Зиҳии дасти Байзоат чун теғи хуршед

زهی دست بیضات چون تیغ خورشید

Ҷаҳонро шудаи нек аз ӯ ҳолати бад

جهان را شده نیک از او حالت بد

Қалам вор додӣ забони хирад ро

قلم وار دادی زبان خرد را

Чу дафтар нишон кардам ин бар дили худ

چو دفتر نشان کردم این بر دل خود

На ҳамчун дуот сияҳи косаи монам

نه همچون دوات سیه کاسه مانم

Сипедӣ чаро мекунам ҳамчуи коғаз

سپیدی چرا میکنم همچو کاغذ