت

Ин турфаи ҳндўӣии байн , гашта зи тарки ҳомил

این طرفه هندوئی بین، گشته ز ترک حامل

Бачаи ду нима зояд парварда ӣ Уторид

بچه دو نیمه زاید پرورده ی عطارد

Гар дар бар ду пайкари теғаш буд ҳамоил

گر در بر دو پیکر تیغش بود حمایل

Ҳар фалсафӣ ки гуяд фармон даҳаст гардун

هر فلسفی که گوید فرمان ده است گردون

Аз хотами шаҳи орад бар з ъам худ далоил

از خاتم شه آرد بر ز عم خود دلایل

То беАсо барояд тақдир кард олам

تا بی عصا برآید تقدیر کرد عالم

Райши ҳаме фурӯ зад бар роҳ ӯ машоғил

رایش همی فرو زد بر راه او مشاغل

Калакаши адиб ақласт ҳин , эй адиб бе мағз

کلکش ادیب عقل است هین، ای ادیب بی مغز

Теғаши табиб маликаст ҳон , эй табиби қотил

تیغش طبیب ملک است هان، ای طبیب قاتل

Дардӣ на дар дили ин чашмаш чу чашми ошиқ

دردی نه در دل این چشمش چو چشم عاشق

Мағзӣ на дар сари он нӯкаш чу нӯки ъзҳл

مغزی نه در سر آن نوکش چو نوک عزهل

Зон чанг тӯтӣ уфтад бар синаҳои бозон

زان چنگ طوطی افتد بر سینه های بازان

Венаи пари зоғи бандад бар гардани ҳўосл

وین پر زاغ بندد بر گردن حواصل

Ҳушёри мигсорӣ , ин ҳам чу чашми маъшӯқ

هشیار میگساری، این هم چو چشم معشوق

Устоди нақши бандӣ , онҳам чу табъи фозил

استاد نقش بندی، آنهم چو طبع فاضل

Ин кӯҳли чашм дил шуд , чун мади хомаи шаръ

این کحل چشم دل شد، چون مد خامه شرع

Ва он офат сар омад , чун мазҳаби авоил

و آن آفت سر آمد، چون مذهب اوایل

Ин дар салоати модҳ , чун кафи шоҳи мътӣ

این در صلات مادح، چون کف شاه معطی

Ва он дар масофи душман чун чатри шоҳи мқбл

و آن در مصاف دشمن چون چتر شاه مقبل

эй зи аҳтломи теғат , фарзанди малики болиғ

ای ز احتلام تیغت، فرزند ملک بالغ

Ваии зи эҳтироми калакати нави аҳди шаръи комил

وی ز احترام کلکت نو عهد شرع کامل

Саҳми ту ранҷу роҳат , чун рӯзгори собир

سهم تو رنج و راحت، چون روزگار صابر

Боси ту туршу ширин , чун нуктаҳои ъозл

باس تو ترش و شیرین، چون نکته های عاذل

Шамшер дар нёмт , ширӣаст ним хуфта

شمشیر در نیامت، شیری است نیم خفته

Харгӯши хоби токӣ , ҳон эй ҷаҳони ғофил

خرگوش خواب تاکی، هان ای جهان غافل

Дар сафи соилонт , боради саҳоби қатра

در صف سایلانت، بارد سحاب قطره

Оре арақ Чехияанд , шарм аз ҷабини соил

آری عرق چکاند، شرم از جبین سایل

Дар нафаси хеш ӯ худ , тифлӣаст сояи пурвирд

در نفس خویش او خود، طفلی است سایه پرورد

Вари не ки шарм дорад , аз офтоби бозул

ور نی که شرم دارد، از آفتاب بازل

Тарсам ки ҳамчуи дарё , ғӯта диҳад ҷаҳон ро

ترسم که همچو دریا، غوطه دهد جهان را

Зон абри гавҳари афшон , икмўҷи хези ҳоил

زان ابر گوهر افشان، یکموج خیز هایل

Рӯзӣ ки марги оҷли чашми ситезаи баста

روزی که مرگ آجل چشم ستیزه بسته

Ояд Аннани кушода , аз шабистони оҷил

آید عنان گشاده، از شبستان عاجل

Гардад зи рмҳу ханҷар , дасти ҳалоки мътӣ

گردد ز رمح و خنجر، دست هلاک معطی

Монад зи меҳру улфати чашми замонаи мадхал

ماند ز مهر و الفت چشم زمانه مدخل

Даври сари мубориз , қавсӣ шавад зи зарбат

دور سر مبارز، قوسی شود ز ضربت

Бар зилъи мустақӣмаш , шамшери сатҳи дохил

بر ضلع مستقیمش، شمشیر سطح داخل

