То таваллоӣ ту кардам шудам аз худ безор

تا تولای تو کردم شدم از خود بیزار

Боҷафои ту хушамгар ту нагирӣ озор

با جفای تو خوشم گر تو نگیری آزار

Ман бгрими ту бихандии чаканам хуш бошам

من بگریم تو بخندی چه کنم خوش باشم

Тўўи он хандаи ширини ман воин гиряи зор

تو و آن خنده‌ی شیرین من و این گریه زار

Чун гулу хори збстон ту омад на равост

چون گل و خار ز بستان تو آمد نه رواست

Гул чу ҷони доштану хори рҳокрдни хор

گل چو جان داشتن و خار رهاکردن خوار

Минбари аввал ту наҳй , дори бохри тўзнӣ

منبر اول تو نهی، دار به آخر تو زنی

Ман чу машғӯли туами фориғам аз мнбрўдор

من چو مشغول توام فارغم از منبر و دار

Гар ту фарёди рисӣ даст наёрад бедод

گر تو فریاد رسی دست نیارد بیداد

Вари ту зинҳори хурӣ суд надорад зинҳор

ور تو زنهار خوری سود ندارد زنهار

Ишқ гуяд бирав инак кафан ва инак теғ

عشق گوید برو اینک کفن و اینک تیغ

Дард гуяд бирав инак сарв инак девор

درد گوید برو اینک سرو اینک دیوار

ӯ адуи пурвирд ва дӯст кунад баракати чуст

او عدو پرورد و دوست کند برکت چست

Дом андеша барафкан сар иқрор барор

دام اندیشه برافکن سر اقرار برآر

ё , раҳи душмании худ бмломт баргир

یا، ره دشمنی خود به ملامت برگیر

ё ҳақи дӯстии ман ба тамомат бигзор

یا حق دوستی من به تمامت بگذار

ё ба исломи дро , хирқа ислом бапуш

یا به اسلام درآ، خرقه‌ی اسلام بپوش

ё ба куброи шӯ ва дар банд ба пайгари зуннор

یا به کبری شو و در بند به پیکر زنار