Ман хоки чунон бодами кӯи зулф ту ҷанбанд

من خاکِ چنان بادم کو زلفِ تو جنباند

Дар оташам аз обии кондоми туро монад

در آتشم از آبی کاندامِ تو را ماند

Ма дар гарави хӯбӣ , аз акси биногвашат

مه در گرو خوبی، از عکس بَناگوشت

Шшдр бФраҳ хоҳад аввал бар ӯ ронад

ششدر بفره خواهد اول بر او راند

Тавфири дилу дида , аз рӯй ту ин бошад

توفیر دل و دیده، از روی تو این باشد

Кин бинад ва хӯн гиряд он хоҳаду натавонад

کاین بیند و خون گرید آن خواهد و نتواند

Чашмат чу маро бинад , гуяд ки бнншинӣ

چشمت چو مرا بیند، گوید که بننشینی

То ғамзаи хунхорами ҷоӣити бнншонд

تا غمزه خونخوارم جائیت بننشاند

Зинсон ки ба бедодӣ , ту даст бар оварадӣ

زینسان که به بیدادی، تو دست بر آوردی

Ҷуз ёрб мазлӯмон , дасти ту ки печанд ?

جز یارب مظلومان، دست تو که پیچاند؟

Дардат чаҳ ниҳон дорам ? каз таҳтаи рухсорам

دردت چه نهان دارم؟ کز تخته رخسارم

Ҳаркас ки маро бинад чун об фурӯ хонд

هرکس که مرا بیند چون آب فرو خواند

Гӯйанд намедонад ҳоли ту асир , он бут

گویند نمی‌داند حال تو اثیر، آن بت

Ман санъат ӯ донам ; май резад ва ме донад

من صنعت او دانم؛ می‌ریزد و می‌داند