Сиррӣ куҷост ки теғи аҷал бадв нарасед

سری کجاست که تیغ اجل بدو نرسید

Танӣ ки рост ? ки ҳукми азал бадв нарасед

تنی که راست؟ که حکم ازل بدو نرسید

Хазонаи ист халал ёфта , сарои ҳудус

خزانه ایست خلل یافته، سرای حدوث

Қадам сарост , ки ҳаргизи халал бадв нарасед

قدم سراست، که هرگز خلل بدو نرسید

Ҳудус , соҳиби ҳукми ду мамлакат нашавад

حدوث، صاحب حکم دو مملکت نشود

Маҳол бошад , ҳар ду маҳал бадв нарасед

محال باشد، هر دو محل بدو نرسید

Сафои гулбуни иқболи дида ӣӣ бинад

صفای گلبن اقبال دیده ئی بیند

Ки ҳамчуи дида ӣ ъбҳри сбл бадв нарасед

که همچو دیده ی عبهر سبل بدو نرسید

Чунон зи обу гули табъи домани андари чин

چنان ز آب و گل طبع دامن اندر چین

Казин мураққаъаи лавси аҷал бадв нарасед

کزین مرقعه لوث اجل بدو نرسید

Чу нор , хӯни дилати мақсад чаро гардад

چو نار، خون دلت مقصد چرا گردد

Агар чу обии гирди амл бадв нарасед

اگر چو آبی گرد امل بدو نرسید

Танати мушоҳидаи зарқ назд мо бошад

تنت مشاهده زرق نزد ما باشد

Ки ҳеҷ рФқ дигар зини амал бадв нарасед

که هیچ رفق دگر زین عمل بدو نرسید

Сарат , зи нақди ҳаваси кӣса гар бипардозад

سرت، ز نقد هوس کیسه گر بپردازد

Барои як сар , панҷаи дағал бадв нарасед

برای یک سر، پنجه دغل بدو نرسید

БФхри садри аҷал , гарданӣ тавон афрохт

بفخر صدر اجل، گردنی توان افراخت

Ки захми силии дасти аҷал , бадв нарасед

که زخم سیلی دست اجل، بدو نرسید

Ба байни бсдри аҷал , бардаи болаши иқбол

به بین بصدر اجل، برده بالش اقبال

Касе ки ҷузвӣ , садри аҷал бадв нарасед

کسی که جزوی، صدر اجل بدو نرسید

Ба нам чигуна расад кишт ? чун саҳоб намонад

به نم چگونه رسد کِشت؟ چون سحاب نماند

зи дев чун барраади малик ? чун шаҳоб намонад

ز دیو چون برهد ملک؟ چون شهاب نماند

Кадоми табъи казин май , хароб ме нашавад

کدام طبع کزین می، خراب می‌نشود

Кадоми баҳри казин туф , сароб ме нашавад

کدام بحر کزین تف، سراب می‌نشود

Сипед кард ҳазорон ҳазор дидаи фалак

سپید کرد هزاران هزار دیده فلک

Казин наҳифи яке ҷуфт хоб ме нашавад

کزین نهیب یکی جفت خواب می نشود

Парандаи теғи аҷал , бар нишон наме ояд

پرنده تیغ اجل، بر نشان نمی آید

Барандаи теғи аҷал , дар қроб ме нашавад

برنده تیغ اجل، در قراب می نشود

Маӣ куҷост , ки рӯйиш бар об май тобад

مهی کجاست، که رویش بر آب می تابد

Сеӣ ки дид ки , зулфаш битоб ме нашавад

سهی که دید که، زلفش بتاب می نشود

Хитоби қаҳри адам , кули ман алайҳои ?фон

خطاب قهر عدم، کل من علیها فان

Дили ту мустамеъи ин хитоб , ме нашавад

دل تو مستمع این خطاب، می نشود

Бакоҳадон фано , чун харони фирефтаи ӣӣ

بکاهدان فنا، چون خران فریفته ئی

Бзири коҳ чаҳ доне , ки об ме нашавад

بزیر کاه چه دانی، که آب می نشود

Миёни бод , ки ободи табъ , мулкӣ нест

میان باد، که آباد طبع، ملکی نیست

Казин ҳазор ҳазор изтироб ме нашавад

کزین هزار هزار اضطراب می نشود

Чигуна зарра мусаллам шавад , зризаҳи хок

چگونه ذره مسلم شود، زریزه خاک

Ки бо ҷалолати хеш офтоб ме нашавад

که با جلالت خویش آفتاب می نشود

Нассоби умри зи сармояи фанои матлаб

نصاب عمر ز سرمایه فنا مطلب

Кам аз камаст фано , бо нассоб ме нашавад

کم از کم است فنا، با نصاب می نشود

Шаҳоби чарх вазорат шуд ӯ , ки мегуяд

شهاب چرخ وزارت شد او، که میگوید

Ки моҳ садр нишин чун шаҳоб ме нашавад

