эй бахӯбии пои бӯси оризати моҳи омада

ای بخوبی پای بوس عارضت ماه آمده

Дасти нақс аз домани ҳасани ту кӯтоҳи омада

دست نقص از دامن حسن تو کوتاه آمده

Тири чарх аз таркиши ҷазаъи ту як билк шуда

تیر چرخ از ترکش جزع تو یک بیلک شده

Лутфи ҷон аз хирмани лаъли ту як коҳи омада

لطف جان از خرمن لعل تو یک کاه آمده

Длбрбоӣиҳои зулфатро чаҳ донам гуфт лек

دلبربائیهای زلفت را چه دانم گفت لیک

ҶонФзоӣиҳои лаълати сахти дилхоҳи омада

جانفزائیهای لعلت سخت دلخواه آمده

Ҳар шаб аз баҳри хаёлати мардуми чашмами бошак

هر شب از بهر خیالت مردم چشمم باشک

Ҳуҷраро обӣ зада пас бар сари роҳи омада

حجره را آبی زده پس بر سر راه آمده

Дар так чоҳи балои афтодаи ҳам бар оби кор

در تک چاه بلا افتاده هم بر آب کار

Ҳар ки дар кӯии ту як ком аз сари чоҳи омада

هر که در کوی تو یک کام از سر چاه آمده

Вонкаҳ оҳӣ карда аз дасти ту , сар дар бохта

وآنکه آهی کرده از دست تو، سر در باخته

Зини сабаби хӯни ман андар кардани оҳи омада

زین سبب خون من اندر کردن آه آمده

Як аҷам бигрифта зулми шоҳи ишқат то дилам

یک عجم بگرفته ظلم شاه عشقت تا دلم

Додхоҳони пеши фахриддини ърбшоаҳи омада

دادخواهان پیش فخرالدین عربشاه آمده

Ном бесармоягон бар гӯша ӣ дафтар навис

نام بی سرمایگان بر گوشه ی دفتر نویس

Харҷу дахли саъйашон бар кӣса лоғар навис

خرج و دخل سعیشان بر کیسه لاغر نویس

Чу расонии қӯти муштии қаҳти Фрсўди ниёз

چو رسانی قوت مشتی قحط فرسود نیاز

Ротби ман бар ду ёқӯти равон парвар навис

راتب من بر دو یاقوت روان پرور نویس

Омад ва шуд бар сари кӯии ту кор пой нест

آمد و شد بر سر کوی تو کار پای نیست

Чун бад-ӣни сони хидматии нозук буд бар сар навис

چون بدین سان خدمتی نازک بود بر سر نویس

Ҷони исо рӯй дарбори фироқати пасти гашт

جان عیسی روی دربار فراقت پست گشت

Ҳар куҷои з ингуна бекорӣ буд бар хар навис

هر کجا ز اینگونه بیکاری بود بر خر نویس

Моя ӣ неки ахтарӣ дар хоки ин даргоҳи ҷӯй

مایه ی نیک اختری در خاک این درگاه جوی

Баъд аз он нақши бало бар дида ахгар навис

بعد از آن نقش بلا بر دیده اخگر نویس

То ки ҳафт иқлӣм ҳасан ояд туро зери нигин

تا که هفت اقلیم حسن آید تو را زیر نگین

Ному алқоби ълоءолдўлаҳ бар дафтар навис

نام و القاب علاءالدوله بر دفتر نویس

Абри Аммонии чаманҳоро дроФшон ме кунад

ابر عمانی چمن‌ها را دُرافشان می‌کند

То даҳони боғро пари зар рахшон ме кунад

تا دهان باغ را پر زّر رخشان می‌کند

Домани хуршеди як чашмаи зошки шаъшаа

دامن خورشید یک چشمه زاشک شعشعه

Домани кҳсори пари лаъл Бадахшон ме кунад

دامن کهسار پر لعل بدخشان می‌کند

Ҳар шабии қандили зарандӯд ин нилии равоқ

هر شبی قندیل زر اندود این نیلی رواق

