Аз ту ҳар ончии брмн дарвеш меравад

از تو هر آنچه بر من درویش می‌رود

Розӣ шудам чу барҳама , зин беш меравад

راضی شدم چو بر همه، زین بیش می‌رود

Манишин бҷўр дар пас афлок чун маат

منشین به جور در پس افلاک چون مه‌ات

Бар сари гирифтаи ғошия дар пеш меравад

بر سر گرفته غاشیه در پیش می‌رود

эй ташнаи ҷамоли ту чашмам , биёади ор

ای تشنه‌ی جمال تو چشمم، به یاد آر

Кобти ҳамаи биҷавӣ бидонадяш меравад

که‌آبت همه به جوی بداندیش می‌رود

Аз тшнкиш дар аҷабами хосса кин замон

از تشنگیش در عجبم خاصه کین زمان

Бар рух ду ҷӯям аз ҷигар риш меравад

بر رخ دو جویم از جگر ریش می‌رود

Дар давлати ғами ту ба меҳнат ғанӣ шудам

در دولت غم تو به محنت غنی شدم

Некаст инки бо ман дарвеш меравад

نیک است اینکه با من درویش می‌رود

Кӣ ком хуш кунам бўсоли ту чун тўро

کی کام خوش کنم به وصال تو، چون تو را

Ҳамроҳи ним нӯши ду сад неш меравад

همراه نیم‌نوش دو صد نیش می‌رود

Кеш ту чист ҷавр ва кунун бар мувофиқат

کیش تو چیست جور و کنون بر موافقت

Даври фалак чу тир бар он кеш меравад

دور فلک چو تیر بر آن کیش می‌رود

Дар кӯии ту замона маро гуфт гӯши дор

در کوی تو زمانه مرا گفت گوش دار

Пояти бқсди хӯни сар хеш меравад

پایت به قصد خون سر خویش می‌رود

Дил гуфт : рӯ ки дасти нёлоид ӯ бмо

دل گفت: رو که دست نیالاید او به ما

Маҳтоб ӯ бгштн брхиш меравад

مهتاب او به کشتن بَرخی‌اش می‌رود