Субҳдамон , азмии гули буии маст

صبحدمان، از می گل بوی مست

Ҳамчуи насими сҳрозҷо ба ҷуст

همچو نسیم سحر از جا بجَست

Хоби ниҳон , дар сари Шаҳлои шӯх

خواب نهان، در سر شهلای شوخ

Тоби аён , дар сари мрғўли шаст

تاب عیان، در سر مرغول شست

Хонаи баҳам бар зада чун аҳди тарк

خانه به هم بر زده چون عهد تُرک

Зулфи баҳами дршдаҳ чун ғӯли маст

زلف به هم درشده چون غول مست

Соқии озода , ситодаи бпоӣ

ساقی آزاده، ستاده به پای

Боқии дӯшин май нӯшин бадаст

باقی دوشین می نوشین بدست

Роҳ ҳазин мезаду овои нарм

راه حزین می‌زد و آوای نرم

Чанги Ирам дар бирав оҳанги паст

چنگ ارم در بر و آهنگ پست

Дар шарари соғару зуннори вор

در شرر ساغر و زنّار وار

Чашми ман аз сӯрат ӯ бути параст

چشم من از صورت او بت‌پرست

Гуфт : ки бар дасту лаби ман бнқд

گفت: که بر دست و لب من به نقد

Бӯсаи шаш дорӣу бодаи се шаст

بوسه شش داری و باده سه شست

Бо зар , соқии бастади ҷом май

با زر، ساقی بستد جام می

То дили ман сӯхта барҳам нишаст

تا دل من سوخته برهم نشست

То , бдўлб ҳаст кунем ончӣ нест

تا، به دو لب هست کنیم آنچه نیست

То , ба дувумӣ нест кунем ончӣ ҳаст

تا، به دو می نیست کنیم آنچه هست

Парда дар ин боб набояд дарид

پرده در این باب نباید درید

Тавба дар ин роҳ , набояд шикаст

توبه در این راه، نباید شکست

Теғ бар оҳихту лекин назд

تیغ برآهیخت و لیکن نزد

Тири бёндохту лекин на хаст

تیر بیانداخت ولیکن نَخَست