Масту шодон дар омад аз дар тим

مست و شادان در آمد از در تیم

Карда биҷодаҳи ҷой дар ятем

کرده بیجاده جای دُر یتیم

Зери хати зибр ҷадаш мемай

زیر خط زبرجدش میمی

Зери зулфи мънбрши сад ҷим

زیر زلف معنبرش صد جیم

Зери он ҷими тӯбоу фирдавс

زیر آن جیم طوبی و فردوس

Зер ин мем кавсару таснӣм

زیر این میم کوثر و تسنیم

Пуштам аз ҷим ӯ чу ҷими ду то

پشتم از جیم او چو جیم دو تا

Бар ман аз мем ӯ ҷаҳон чун мем

بر من از میم او جهان چون میم

Аз насими гулу кулола ӯ

از نسیم گل و کلاله او

Гули сӯрии ҳамеи рабӯди насим

گل سوری همی ربود نسیم

Чашмаконаши чунонкӣ Юсуф гуфт :

چشمکانش چنانکه یوسف گفت:

Ани рабии бкидҳни алӣам

«ان ربی بکیدهن علیم»

Зулфаконаш баҷанг ман чун шаст

زلفکانش به جنگ من چون شَست

ӯ чу сайёд ва ман чу моҳӣ шем

او چو صیاد و من چو ماهی شیم

Гуҳ бабўса дам Масеҳ намӯд

گه به بوسه دم مسیح نمود

Гуҳ бъорз намӯд даст кулем

گه به عارض نمود دست کلیم

Аз паии сӣ ва ду ситора ӯ

از پی سی و دو ستاره او

Рухам аз хӯн чу ҷадвали тақвим

رخم از خون چو جدول تقویم

Гуфт : муждаи туро , ки адли малик

گفت: مژده ترا، که عدل ملک

Кард олами бхлқи хешу сим

کرد عالم به خلق خویش و سیم

. . .

. . .

Дар биҳишт ва ту дар миёни ҷҳим

در بهشت و تو در میان جحیم

Бе гунаҳи мондаи ҳашт сол баанд

بی گنه مانده هشت سال به هند

Чун гунаҳи гор дар азоб ?илем

چون گنهگار در عذاب الیم

Чашмаи марғзор оҳӯ шуд

چشمه مرغزار آهو شد

Чашм бар рӯй шери нар аз бим

چشم بر روی شیر نر از بیم

Зон броҳими боғи гашти оташ

زان براهیم باغ گشت آتش

Зини броҳими хулди гашти ҷҳим

زین براهیم خلد گشت جحیم

Олам аз дод хусрави одил

عالم از داد خسرو عادل

Монда дар сад ҳазор нозу Наим

مانده در صد هزار ناز و نعیم

Айби вҷрми ту он ки пари ҳунарӣ

عیب و جرم تو آن که پُر هنری

Инат айби бузургу ҷурми азим !

اینت عیب بزرگ و جرم عظیم!

Дил чу конӯни сина чун оташ

دل چو کانون سینه چون آتش

Кори нои мустақӣму ҳоли сқим

کار نامستقیم و حال سقیم

Чаҳ кунӣ ҳоли хешро пинҳон ?

چه کنی حال خویش را پنهان؟

Чаҳ зании табли хираи зери гилӣм ?

چه زنی طبل خیره زیر گلیم؟

На ҳамоно ки ҳар ки дид туро

نه همانا که هرکه دید ترا

Аз ҳунар кард бар ҳамаи тақдим ?

از هنر کرد بر همه تقدیم؟

Ҳоли худ шоҳро бигӯӣ ва матарс

حال خود شاه را بگوی و مترس

Ва таваккули алии алъзизи раҳим

و توکل علی العزیز رحیم

Малики тоҷи бахши малики ситон

ملک تاج بخش ملک ستان

Қутби дайни бўолмзФри иброҳӣм

قطب دین بوالمظفر ابراهیم

Фатҳ бо рояташ ҳамеша қарин

فتح با رایتش همیشه قرین

Ҷӯад бо роҳаташ ҳамеша надим

جود با راحتش همیشه ندیم

Наъли пои каммияти адҳам ӯ

نعل پای کمیت ادهم او

Чархро тавқу моҳро дияем

چرخ را طوق و ماه را دیهیم

Захм ӯ кӯҳро ду пора кунад

زخم او کوه را دو پاره کند

Адл ӯ мӯиро кунад бадви ним

عدل او موی را کند به دو نیم

Хашм ӯ кули ман алайҳои ?фон

خشم او کل من علیها فان

Афв ӯ яҳёи алъзом вҳӣ Ромем

عفو او یحیی العظام و هی رمیم

Гар фалак сар битобад аз амраш

گر فلک سر بتابد از امرش

Бози пас тар шавад зи деви раҷим

باز پس‌تر شود ز دیو رجیم

Малико , хсрўо , худовандо

ملکا، خسروا، خداوندا

Чашм олам надид чун ту Карим

چشم عالم ندید چون تو کریم

Гар биёад ту ме гирифтандӣ

گر به یاد تو مِیْ گرفتندی

Номдии ҳаргизи ояти таҳрим

نآمدی هرگز آیت تحریم

Малик ҳаргиз надид чун ту малик

مُلک هرگز ندید چون تو مَلِک

Чун бзодии ту малики гашти ақим

چون بزادی تو ملک گشت عقیم

Шер дар таб ҳамеша аз бимат

شیر در تب همیشه از بیمت

Зард карда чу дшмнонти дайм

زرد کرده چو دشمنانت دیم

Саъду наҳси ҷаҳони ҳама яксар

سعد و نحس جهان همه یکسر

Дар сари теғи ту ниҳоди ҳаким

در سر تیغ تو نهاد حکیم

Фикри ман мадҳ ту наёрад гуфт

فکر من مدح تو نیارد گفت

Магараши фазл ту кунад таълим

مگرش فضل تو کند تعلیم

Дод бандаи атои ту низ бидиҳ

داد بنده عطا تو نیز بده

То раҳад ин дил аз азоб ?илем

تا رهد این دل از عذاب الیم

То буд каъбау мноу сафо

تا بود کعبه و منا و صفا

То буд мъшру мақому ҳтим

تا بود معشر و مقام و حطیم

Мари турои бод дар ҷалоли мақом

مر ترا باد در جلال مقام

Давлатати боди солу моҳи муқӣм

دولتت باد سال و ماه مقیم

Душманати боди ҳамчуи бандаи асир

دشمنت باد همچو بنده اسیر

Монда дар дасти рӯзгори лӣим

مانده در دست روزگار لئیم