Бар гурзу тири тобад , ойинаи мудаввар

بر گرز و تیر تابد، آئینه مدور

Аз бас ки разми гуҳро , гардад бъкси қобил

از بس که رزم گه را، گردد بعکس قابل

Дар ноӣ ноӣ рўӣин , уфтад хросаҳи саъб

در نای نای روئین، افتد خراسه صعب

Чун пери шаст сола , аз ранҷи иллати сил

چون پیر شصت ساله، از رنج علت سل

Аз мавҷ хӯн гашта , ронад аҷали бгштӣ

از موج خون گُشته، راند اجل بگشتی

То ҷони зи дасти ханҷари беруни барад ба соҳил

تا جان ز دست خنجر بیرون برد به ساحل

Пайкӣ паранда ояд , маншури марг бар каф

پیکی پرنده آید، منشور مرگ بر کف

Нағунуда дар масолик , нои суда дар мароҳил

نغنوده در مسالک، نا سوده در مراحل

Бгдохтаҳи мубориз , аз саҳми гурзи як захм

بگداخته مبارز، از سهم گرز یک زخم

Чун сӯзании намояд , бар фарқи кӯҳи Бобул

چون سوزنی نماید، بر فرق کوه بابل

Шамшер ғусл созад , дар чашмаи шроӣин

شمشیر غسل سازد، در چشمه شرائین

Обӣ ки дид ҳаргизи табъаш ба ғусли моил

آبی که دید هرگز طبعش به غسل مایل

Бунаанд ҳалқаи ҷоӣӣ , дар ваии аҷали манозир

بنهند حلقه جائی، در وی اجل مناظر

Прессон забони рмҳт аз душманони соил

پرسان زبان رمحت از دشمنان سایل

Қассоби теғи хусрав , бидиҳад вазифаи марг

قصاب تیغ خسرو، بدهد وظیفه مرگ

Фитнаи зи косаи сар , чун бар наад мзоҷл

فتنه ز کاسه سر، چون بر نهد مزاجل

Аз қалби гуҳи броӣӣ , чун меҳри як савора

از قلب گه برآئی، چون مهر یک سواره

Бо Рахши тези комат , гардуни тунд , роҷл

با رخش تیز کامت، گردون تند، راجل

Дар ҳалқаи камандат , дӯши фалаки шикаста

در حلقه کمندت، دوش فلک شکسته

Ва зи шеҳаи самандат , ҳуши замонаи зоил

و ز شیهه سمندت، هوش زمانه زایل

Бо теғи субҳи фомат дар корсозӣ дайн

با تیغ صبح فامت در کار سازی دین

Рӯз зафар нишаста , чун офтоби икдл

روز ظفر نشسته، چون آفتاب یکدل

эй гирди остонат , қиблаи гуҳи салотин

ای گرد آستانت، قبله گه سلاطین

Ваии моҳи остинат , қиблаи гуҳи аФозл

وی ماه آستینت، قبله گه افاضل

Бандаи гурез пойаст аз ваҳшати хуросон

بنده گریز پای است از وحشت خراسان

Чун аз чумоқи таркони амволи хӯрдаи омил

چون از چماق ترکان اموال خورده عامل

То кӣ баради намозӣ , ин қиблаи сано ро

تا کی برد نمازی، این قبله ثنا را

Такбир чор карда , бар муваллиди қабоил

تکبیر چار کرده، بر مولد قبایل

Не дстбўс бӯда чун май бҳичи маҷлис

نی دستبوس بوده چون می بهیچ مجلس

Не поймол гашта , чун гул ба ҳеҷ маҳфил

نی پایمال گشته، چون گل به هیچ محفل

Зон хушки соли канъон , омад бмсри давлат

زان خشک سال کنعان، آمد بمصر دولت

ё аиҳо алъзизш эй шаҳриёри мФзл

یا ایها العزیزش ای شهریار مفضل

Дарё закот хоҳад , дар аз нассоби табъаш

دریا زکات خواهد، دُر از نصاب طبعش

Гар бошадаш насибӣ , зон астноъи шомил

گر باشدش نصیبی، زان اصطناع شامل

Матлаби қабул шоҳаст дунё чаҳ қадар дорад

مطلب قبول شاه است دنیا چه قدر دارد

Унвон калом роҳаст аз ҳуҷраи рсоил

عنوان کلام راهست از حجره رسایل

Мадҳи хдоигонро , поён падед ноед

مدح خدایگان را، پایان پدید ناید

Лекин бурид фикрат , берун шуд аз манозил

لیکن برید فکرت، بیرون شد از منازل