که ماه صدر نشین چون شهاب می نشود

Бхлўти адам , аз боргоҳи ъзи вуҷӯд

بخلوت عدم، از بارگاه عز وجود

Гирифт оқибатӣ , ҳамчуи номи худ Маҳмӯд

گرفت عاقبتی، همچو نام خود محمود

На ин дамаст , ки худро хамӯш бояд дошт

نه این دم است، که خود را خموش باید داشت

Знолаҳ кӯш фалак , пари хурӯш бояд дошт

زناله کوش فلک، پر خروش باید داشت

Амон , зрозқи раззоқи пой , бояд хост

امان، زرازق رزاق پای، باید خواست

Фиғон , зи ағбри дастони фуруш бояд дошт

فغان، ز اغبر دستان فروش باید داشت

Замонаи сахти рикобӣ ҳаме кунад , ба ҷафо

زمانه سخت رکابی همی کند، به جفا

Аннани оҳ , чаро суст кӯш бояд дошт

عنان آه، چرا سست کوش باید داشت

Пиёла бар сари соқӣ шикастан , аўлитр

پیاله بر سر ساقی شکستن، اولیتر

Фдоқро чу ҳамеи заҳри нӯш бояд дошт

فداق را چو همی زهر نوش باید داشت

Фалак ба таъзияти мо кабӯд перҳан аст

فلک به تعزیت ما کبود پیرهن است

Буриши боаҳи ҷигар , лаъли пӯш бояд дошт

برش بآه جگر، لعل پوش باید داشت

Қазо агар бузанд раҳ , бар имшабу фардо

قضا اگر بزند ره، بر امشب و فردا

Бадали ҳамон смр , даии вдўш бояд дошт

بدل همان سمر، دی ودوش باید داشت

зи чарх , ҷонии ибратпазир бояд ҷуст

ز چرخ، جانی عبرت پذیر باید جست

зи даҳр , самъии ибрати нюаш бояд дошт

ز دهر، سمعی عبرت نیوش باید داشت

Бҳоءи дайнро ин рамз кӯш бояд кард

بهاء دین را این رمز کوش باید کرد

Ҷамоли дайнро ин нукта кӯш бояд дошт

جمال دین را این نکته کوش باید داشت

Буқати ҳодиса дар иртикоби сабру ҷазаъ

بوقت حادثه در ارتکاب صبر و جزع

Ҳар ончии ҷониб шаръаст , кӯш бояд дошт

هر آنچه جانب شرع است، کوش باید داشت

Мадори таъбияи малики нтъ холӣ кард

مدار تعبیه ملک نطع خالی کرد

Паии влои амири алҷиўш бояд дошт

پی ولای امیر الجیوش باید داشت

Гузашт , дар кнФи исмати худои бодо

گذشت، در کنف عصمت خدا بادا

Ҳисоми давлату дайнро , басии бақои бодо

حسام دولت و دین را، بسی بقا بادا

Фалак , мтобъи фармони алби ғозии бод

فلک، متابع فرمان الب غازی باد

Тариқи шуълаи теғаш , адуи гудозии бод

طریق شعله تیغش، عدو گدازی باد

Фалак чу муҳра ӣ аҷромро фурӯ бозад

فلک چو مهره ی اجرام را فرو بازد

Адуаши покзни раҳни умри бозии бод

عدوش پاکزن رهن عمر بازی باد

Мудоми силсилаи ҷоҳ ӯ , бар ғами аду

مدام سلسله جاه او، بر غم عدو

ЧўзлФи дӯсти ҳамаи кашии вдрозии бод

چوزلف دوست همه کشّی ودرازی باد

Гирифтаи малики сулаймон ва ин хуҷастаи вазир

گرفته ملک سلیمان و این خجسته وزیر

Ҳазор осиф , ҳангоми корсозӣ бод

هزار آصف، هنگام کار سازی باد

Бар остинаши тарози саодат фалак аст

بر آستینش طراز سعادت فلک است

Чу саъди пешаи райши ҷаҳони тарозии бод

چو سعد پیشه رایش جهان طرازی باد

Хдоиконо аз ишқи номи маймунат

خدایکانا از عشق نام میمونت

Тарози сиккаи хуршеди меҳри розии бод

طراز سکه خورشید مهر رازی باد

зи чашмаи теғи ямонӣ об дода ӣ ту

ز چشمه تیغ یمانی آب داده ی تو

Нами ҳдиқаҳ ӣ шаръи расӯли тозии бод

نم حدیقه ی شرع رسول تازی باد

Сулолаи кони вазорат , дар туро раҳе анд

سلاله کان وزارت، در تو را رهی اند

Ҳамеша пешау хилқати раҳеи навозии бод

همیشه پیشه و خلقت رهی نوازی باد

Ба лутфпарварашон , бо равони садри Саид

به لطف پرورشان، با روان صدر سعید

Ҳамеша гуяд иқболи лаби ғозии бод

همیشه گوید اقبال لب غازی باد