Марогар зи оби ҳайвон ҷуръа резанд

مرا گر ز آب حیوان جرعه ریزند

Чаҳ айб ояд ки дар пои ту дардам

چه عیب آید که در پای تو دردم

Чу атлас бар сар шоҳон нишаста

چو اطلس بر سر شاهان نشسته

На қсб омад ки дар пои ту бар дам

نه قصب آمد که در پای تو بُر دَم

Гар оҳан будам аз сахтии шикастам

گر آهن بودم از سختی شکستم

Вар оташ будам аз сардии Фсри дам

ور آتش بودم از سردی فسر دَم

зи ту Меҳрии амонат буд бар ман

ز تو مهری امانت بود بر من

Бмҳри хеш дар ҳиҷрони супурдам

بمهر خویش در هجران سُپردم

Агар заҳмат намудем то бомрўз

اگر زحمت نمودم تا بامروز

Шабати хуши боди кони заҳмати ббрдм

شبت خوش باد کان زحمت ببُردم