эй банда ӣ лаби ту лаби обдор май

ای بنده ی لب تو لب آبدار می

Гулгуна кард акси рахти бръзор май

گلگونه کرد عکس رخت برعذار می

Тахти ҳаваси ниҳодаи рахти брбсоти гул

تخت هوس نهاده رخت بربساط گل

Рахт хирад фиканда лабат дар ҷавор май

رخت خرد فکنده لبت در جوار می

Чун субҳи ҷома чок зада ғунчаи ҳубоб

چون صبح جامه چاک زده غنچه حباب

Пеши насими зулфи ту бар ҷӯйбор май

پیش نسیم زلف تو بر جویبار می

Бархезад аз муқарнаси сақфи фалаки нишон

برخیزد از مقرنس سقف فلک نشان

Сад наргисаи зи шуъла ӣ анҷуми шрормӣ

صد نرگسه ز شعله ی انجم شرارمی

Дар ҳам шикани шумории зангории фалак

در هم شکن شماری زنگاری فلک

Чун аз қасимаи мавҷи براردи бҳормӣ

چون از قسیمه موج برآرد بحارمی

Олам сиёҳ кардон бар зўолхмори ғам

عالم سیاه کردان بر ذوالخمار غم

Дасти тараб чу лаъл кунад зўолФқормӣ

دست طرب چو لعل کند ذوالفقارمی

Дасти замони ниқоби кушод аз ҷамоли ид

دست زمان نقاب گشاد از جمال عید

Даллолаи арӯс тараб шуд даллоли ид

دلاله عروس طرب شد دلال عید

Чашми сияҳи сипед замона бидид ва гуфт :

چشم سیه سپید زمانه بدید و گفت:

Бо ӯ гусастаи айни камол аз ҷамоли ид

با او گسسته عین کمال از جمال عید

Холӣаст ид бар лаби айём то бҳшр

خالی است عید بر لب ایام تا بحشر

Хати заволи дасти бурӣдаи зи холи ид

خط زوال دست بریده ز خال عید

Саъди фалак чу оина чашмаст ҷумлаи тан

سعد فلک چو آینه چشم است جمله تن

Бар буии акс аз рухи масъӯди фоли ид

بر بوی عکس از رخ مسعود فال عید

Бар арғунуни булбула ӣ арғавон намой

بر ارغنون بلبله ی ارغوان نمای

Ҳоли тараб хушаст ки хуши бодҳоли ид

حال طرب خوش است که خوش بادحال عید

Гар нави баҳори ъушрат хусрав диҳад мисол

گر نو بهار عشرت خسرو دهد مثال

Бустон рӯзгор бигирад ниҳоли ид

بستان روزگار بگیرد نهال عید

Айни камоли ид рух ӯст даври бод

عین کمال عید رخ اوست دور باد

Айни камоли фитна , зи айни камоли ид

عین کمال فتنه، ز عین کمال عید

Дарёи гуҳи сахои зғломон даст ӯст

دریا گه سخا زغلامان دست اوست

Дар рӯй меҳри табъи карами пой баст ӯст

در روی مهر طبع کرم پای بست اوست

Дардӣ кашӣаст азшкр , шукров , аз онк

دُردی کشی است ازشکر، شکراو، از آنک

Дар маҷлис навол шудаи маст маст ӯст

در مجلس نوال شده مست مست اوست

Дерӣаст то ки маснади шоҳии ниҳодаи чашм

دیری است تا که مسند شاهی نهاده چشم

Бар пои интизор ба буи нишаст ӯст

بر پای انتظار به بوی نشست اوست

Ҷои баланди пояи вуҷӯди фарох ӯ

جای بلند پایه وجود فراخ او

Ҳарчанд нисбати ҳама халқ аст ҳаст ӯст

هرچند نسبت همه خلق است هست اوست

Майдони даҳр агарчӣ фарохаст тнк ӯст

میدان دهر اگرچه فراخ است تنک اوست

Айвони чарх агарчӣ баландаст паст ӯст

ایوان چرخ اگرچه بلند است پست اوست

Тирии ҳаме на байнам дар ҷаъбаи сухан

تیری همی نه بینم در جعبه سخن

Кон дар масофи гоҳ на бомард шаст ӯст

کان در مصاف گاه نه بامرد شست اوست

Ҳамчун камони пунбаи занон бшклӣаст хасм

همچون کمان پنبه زنان بشکلی است خصم

Вари худз оҳанаст на мардон шаст ӯст

ور خودز آهن است نه مردان شست اوست

Садраши чўпои мард футуҳаст рӯзгор

صدرش چوپای مرد فتوح است روزگار

Гар зон сетона лоф занад ҳақ бадаст ӯст

گر زان ستانه لاف زند حق بدست اوست

Кон , доим аз сахоаши бхрўор зар кашад

کان، دایم از سخاش بخروار زر کشد

Ҷон , доим аз беонашбдомн гуҳар кашад

جان، دایم از بیانش بدامن گهر کشد

Симурғ машриқӣаст ба парвози рояташ

سیمرغ مشرقی است به پرواز رایتش

Зон тӯлу арзи гетии дрзир пар кашад

زان طول و عرض گیتی درزیر پر کشد

Ҳам кФтаҳ фалак шаканд ҳам амӯди субҳ

هم کفته فلک شکند هم عمود صبح

Гар ҳалам ӯ замона ба меъёр бар кашад

گر حلم او زمانه به معیار بر کشد

Бар дар гуҳи камолаши шабдизи осмон

بر در گه کمالش شبدیز آسمان

Ҳирамаи ду бор кардан дар тавқ зар кашад

هرمه دو بار کردن در طوق زر کشد

Пеши камол ӯ ки ҷаҳонӣаст пойдор

پیش کمال او که جهانی است پایدار

Фонии ҷаҳон , ҳар ончӣ кашад мухтасар кашад

فانی جهان، هر آنچه کشد مختصر کشد

Иқбол гарна бӯса диҳад остон ӯ

اقبال گرنه بوسه دهد آستان او

Дасти тасарруфи аҷалаш дрбдр кашад

دست تصرف اجلش دربدر کشد

Азмаши бпшти боди броФкндаҳи роҳила

عزمش بپشت باد برافکنده راحله

Яъне ки бори асби сбкбор хар кашад

یعنی که بار اسب سبکبار خر کشد