Боғи базми оройро пари шамъ рахшон ме кунад

باغ بزم‌آرای را پر شمع رخشان می‌کند

Аз тибқ созад нисори абри тоси сари нигун

از طبق سازد نثار ابر طاس سر نگون

Мавкиби иқболи гулро гўҳроФшон ме кунад

موکب اقبال گل را گوهرافشان می‌کند

То кмонкш мекунад ин бозуии қавси қзҳ

تا کمانکش می‌کند این بازوی قوس قزح

Сабзаи ҷавшан май намояди ғунча пайкон ме кунад

سبزه جوشن می‌نماید غنچه پیکان می‌کند

Лоларо оташ зада бар сари зи коли андари гиёҳ

لاله را آتش زده بر سر ز کال اندر گیاه

Бо ду рӯзаи умри тадбир зимистон ме кунад

با دو روزه عمر تدبیر زمستان می‌کند

Боди машшота , чу бФшонди сари зулфи баҳор

باد مشاطه، چو بفشاند سر زلف بهار

Ҳамчуи халқи шоҳи атраши машк арзон ме кунад

همچو خلق شاه عطرش مشک ارزان می‌کند

Иқтидораш , рояти хуршед бар крдўн зада аст

اقتدارش، رایت خورشید بر کردون زده است

Боргоҳаш , хаймаи ҷамшед бар ҳомӯн зада аст

بارگاهش، خیمه جمشید بر هامون زده است

Хоки даргоҳаш , чу ақди гулистон аз боди субҳ

خاک درگاهش، چو عقد گلستان از باد صبح

Оташи андари обрӯии лўлўӣ макнун зада аст

آتش اندر آبروی لولوی مکنون زده است

Тараф ҳукм ӯст , ҳар дар шаби афрӯзӣ ки сунъ

طرف حکم اوست، هر دُرّ شب افروزی که صنع

То қиёмат бар стоми аблақ крдўн зада аст

تا قیامت بر ستام ابلق کردون زده است

Зари эҳсонаш ки мавзун нест дар меъёри ваҳм

زّر احسانش که موزون نیست در معیار وهم

Дар сарои зарби замири ман , зар мавзун зада аст

در سرا ضرب ضمیر من، زر موزون زده است

Аз паии комаш , ҳаво бар коргоҳи эътидол

از پی کامش، هوا بر کارگاه اعتدال

Муҳраи ӣӣ бар рӯй ин дебоӣ сқлотўн зада аст

مهره ئی بر روی این دیبای سقلاطون زده است

Ҳаркии маъҷуни хилоф ӯ , сириштааст осмон

هرکه معجون خلاف او، سرشته است آسمان

Заҳри доруии фанои ҳоле , бар он маъҷун зада аст

زهر داروی فنا حالی، بر آن معجون زده است

То ҷҳонтозии намояди мадҳаш , ин ҷои табъи ман

تا جهانتازی نماید مدحش، این جا طبع من

Абраши хуршедро наъл аз ҳилол навен зада аст

اَبرش خورشید را نعل از هلال نون زده است

Ҷоҳаш , андари бад ва чун ҳмзонўӣ ҳастӣ нишаст

جاهش، اندر بد و چون همزانوی هستی نشست

Осмони сафи алнъолии ҷуст ва дар пастӣ нишаст

آسمان صف النعالی جست و در پستی نشست

Чун схоро , ҷуфти даст бидриғш дид , кон

چون سخارا، جفت دست بیدریغش دید، کان

Моя тоқ оварда дар кунҷи тиҳӣ дастӣ нишаст

مایه طاق آورده در کنج تهی دستی نشست

Аз паии сайди наҳангони ҳаводис , теғ ӯ

از پی صید نهنگان حوادث، تیغ او

Одати обии з сар биниҳода , бо пастӣ нишаст

عادت آبی ز سر بنهاده، با پستی نشست

эй ҷалолати кадхудоӣ асл бӯда чун ҳудус

ای جلالت کدخدای اصل بوده چون حدوث

Бар сиблати он замон , дар ҳуҷра ҳастӣ нишаст

