Ҳарки дар домани ту овезад

هرکه در دامن تو آویزد

На чунон уфтад ӯ ки бархезад

نه چنان افتد او که برخیزد

Ишқи ту сад ҳазор саф шаканд

عشق تو صد هزار صف شکند

Ки яке гирди брнёнгизд

که یکی گرد برنیانگیزد

Болбти каши худои тавбаи дҳод

بالبت کش خدای توبه دهاد

Ҳеҷ гӯям ки боз наситезад

هیچ گویم که باز نستیزد

Тамаъи тавба , худ ки ёрад дошт

طمع توبه، خود که یارد داشت

Чу аз ӯ дӣдании ҳамеи резад

چو از او دیدنی همی ریزد

Ҷони саргаштаи рҳбаҳ май талабад

جان سرگشته رحبه می طلبد

То зи ҷавдати ду асба бигурезад

تا ز جودت دو اسبه بگریزد

Ҳаркии ҳоли асири бниўшд

هرکه حال اثیر بنیوشد

Аз сари кӯии ту , ба парҳезад

از سر کوی تو، به پرهیزد