Бо сарви қадат чаман бисӯзад
با سرو قدت چمن بسوزد
Вази машки хатат хутан бисӯзад
وز مشک خطت ختن بسوزد
Ҷоӣӣаст ҷаҳони ту ки онҷо
جاییست جهان تو که آنجا
Шҳболи уқоб занн бисӯзад
شهبال عقاب ظن بسوزد
Ушшоқи туро зи шуълаи дил
عشاق تو را ز شعله دل
Бар тани ҳама перҳан бисӯзад
بر تن همه پیرهن بسوزد
Ҳар субҳи зи оҳи оташинам
هر صبح ز آه آتشینم
Чун субҳи ҳама даҳан бисӯзад
چون صبح همه دهن بسوزد
Дар зовияи димоғи ишқат
در زاویهی دماغ عشقت
Нанашаста ҳама ватан бисӯзад
ننشسته همه وطن بسوزد
Аз тоби ту дар табам ки ночор
از تاب تو در تبم که ناچار
Чун дили бФрўхт тан бисӯзад
چون دل بفروخت تن بسوزد
Доми бкҳит бар наёяд
دام به گهیات بر نیاید
Вари хирмани сад чу ман бисӯзад
ور خرمن صد چو من بسوزد
Дар зулфи ту ҷони мости тарсам
در زلف تو جان ماست ترسم
Ковро рухи шуъла зан бисӯзад
کو را رخ شعله زن بسوزد
Каз баҳри халоси шӯии ҳиндӯ
کز بهر خلاص شوی هندو
Расмӣаст ки хештан бисӯзад
رسمیست که خویشتن بسوزد
Ҳар ков чу асир гашта туаст
هر کاو چو اثیر کشتهی توست
Аз туфи дилаш кафан бисӯзад
از تف دلش کفن بسوزد