Дар банд он машав ки чаро пер шуд ҷаҳон

در بند آن مشو که چرا پیر شد جهان

Он бахт хоҷа нест ки доим буд ҷавон

آن بخت خواجه نیست که دایم بود جوان

Он ҳалаи мунаққаши ардии биҳишти боф

آن حله منقش اردی بهشت باف

Шуд пора дар кашокаши озори меҳргон

شد پاره در کشاکش آزار مهرگان

Маъюс шуд зи шамъи змн , боди дами фуруш

مایوس شد ز شمع زمن، باد دم فروش

Дар басти лаби зи нутқи намои шохи сад забон

در بست لب ز نطق نما شاخ صد زبان

Ҳар шому чошти зибқ кам ақд ҳал кунанд

هر شام و چاشت زیبق کم عقد حل کنند

Эксири пишкони табоиъи бомтҳон

اکسیر پیشکان طبایع بامتحان

Ҳар рӯзи баҳри пунба задани брдўоҷи кӯҳ

هر روز بهر پنبه زدن بردواج کوه

Субҳ аз амӯд баста кунад бар уфуқи камон

صبح از عمود بسته کند بر افق کمان

Айюби хастаи хоки ҷароҳат ба бастаи об

ایوب خسته خاک جراحت به بسته آب

Абр , аз ҳавост зон малах симгун фишон

ابر، از هواست زان ملخ سیمگون فشان

Фардо ки моҳи нави ттқ аз рух бар афканд

فردا که ماه نو تتق از رخ بر افکند

Вази доъёни лаҳв бгрдўн расад фиғон

وز داعیان لهو بگردون رسد فغان

Гӯйанд , к-эии зи савми кронсоиаҳи мумтаҳан

گویند، کای ز صوم کرانسایه ممتحن

Гӯйанд к-эии баъӣди сбкрўҳи шодмон

گویند کای بعید سبکروح شادمان

То кӣ зи бӯстони гул ва аз ҷом май талаб

تا کی ز بوستان گل و از جام می طلب

Чира чу май шукуфтау маҷлис чу бӯстон

چیره چو می شکفته و مجلس چو بوستان

Оташи бадал на аз гулу кошона аз чаман

آتش بدل نه از گل و کاشانه از چمن

Мутриби ивази зи булбулу бодаи зи арғавон

مطرب عوض ز بلبل و باده ز ارغوان

Норанҷро ба ханҷари дай хӯн бирехтанд

نارنج را به خنجر دی خون بریختند

Рухсора ӣ туранҷ аз он шуд чу заъфарон

رخساره ی ترنج از آن شد چو زعفران

Аз баҳри имтиҳони з анорӣ фурухт нор

از بهر امتحان ز اناری فروخت نار

То бингарад айёри иўоқити боркон

تا بنگرد عیار یواقیت بارکان

Рашки ҷабини хоҷаи дил моҳ кард хӯн

رشک جبین خواجه دل ماه کرد خون

Вонкаҳи изори себ ва зон холи сад нишон

وانکه عذار سیب و زان خال صد نشان

Дар рой ӯ бидид баӣ сӯрат баӣ

در رای او بدید بهی صورت بهی

Бар нури офтоб аз он гирди сари гарон

بر نور آفتاب از آن گرد سر گران

Наргиси шигифт ва ҳеҷ ғами сим ва зар нахурд

نرگس شگفت و هیچ غم سیم و زر نخورد

Бар эътимоди адли раиси малики нишон

بر اعتماد عدل رئیس ملک نشان

Ваон шира ба байн ки дидаи ангури мунтазир

وان شیره به بین که دیده انگور منتظر

То кӣ расад ба боргаҳи муфаххари ҷаҳон

تا کی رسد به بارگه مفخر جهان

Гардуни муштарии пайу баҳри саҳоби каф

گردون مشتری پی و بحر سحاب کف

Субҳи ҷҳонстон , Ирами ҷинати остон

صبح جهانستان، ارم جنت آستان

Хуршеди обу хоки макорими имоди дайн

خورشید آب و خاک مکارم عماد دین

Онастонаш бартар аз ин ҳафт осмон

آن استانش برتر از این هفت آسمان

Он баҳру ғарқа эҳсонаш бирав баҳр

آن بحر و غرقه احسانش برو بحر

Он инси ҷону бастаи паймонаши инсу ҷон

آن انس جان و بسته پیمانش انس و جان

Зон пушти рӯзгори қавии гашт ва ин сухан

زان پشت روزگار قوی گشت و این سخن

Бар рӯй рӯзгор бикӯбем бар даҳон

بر روی روزگار بکوبیم بر دهان

Бар арсаи гоҳи бениш аз нави арӯси ғайб

بر عرصه گاه بینش از نو عروس غیب

Бигушодаи пардаи ӣии хабар аз чеҳра ӣ камон

بگشاده پرده ئی خبر از چهره ی کمان

Ҳар аблаҳӣ ки сар наниҳад бар хати влош

هر ابلهی که سر ننهد بر خط ولاش

Лошки баном ӯ қалам андар кашад ҷаҳон

لاشک بنام او قلم اندر کشد جهان

Бозӣаст ҳиммати ту ки аз нанги обу хок

بازی است همت تو که از ننگ آب و خاک

Бар зрўаҳ ӣ сипеҳр ниҳодааст ошён

بر زروه ی سپهر نهاده است آشیان

эй доми ризқро бсхои дасти ту ъзим