بر سبیل آن زمان، در حجره هستی نشست

То бадасти ҳӯшёрӣ , чун хирад бархестӣ

تا بدست هوشیاری، چون خرد برخاستی

Бодаро сад душманӣ , бар сӯрат мастӣ нишаст

باده را صد دشمنی، بر صورت مستی نشست

Сӯрати ҷоҳу ҷамолу базлу босу лутфу қаҳр

صورت جاه و جمال و بذل و باس و لطف و قهر

Чун ту андари болаш иқбол бинишастӣ , нишаст

چون تو اندر بالش اقبال بنشستی، نشست

Оби пайкари маликро чун пой бикшодӣ бирафт

آب پیکر ملک را چون پای بگشادی برفت

Хоби ҳиӣот , фитнаро чун даст бар бастӣ нишаст

خواب هیئات، فتنه را چون دست بر بستی نشست

Чун ту тавсанро , лкоми ҳукми ту бар коми бод

چون تو توسن را، لکام حکم تو بر کام باد

Арсаи мақсӯди гоматро , бзири гоми бод

عرصه مقصود گامت را، بزیر گام باد

Ҳам кулоҳи ҷоҳи ту , бар тораки афлоки бод

هم کلاه جاه تو، بر تارک افلاک باد

Ҳам қабои умри ту , бар қомати айёми бод

هم قبای عمر تو، بر قامت ایام باد

То канори ошиқии ҷои дили оромӣ буд

تا کنار عاشقی جای دل آرامی بود

Бар канори малику дайн , теғи ту ҷони ороми бод

بر کنار ملک و دین، تیغ تو جان آرام باد

Ҳар киро , рӯй ту омад руят мавъӯд нест

هر که را، روی تو آمد رؤیت موعود نیست

Ҳар киро рой ту бошад , рояти исломи бод

هر که را رای تو باشد، رایت اسلام باد

Вонкаҳ бо кинати зи дасти ҳам аноне дам занад

وانکه با کینت ز دست هم عنانی دم زند

Ҳалқа ӣ даври рикобаш , бар қадамҳо доми бод

حلقه ی دور رکابش، بر قدم ها دام باد

Тоҷ агар мирос дорад фии алмисл , ҳамчун хурӯс

تاج اگر میراث دارد فی المثل، همچون خروس

Бонгаши андари фоли умри хеш , бе ҳангоми бод

بانگش اندر فال عمر خویش، بی هنگام باد

Ҳар ки иқболаш , дар малик сулаймон ме занад

هر که اقبالش، در ملک سلیمان می‌زند

Меҳри меҳрат бар нигини хотам ҷон ме занад

مهر مهرت بر نگین خاتم جان می‌زند

Осмон бар ҳар ки гом аз хат ӯ беруни ниҳод

آسمان بر هر که گام از خط او بیرون نهاد

Аз паии хуш кардани коми ту , дандон ме занад

از پی خوش کردن کام تو، دندان می‌زند

Азми ту , ҳарҷо ки бигушоед дарӣ бар рӯй малик

عزم تو، هرجا که بگشاید دری بر روی ملک

Чархи мсмори абад , бар даст дарбон ме занад

چرخ مسمار ابد، بر دست دربان می‌زند

Шуълаи теғи шариъати сози мулҳиди сӯзи ту

شعله تیغ شریعت ساز ملحد سوز تو

Оташи андари рахти чарх охшиҷон ме занад

آتش اندر رخت چرخ آخشیجان می‌زند

Ҳар ки рӯзӣ бо хилофат , моҳ бар кӯҳон зада аст

هر که روزی با خلافت، ماه بر کوهان زده است

То қиёмати рӯзгораши доғ бар рон ме занад

تا قیامت روزگارش داغ بر ران می‌زند

Оҳани срдост кинат нест ҷон кандан дареғ

آهن سرداست کینت نیست جان کندن دریغ

Зонка бтки биҳдаҳ бар рӯй санадон ме занад

زانکه بتک بیهده بر روی سندان می‌زند