Даҳонат , эй ағл , гандаи риш , гандаи бағал

دهانت، ای اغل، گنده ریش، گنده بغل

Ҳаме кунад ҳамаи шаби гӯаи саг ба дандони ҳал

همی کند همه شب گوه سگ به دندان حل

Ҳамаи ҷаҳони зираи кун ҳаме райанд ва ту боз

همه جهان ز ره کون همی ریند و تو باز

Гуҳ аз даҳони реу гуҳи зи куну гуҳи зи бағал

گه از دهان ریی و گه ز کون و گه ز بغل

Ба пеши шоҳи чунонӣ ки пеши одами дев

به پیش شاه چنانی که پیش آدم دیو

Миёни базми чунон чун миёни каъбаи ҳбл

میان بزم چنان چون میان کعبه هبل

Хаёл туаст хаёли аҷали з рӯй қиёс

خیال توست خیال اجل ز روی قیاس

Мисол туаст мисоли қазои бад ба мисл

مثال توست مثال قضای بد به مثل

Гарон ва бенамаку нохушӣ чу дилу ниёз

گران و بی‌نمک و ناخوشی چو دل و نیاز

Набаҳрау бадӣу нораво чу сими дағал

نبهره و بدی و ناروا چو سیم دغل

Бғўр чун ту буд бодае бики ман орад

به غور چون تو بود باده‌ای به یک من آرد

Баанд чун ту буд як рамаи бики оҷл

به هند چون تو بود یک رمه به یک آجل

Бузурги мардии кндри ҷҳози модари ту

بزرگ مردی که‌اندر جهاز مادر تو

Ҳазор гурбаи аъўри баду саги арҷл

هزار گربهٔ اَعوَر بُد و سگ ارجل

Сипоҳи лиФаҳи шалвор агар ту арз кунӣ

سپاه لیفه شلوار اگر تو عرض کنی

Сипоҳ зарра наёранд кард бо ту ҷадал

سپاه ذره نیارند کرد با تو جدل

Куллӣу шули шӯй , эй шлФи қҳбаҳи зан , ки зи ту

کلی و شل شوی، ای شلف قحبه زن، که ز تو

Сари нишотами кули гашту дасти ъушрати шул

سر نشاطم کل گشت و دست عشرت شل

Даҳонат чун сару сари ҳамчуи ришу риш чу кун

دهانت چون سر و سر همچو ریش و ریش چو کون

Дилат чу дӯзаху дӯзах чу нилгуни махмал

دلت چو دوزخ و دوزخ چو نیلگون مخمل

зи ҳашт гавҳар ноёб ва ҳафт ҷурми латиф

ز هشت گوهر نایاب و هفت جرم لطیف

БёФридти гӯйии худои ъзўҷл

بیافریدت گویی خدای عزوجل

зи хоки меҳнату оби ниёзи вотши ғам

ز خاک محنت و آب نیاز و آتش غم

зи гӯаи фарбеҳ ва аз бехи пашму ганди бағал

ز گوه فربه و از بیخ پشم و گند بغل

Беовурат ва шабҳои бар хари даҷол ( ? )

بیا وعورت و شبهای بر خر دجال(؟)

зи оби пушт буд ҳар шабии миёну ҳал

ز آب پشت بود هر شبی میان وَحَل

БоФтобии Монии ту , эй саги бадви пой

به‌آفتابی مانی تو، ای سگ به دو پای

Ки гуҳи бшрқу бғрбсту гуҳи бҳўту ҳамл

که گه به شرق و به غربست و گه به حوت و حمل

Магар ки як кул набӯд ки ғур набошад ва тоз

مگر که یک کل نبود که غر نباشد و تاز

Ҳазор ғур буд андари ҷаҳон ки набӯд кул

هزار غر بود اندر جهان که نبود کل

Занат чу модару модарати рўсбӣ чу занат

زنت چو مادر و مادرت روسبی چو زنت

Падарат чун ту ва ту чун падарати гандаи бағал

پدرت چون تو و تو چون پدرت گنده بغل

Бкнҷи коф . . . Модари ту гум гардад

به کنج کاف . . . مادر تو گم گردد

Калиди хрҷк ва . . . Ҳмору пои ҷамал

کلید خرجک و . . . حمار و پای جمل

Рахти чунон ки бгаҳ бар Зуҳали бадасти блис

رخت چنان که به گه بر زحل بدست بلیس

Мисоли сӯрати меҳнати нигошти дасти аҷал

مثال صورت محنت نگاشت دست اجل

Баряш ҳамчуи яке хирси мурдае ту дар об

به ریش همچو یکی خرس مرده‌ای تو در آب

Бнўки сблт чу хори чифта бар сари тел

به نوک سبلت چو خار چفته بر سر تل

Фиғон аз он лабу дандон ки гуфтае бқёс

فغان از آن لب و دندان که گفته‌ای به قیاس

Суфолҳои шикастааст дар яке мзбл

سفالهای شکسته است در یکی مزبل

Аё босли сагу кўзи кӯҳу зулмати куфр

ایا به اصل سگ و کوز کوه و ظلمت کفر

Бзўри мӯру бадӣдори мору наҳси зи ҳал

به زور مور و به دیدار مار و نحس زحل

зи куни хешу каси зан буд турои нФқот

ز کون خویش و کس زن بود ترا نفقات

Марои зи слти шоҳони ваҷду ҳазлу ғазал

مرا ز صلت شاهان وجد و هزل و غزل

Аё брнги шутури ғозтару ганди пиёз

ایا به رنگ شترغاز تر و گند پیاز

Ки табъро чу спрзӣу дидаро чу сбл

که طبع را چو سِپُرزی و دیده را چو سَبل

Бидон ки марди з ғурбат расад бҳди камол

بدان که مرد ز غربت رسد به حد کمال

Сафари баради бълўи мардро зи ҳади сФл

سفر برد به علو مرد را ز حد سفل

Ғариб рона басаст он сифат ки ҳаст шаҳид

غریب را نه بسست آن صفت که هست شهید

Бқўли шамъи шариъати Муҳамади мурсал ?

به قول شمع شریعت محمد مرسل؟

Сафари далели ҷамолу саодат ва шарафаст

سفر دلیل جمال و سعادت و شرفست

Сафари далели камол ва бузургӣасту маҳал

سفر دلیل کمال و بزرگی است و محل

Маро агар набадӣ ғурбату фироқи ватан

مرا اگر نبدی غربت و فراق وطن

Куҷои бадии шарафи хизмати имоди дувал ?

کجا بدی شرف خدمت عماد دول؟