Вақт бияёд ки даври ғам ба сар ояд

وقت بیاید که دور غم به سر آید

Субҳи висол аз шаб умед барояд

صبح وصال از شب امید برآید

Умри азиз аз сари видоъ бар орад

عمر عزیز از سر وداع بر آرد

Он ду се рӯзи фироқи ҳам ба сар ояд

آن دو سه روز فراق هم به سر آید

Бар дар ин сахти хуфта , сабр кунам сабр

بر درِ این سخت خفته، صبر کنم صبر

Охир агар мурда нест , ҳам ба дар ояд

آخر اگر مرده نیست، هم به در آید

Бози ман акнӯн ки дар гризгаҳ афтод

بازِ من اکنون که در گریزگَه افتاد

Мурғи дилӣ шарт нест то ба бар ояд

مرغ‌دلی شرط نیست تا به بر آید

Ҳаст зи айёми як назари тамаъами бас

هست ز ایام یک نظر طمعم بس

Венаи қадари айёмро чаҳ дар назар ояд ?

وین قدر ایام را چه در نظر آید؟

Сахти биФтодм аз замона чаҳ гӯям

سخت بیفتادم از زمانه چه گویم

Ман ним он кас ки бо замона барояд

من نیم آن کس که با زمانه برآید

Умру мурод , эй азиз ҳар ду азизанд

عمر و مراد، ای عزیز هر دو عزیزند

Ин бидиҳ ар боядат кзон хабар ояд

این بده ار بایدت کزآن خبر آید

Тири бало каз камон ҳодиса биҷаҳад

تیر بلا کز کمان حادثه بجهد

Пӯст надорад магар ки бар ҷигар ояд

پوست ندارد مگر که بر جگر آید