ای دام رزق را بسخا دست تو عزیم

Ваии умри маликро ббқои калаки ту змон

وی عمر ملک را ببقا کلک تو ضمان

Вай аз қадими бобор чаҳ абнои фазл ро

وی از قدیم بابار چه ابنای فضل را

Ҳсни ҳимояти омадау қалъаи амон

حصن حمایت آمده و قلعه امان

Онро ки ҳсну қалъаи омол ҷӯад ӯст

آن را که حصن و قلعه آمال جود اوست

Дар ҳсну қалъаи чарх аз он сохташ макон

در حصن و قلعه چرخ از آن ساختش مکان

Ореи хазонаи гуҳари фазл зот ӯст

آری خزانه گهر فضل ذات اوست

Подоши ҳсну қалъаи расонади ҳамеи ҷаҳон

پاداش حصن و قلعه رساند همی جهان

эй рӯҳ бе тҳтки ваии роҳ бе хумор

ای روح بی تهتک وی راح بی خمار

эй об бе нахола ваии ъз бе ҳўон

ای آب بی نخاله وی عز بی هوان

Ронад фалак , зи пояи қадари ту сари гузашт

راند فلک، ز پایه قدر تو سر گذشت

Хонд ҷаҳон , зи дафтари наъти ту достон

خواند جهان، ز دفتر نعت تو داستان

Чун бар камони мухотаби аъробии афканд

چون بر کمان مخاطب اعرابی افکند

Бо нуктаҳои ъоири ту ақли тарҷумон

با نکته های عایر تو عقل ترجمان

Аз ртбти ту пояи аввали тавон ниҳод

از رتبت تو پایه اول توان نهاد

Чндонкаҳи мурғи ваҳм наад биравӣ ошён

چندانکه مرغ وهم نهد بروی آشیان

То бар ҷабин ма назанӣ гӯшаи камон

تا بر جبین مه نزنی گوشه کمان

Дар ним роҳи ҳиммати худ бозкши Аннан

در نیم راه همت خود بازکش عنان

Фарзонагии хоҷаи пўи фарзонагии шоҳ

فرزانگی خواجه پو فرزانگی شاه

Ҳастанд чори ёру лекин чаҳ меҳрбон

هستند چار یار و لیکن چه مهربان

Дар шаръи пешкор , ҳамон чори ёри гӯй

در شرع پیشکار، همان چار یار گوی

Дар малики ногузири ҳамон чори ёри дон

در ملک ناگزیر همان چار یار دان

Калакати ниҳол нешикар омад магари босл

کلکت نهال نیشکر آمد مگر باصل

Каз вай ҳаловатӣаст туро дар хат ва бенон

کز وی حلاوتی است تو را در خط و بنان

эй онкии сибўиаҳ дуюм хоняш бФзл

ای آنکه سیبویه دویم خوانیش بفضل

Мо байн офтоб бибин то чаро ғдон

ما بین آفتاب ببین تا چرا غدان

Аввал бихон ду сатри зи ибдоъи фикр ӯ

اول بخوان دو سطر ز ابداع فکر او

ӯро дигар баноми ғуломон ӯ махон

او را دگر بنام غلامان او مخوان

Донои дилони бсди як аз ин фазл қосиранд

دانا دلان بصد یک از این فضل قاصرند

Зон гуфтамат бихон ва бФрмўдмт бидон

زان گفتمت بخوان و بفرمودمت بدان

Миъроҷ боядат суханаш дар улувва ба байн

معراج بایدت سخنش در علو به بین

Иқбол боядат лақабаш бар забон барон

اقبال بایدت لقبش بر زبان بران

Дар ҷавшани ҳимояти садри ҷаҳони гурез

در جوشن حمایت صدر جهان گریز

То ҳомии ҷаҳони шӯй аз ханҷари амон

تا حامی جهان شوی از خنجر امان

Ҷамшеди маликпарвару хуршеди нўрбхш

جمشید ملک پرور و خورشید نوربخش

Дарёӣ бо мҳобту гардуни Комрон

دریای با مهابت و گردون کامران

Абдураҳими Аҳмади қоид ки калак ӯ

عبدالرحیم احمد قاید که کلک او

Ҳамтои теғи хусрав крдўн шуд аз тавон

همتای تیغ خسرو کردون شد از توان

Теғи бало , қалам кунад он дастро ки ӯ

تیغ بلا، قلم کند آن دست را که او

Биниҳод икзмони қалами мадҳаш аз баён

بنهاد یکزمان قلم مدحش از بیان

То чун дарид теғи хазони дрқҳои гул

تا چون درید تیغ خزان درقهای گل

Монад зи хори ҷавшани гулбарг бар синон

ماند ز خار جوشن گلبرگ بر سنان

Дар ҳалқу дидагон ҳасудат нишаста бод

در حلق و دیدگان حسودت نشسته باد

Ҳар ҷавшани хазон ки кунад бар чамани равон

هر جوشن خزان که کند بر چمن روان

Як байт дар дуои ту тазмин ҳаме кунам

یک بیت در دعای تو تضمین همی کنم

Дар кому ноз то ба абади ҳам чунон бимон

در کام و ناز تا به ابد هم‌چنان بمان

« суди дили мўолӣу маҳсуди аҳли фазл »

«سود دل موالی و محسود اهل فضل»

« дарди дили маъодӣу хуршеди дудмон »

«درد دل معادی و خورشید دودمان»