Аё чу зоти хиради ҷавҳарати ъдими мисол

ایا چو ذات خرد جوهرت عدیم مثال

На нек рафт ки гуфтам вуҷӯд нест маҳол

نه نیک رفت که گفتم وجود نیست محال

БгФтмӣ ки ба Монии ту каз зарурати лафз

بگفتمی که بمانی تو کز ضرورت لفظ

Аннани нутқ на пичондии басӯиу бол

عنان نطق نپیچاندی به سوی وبال

Буқат насахт моҳияти ту ақл аз аҷз

به وقت نسخت ماهیت تو عقل از عجز

Дарид дафтар ва ҳаму шикасти калаки хаёл

درید دفتر وَهم و شکست کلک خیال

Надид гирди камоли ту гарчи аз таъҷил

ندید گرد کمال تو گرچه از تعجیل

Ҳазор наъл бияфканад осмон чу ҳилол

هزار نعل بیفکند آسمان چو هلال

Камол ту наниҳад пой дар тасаввури ақл

کمال تو ننهد پای در تصور عقل

Вагар замона ба пимоидши ду сад мкёл

وگر زمانه بپیمایدش دو صد مکیال

Магари бшртӣ , кандар мақоми истиғно

مگر به شرطی، که‌اندر مقام استغنا

Ҷаҳони ноқис фориғ шавад зи асткмол

جهان ناقص فارغ شود ز استکمال

Ҳар он камол ки нисбат дуруст кард бтў

هر آن کمال که نسبت درست کرد به تو

Дигар бихоб набинад нишон рӯй завол

دگر به خواب نبیند نشان روی زوال

Мтоли муддати ту , ақлро бидӯзад чашм

مطال مدت تو، عقل را بدوزد چشم

Мтори ҳиммати ту , ва ҳамро бисӯзад бол

مطار همت تو، وهم را بسوزد بال

Кунад ҷаноби туро қиблаи азимати хеш

کند جناب تو را قبله عزیمت خویش

Баҳри тараф ки наад рӯй мсръи иқбол

به هر طرف که نهد روی مسرع اقبال

Бик нўолаҳ шавад ози ммтлии меъда

به یک نواله شود آز ممتلی معده

Агар навиди ҳузураш диҳӣ бихон навол

اگر نوید حضورش دهی به خوان نوال

Чу зулф сар накушуд бо ту даҳр агарчӣ бутӣ аст

چو زلف سر نکشد با تو دهر اگرچه بتی است

Сифеди кох чу оризи сиёҳи даст чу хол

سفید کاخ چو عارض، سیاه دست چو خال

Трозўӣӣаст виқори туро ки каффаи он

ترازوئی است وقار تو را که کفه آن

Бдонк санг кунад нисбати замину ҷибол

بدانک سنگ کند نسبت زمین و جبال

Сабки сиррии ду , чаҳ санҷанд дар чунон мизон

سبک سری دو، چه سنجند در چنان میزان

Ки кӯҳ санг наёрад дар ӯ бики мисқол

که کوه سنگ نیارد در او به یک مثقال

Дар он наменагарм ман ки ҳиммати ту , ту ро

در آن نمی‌نگرم من که همت تو، تو را

Вазири машриқ ва мағриб кунад бостқлол

وزیر مشرق و مغرب کند به استقلال

Ҳикоятӣаст зи табъи ту , инки васф кунанд

حکایتی است ز طبع تو، اینکه وصف کنند

Замини гулшану оби зулолу боди шимол

زمین گلشن و آب زلال و باد شمال

Боби тарбияти ту нимув пазируфта аст

به آب تربیت تو نمو پذیرفته است

Баҳри макон ки нишондааст , дасти фазли ниҳол

به هر مکان که نشانده است، دست فضل نهال

зи амр ва наҳй ту олами расад гуҳӣ биниҳод

ز امر و نهی تو عالم رصدگهی بنهاد

Ки баста монаду кушодаи раҳи ҳарому ҳалол

که بسته ماند و گشاده ره حرام و حلال

Қазои набераи сяти ту чун ҳамеи бнўохт

قضا نبیره صیت تو چون همی بنواخت

зи пушти шери фалак , бскаҳ бар кашид дўол

ز پشت شیر فلک، بس که برکشید دوال

Шикваи калаки ту дар роҳ будгар на , ҳунар

شکوه کلک تو در راه بود گرنه هنر

Бар оби бастӣ , рахти сҳоиФи омол

بر آب بستی، رخت صحایف آمال

Нигоҳ кард бадасти ту , гуфт ақл ин аст

نگاه کرد به دست تو، گفت عقل این است

Қабои сӯрат , пӯшидаи маънии аФзол

قبای صورت، پوشیده معنی افضال

Тамаъ ки пери хароботи табъ буд аз ту

طمع که پیر خرابات طبع بود از تو

Бимол маст шуд аз ратлҳои моломол

