эй пояи шарафи зи фалак бар гузошта

ای پایه شرف ز فلک بر گذاشته

Мадҳи туро замонаи бадали брнгоштаҳ

مدح تو را زمانه بدل برنگاشته

Ҳар рӯзи шоҳи шарқи барӣни чатри обгун

هر روز شاه شرق براین چتر آبگون

Дар зилли рояти ту илми брФроштаҳ

در ظل رایت تو علم برفراشته

Мисоли ту як халафи падару модари вуҷӯд

مثال تو یک خلف پدر و مادر وجود

Дар сад ҳазор дар на бзодаҳ на кошта

در صد هزار دُر نه بزاده نه کاشته

Дар соя ӣ ҷаноби ту фазл фалак зада

در سایه ی جناب تو فضل فلک زده

Исо чунонк бояд хуррам гузошта

عیسی چنانک باید خرم گذاشته

Дар интизори навбати маймуни ту ҳунар

در انتظار نوبت میمون تو هنر

Сад дида дар тақаллуб олам гумошта

صد دیده در تقلب عالم گماشته

Ваз , деги сина ӣ адуу косаи димоғ

وز، دیگ سینه ی عدو و کاسه دماغ

Шамшери субҳи фоми туро , ваҷҳи чошта

شمشیر صبح فام تو را، وجه چاشته

Пари гавҳари остини замирами бмдҳи ту

پر گوهر آستین ضمیرم بمدح تو

Лекини қабои қофия доман надошта

لیکن قبای قافیه دامن نداشته

Ёзон шудааст дасти мъолии басӯии ту

یازان شده است دست معالی بسوی تو

Тозон шудааст пои бузургии бкўии ту

تازان شده است پای بزرگی بکوی تو

Рӯй ту баста карда дар ғам бар аҳли фазл

روی تو بسته کرده در غم بر اهل فضل

эй аҳли фазлро ҳама шодӣ биравӣ ту

ای اهل فضل را همه شادی بروی تو

Дар ъдт умед нишастааст тахти малик

در عدت امید نشسته است تخت ملک

Бо сад ҳазор чашм ки бинад басӯии ту

با صد هزار چشم که بیند بسوی تو

Боди карам наме вазади алои зи табъи ту

باد کرم نمی وزد الا ز طبع تو

Об сухан намеравад алои биҷавии ту

آب سخن نمی رود الا بجوی تو

Мли ҷуръа ӣӣ чашид ва хаҷал шуд блтФи ту

مل جرعه ئی چشید و خجل شد بلطف تو

Гули шамаи ӣии гшид ва хаҷал шуд зи буии ту

گل شمه ئی گشید و خجل شد ز بوی تو

Омад саҳоб то бсхои ҷилва ӣӣ кунад

آمد سحاب تا بسخا جلوه ئی کند

Аз шарм об шуд чу , нигаҳ кард сӯии ту

از شرم آب شد چو، نگه کرد سوی تو

Онҷо ки захм теғ кунад ҷӯии хӯни равон

آنجا که زخم تیغ کند جوی خون روان

Ноед дӯсти зи оби дағои ҷузи сабуии ту

ناید دوست ز آب دغا جز سبوی تو

Бо он ҳама ки чеҳра ӣ даъвӣ сиёҳ кард

با آن همه که چهره ی دعوی سیاه کرد

Хуршедро хиҷолати рои мунири ман

خورشید را خجالت رای منیر من

Ман дар каманди аҷзи асирами бмдҳи ту

من در کمند عجز اسیرم بمدح تو

Бӯда муборизони маъонии асири ман

بوده مبارزان معانی اسیر من

Дар малики назму насри нишонҳост бишмор

در ملک نظم و نثر نشان هاست بیشمار

Бар дида ӣ замонаи зи пои сарири ман

بر دیده ی زمانه ز پای سریر من

Корӣаст зикри ту , бадасти забони ман

کاری است ذکر تو، بدست زبان من

Роҳӣаст мадҳи ту , на бпои замири ман

راهی است مدح تو، نه بپای ضمیر من

Ту офтоби фазлӣу андари хатар буд

تو آفتاب فضلی و اندر خطر بود

Боқӯти ту ахтари шеъри хатири ман

باقوت تو اختر شعر خطیر من

Бар тораки асири нуҳуми пои фахр агар

بر تارک اثیر نهم پای فخر اگر

Гўӣии з рӯй бандаи навозӣ , косири ман ?

گوئی ز روی بنده نوازی، کاثیر من؟

эй шоҳи шоҳзодаи сипеҳрати ғуломи бод

ای شاه شاهزاده سپهرت غلام باد

Коми ҷаҳон з туаст ҷаҳонати бкоми бод

کام جهان ز توست جهانت بکام باد

Он дасти моли бахш ки ҷонҳо нисор ӯст

آن دست مال بخش که جانها نثار اوست

Ҳамвора дар баҳори тараби сӯии ҷоми бод

همواره در بهار طرب سوی جام باد

Ҷом аз сиришки дида ӣ ангур дар кафат

جام از سرشک دیده ی انگور در کفت

Вази гиряи чашми ҳосиди ту лаъли фоми бод

وز گریه چشم حاسد تو لعل فام باد

Пероҳани хилофи туро бар тани аду

پیراهن خلاف تو را بر تن عدو

Ҳамвора зиҳ чу ханҷару доман чу доми бод

همواره زه چو خنجر و دامن چو دام باد

Гар ақд мамлакат накунад воситаи ту ро

گر عقد مملکت نکند واسطه تو را

Даҳри ин чунин ки ҳаст гусастаи низоми бод

دهر این چنین که هست گسسته نظام باد

Шоҳо , ҷаҳони аблақ агар чанд тавсан аст

شاها، جهان ابلق اگر چند توسن است

Чун дид зини давлати ту хуши лагоми бод

چون دید زین دولت تو خوش لگام باد

Маймун эй мадҳи туро ҳамчуи ман ҳазор

میمون همای مدح تو را همچو من هزار

Дар зери пари тарбияту иҳтимоми бод

در زیر پرّ تربیت و اهتمام باد