Лаъли ту ба нукта дар Чехияанд

لعل تو به نکته دُر چکاند

Венаи қоидаи кас чу ту надонад

وین قاعده کس چو تو نداند

Дар ҳасани рахти бадасти мардӣ

در حسن رخت به دست مردی

Аз моҳи хароҷ ҳо сетанд

از ماه خراج‌ها ستاند

Хуршед нмирсд бигардат

خورشید نمی‌رسد بگردت

Шояд ки барроқ кам дуанд

شاید که براق کم دواند

Домани домани дилами зи дида

دامن‌دامن دلم ز دیده

Дар пои ғами ту дар фишонд

در پای غم تو در فشاند

Наздик шуд ки фитнаи ту

نزدیک شود که فتنه‌ی تو

Бар олами ҷӯй хӯн баранд

بر عالم جوی خون براند

Дар кори ту ,анд подшоҳон

در کار تویند پادشاهان

Ишқати бмни гадо чаҳ монад

عشقت به من گدا چه ماند

Марсуми маро ки бар лаб туаст

مرسوم مرا که بر لب توست

Чун васл ба ҷумла ме баранд

چون وصل به جمله می‌براند

Девони хаёлро чаҳ нуқсон

دیوان خیال را چه نقصان

Гар зуди тарки бмни расонад

گر زود ترک به من رساند