به مال مست شد از رطل‌های مالامال

зи тундии раҳу нафаси ту бар гриўаҳ ӣ нур

ز تندی ره و نفس تو بر گریوهٔ نور

Ҳаме барояд пои сабои бснги клол

همی برآید پای صبا به سنگ کلال

Ба басти роҳи сухан дар санои ту бар ман

ببست راه سخن در ثنای تو بر من

Ки чашми ровӣ тангасту назми пар , охол

که چشم راوی تنگ است و نظم، پُر آخال

Вагар хамӯш нишинамгар , санагони сухан

وگر خموش نشینم، گرسنگان سخن

Бадаст кдиаҳ бигиранд доманам дар ҳол

به دست کدیه بگیرند دامنم در حال

Ман аз вазифаи маънӣ чаҳ эҳтибос кунам

من از وظیفه معنی چه احتباس کنم

Ки ҳаст дар пас ҳар пардаи ӣии ҳазор хаёл

که هست در پس هر پرده‌ای هزار خیال

Карам чу дар дами гирдоб ҳодисот афтод

کرم چو در دم گرداب حادثات افتاد

Бмстғос даромад ки эй камол , тъол

به مستغاث درآمد که ای کمال، تعال

Замона гарчи надонист кони тўӣии лекин

زمانه گرچه ندانست کان توئی لیکن

Нишони хона тафсил дошт зи он иҷмол

نشان خانه تفصیل داشت ز آن اجمال

Ризоаш гуфт бтъризи к-эии ъФоки аллоҳ

رضاش گفت به تعریض که‌ای عفاک الله

Ъиноди пеша тавон кард дар ҳамаи аҳвол

عناد پیشه توان کرد در همه احوال

Кунун ки дар гузарад оби ин заъиф аз сар

کنون که درگذرد آب این ضعیف از سر

Чаҳ фоидаи зи ҷавоб ва чаҳ манфиати зи суол

چه فایده ز جواب و چه منفعت ز سئوال

Тариқи ҳазрат дар аҷал намайдонӣ

طریق حضرت در اجل نمیدانی

Казу ниёз ғариқаст дар хзоини мол

کزو نیاز غریق است در خزاین مال

Мураббии фузалои ҷаҳон . Камоли аддӣн

مربی فضلای جهان. کمال الدین

Ки ҳам камол ҷаҳонаст ва ҳам ҷаҳони камол

که هم کمال جهان است و هم جهان کمال

Алии сипеҳри мъолӣ ки бар басити замин

علی سپهر معالی که بر بسیط زمین

Ҳаме фитад зи рикоби ваии офтоби ҷалол

همی فتد ز رکاب وی آفتاب جلال

Хдоигонои ҳасбии зи лафзи ровии шеър

خدایگانا حسبی ز لفظ راوی شعر

Дар он либос ки лоиқ буд бақадр мақол

در آن لباس که لایق بود به قدر مقال

Бдўлти ту ки пояндаи бод , гуфта шуда аст

به دولت تو که پاینده باد، گفته شده است

Бихонам , ар набӯд дар миёни хавфу малол

بخوانم، ار نبود در میان خوف و ملال

Чу ақл дар гузарад зи эътибори истеъдод

چو عقل درگذرد ز اعتبار استعداد

Маҳол бинад нотиқ шумурдани атфол

محال بیند ناطق شمردن اطفال

Куҷо балиғ шавад хутбаи шамоили ту

کجا بلیغ شود خطبه شمایل تو

зи кӯдакӣ ки надонад ҳамеи ямини зи шимол

ز کودکی که نداند همی یمین ز شمال

Баёни асли зи Уқлӣдуси маъонии хоҳ

بیان اصل ز اقلیدس معانی خواه

Ки ӯ бмртбаҳ ӣ таҳтааст аз ашкол

که او به مرتبهٔ تخته است از اشکال

Матоъи хештан ар чанд арзаи мигрдм

متاع خویشتن ارچند عرضه میگردم

Босам ӯст ҳамон расми аҷраи даллол

به اسم اوست همان رسم اجرة دلال

Ҳамеша то ки падедаст назд аҳли басар

همیشه تا که پدید است نزد اهل بصر

Шукри зи ҳанзалу лўлўи зи сангу зари зи суфол

شکر ز حنظل و لولو ز سنگ و زر ز سفال

Нисори кому кафи носеҳ ва адуат кунод

نثار کام و کف ناصح و عدوت کناد

Ҳамин шашона ба тартиб , эзади мутаъол

همین ششانه به ترتیب، ایزد متعال

Чунон шуда ки бар исботи анъдоми ниёз

چنان شده که بر اثبات انعدام نیاز

зи ҷӯади дасти ту оради ҷаҳони бостдлол

ز جود دست تو آرد جهان به استدلال

Ҳазор мавсими наврӯзу ҷашни прўрдин

هزار موسم نوروز و جشن پروردین

зи муддати ту змон карда гардиши мау сол

ز مدت تو ضمان کرده گردش مه و سال