ё раби он моҳи тамом , он ман аст

یا رب آن ماه تمام، آن من است

Ки бқди сарви хиромон ман аст

که به قد سرو خرامان من است

Бо сари зулфи парешон , ҳамаи рӯз

با سر زلف پریشان، همه روز

Дар паии кори парешон ман аст

در پی کار پریشان من است

Умри ҷовид тамаъ медорам

عمر جاوید طمع می‌دارم

Ки лабаши чашма ӣ ҳайвон ман аст

که لبش چشمه‌ی حیوان من است

Он лаб , онлб , ки шукр банда ӯст

آن لب، آن‌ لب، که شکر بنده‌ی اوست

Кас чаҳ донад , чаҳ бдндон ман аст

کس چه داند، چه به دندان من است

Ғамза ӯ , ҳама куфраст ва лек

غمزه او، همه کفر است ولیک

Куфр ӯ , беҳтар аз имон ман аст

کفر او، بهتر از ایمان من است

Аз ск кӯй ваем нест дареғ

از سگ کوی وی‌ام نیست دریغ

Суханаш , каз ҳама дар ҷон ман аст

سخنش، کز همه در جان من است

Ман ки девонагӣам аз сар ӯст

من که دیوانگی‌ام از سر اوست

Зулф ӯ силсилаи ҷунбон ман аст

زلف او سلسله جنبان من است

Ҷурми занҷир вайаст инки зғм

جرم زنجیر وی است اینکه ز غم

Перҳан бар тан , зиндон ман аст

پیرهن بر تن، زندان من است

Инки дар пои сад андӯҳами гашт

اینکه در پای، صد اندوهم گشت

Ҳам дилӣ бесару сомон ман аст

هم دلی بی‌سر و سامان من است

Ин ҳама ҳаст ва ҳаме гуяд асир

این همه هست و همی گوید اثیر

« ё раб , он моҳи тамоми он манаст »

«یا رب، آن ماه تمام آن من است»