Хаёли он санами сарви қади сими зқн

خیال آن صنم سرو قد سیم ذقن

Бихоб дӯши яке сӯратӣ намӯд бмн

به خواب دوش یکی صورتی نمود به من

Ҳилоли вори рухи равшанаши гирифтаи хусуф

هلال وار رخ روشنش گرفته خسوف

Каманди вори қади росташи гирифтаи шикан

کمندوار قد راستش گرفته شکن

Ҳазор шуъла оташ фурӯхта дар дил

هزار شعله آتش فَروخته در دل

Ҳазор чашмаи тӯфон кушода карда зи тан

هزار چشمه توفان گشاده کرده ز تن

На бар ду оризи гули ранг ӯ нишонаи гул

نه بر دو عارض گلرنگ او نشانه گل

На гирди синаи симин ӯ насими саман

نه گرد سینه سیمین او نسیم سمن

Саманаши сӯхтау рехтаи гулаш дар гул

سمنش سوخته و ریخته گلش در گل

Яке зи дарду дареғи викии зиёди мҳн

یکی ز درد و دریغ و یکی ز بار محن

Рухӣ , ки буд чу ҷони Фриштаҳи рахшон

رخی، که بود چو جان فریشته رخشان

зи хоку хӯн шуда ҳамчун либоси аҳрӣман

ز خاک و خون شده همچون لباس اهریمن

Шҳидўори бхўни андаруни гирифтаи мақом

شهیدوار به خون اندرون گرفته مقام

Ғариби вори бхоки андаруни гирифтаи ватан

غریب‌وار به خاک اندرون گرفته وطن

Яке сиришк ва ҳазорон ҳазор дарду дареғ

یکی سرشک و هزاران هزار درد و دریغ

Яке дареғ ва ҳазорон ҳазор гӯнаи ҳузн

یکی دریغ و هزاران هزار گونه حزن

Кушода бар рухи биҷодаҳи гавани тавила дар

گشاده بر رخ بیجاده‌گون طویله در

Гирифта дар арақи гавҳарин ақиқи Яман

گرفته در عرق گوهرین عقیق یمن

Чаҳ гуфт ? гуфт : дариғо умеди ман , ки маро

چه گفت؟ گفت: دریغا امید من، که مرا

Ғалат фитод ҳаме дар вафоу меҳри ту занн

غلط فتاد همی در وفا و مهر تو ظن

Гумон набарда бидам ман ки ту бад-ӣни зӯдӣ

گمان نبرده بدم من که تو بدین زودی

Сабур вор бабандӣ зиёди бандаи даҳан

صبوروار ببندی ز یاد بنده دهن

Ҳануз наргиси сероби ман надидаи ҷаҳон

هنوز نرگس سیراب من ندیده جهان

Ҳануз сӯсани озоди ман надидаи чаман

هنوز سوسن آزاد من ندیده چمن

Ҳануз ночдаҳ аз бӯстони ман каси гул

هنوز ناچده از بوستان من کس گل

Ҳануз ношудаи сайри ин лабони ман злбн

هنوز ناشده سیر این لبان من ز لبن

Бхоки тираи супурдии марои бадасти аҷал

به خاک تیره سپردی مرا به دست اجل

Бадал гузидӣ камтар касе змн бар ман

به دل گزیدی کمتر کسی ز من بر من

Канори пари гули ман рафта бар канори замин

کنار پر گل من رفته بر کنار زمین

Ту дар канори самани синагони сими бадан

تو در کنار سمن سینگان سیم بدن

Бунафшаи мӯии марои хок бар кушодаи гиреҳ

بنفشه موی مرا خاک برگشاده گره

Ту бо бунафшаи изорон гиреҳ зада доман

تو با بنفشه عذاران گره زده دامن

Ҳамон касам ки бадии сӯратами ҷамоли баҳор

همان کسم که بدی صورتم جمال بهار

Ҳамон касам ки бадии оризами нгорхтн

همان کسم که بدی عارضم نگار ختن

Ҳамон касам ки маро ҳар ки дидамӣ гуфтӣ :

همان کسم که مرا هر که دیدمی گفتی:

Суҳайли мишкӣни зулфӣу моҳи Зуҳраи зқн

سهیل مشکین زلفی و ماه زهره ذقن

Кунун бзири заминам чу сад ҳазор ғариб

کنون به زیر زمینم چو صد هزار غریب

Гирифтаи он тани мискини ман бгли маскан

گرفته آن تن مسکین من به گِل مسکن

зи хоку хишт ҳаме карда бистару болин

ز خاک و خشت همی کرده بستر و بالین

зи дард ва ҳасрат карда азору пероҳан

ز درد و حسرت کرده ازار و پیراهن

Чу чашмҳои ятемони зи оби дидаи лаҳад

چو چشمهای یتیمان ز آب دیده لحد

Чу ҷомҳои шаҳидон бхўн бишуста кафан

چو جامهای شهیدان به خون بشسته کفن

На кас биорад рӯзии брўзгори ёд

نه کس بیارد روزی به روزگار یاد

На каси бигардади рӯзии марои бпиромн

نه کس بگردد روزی مرا به پیرامن

Бзири хок фаромӯш гашта аз дили халқ

به زیر خاک فراموش گشته از دل خلق

Ситами расидаи зи ҷаври замонаи римн

ستم رسیده ز جور زمانه ریمن

Гирифтаи ёди турои дӯсти вори андар бар

گرفته یاد ترا دوست‌وار اندر بر

Ниҳодаи аҳди турои тавқи вори бргрдн

نهاده عهد ترا طوق‌وار بر گردن

Аё бчнги аҷал дар супурдаи мони бҳил

ایا به چنگ اجل درسپرده‌مان به حیل

Ва ё бдоми балои дрФгндаҳи мони бФтн

و یا به دام بلا درفگنده‌مان به فتن

Санам бадему шмн токунӯну боз кунун

صنم بدیم و شمن تا کنون و باز کنون

Хаёл ту санамасту равони ту чу шмн

خیال تو صنمست و روان تو چو شمن

Гузоштем ва гузаштему омадему шудем

گذاشتیم و گذشتیم و آمدیم و شدیم

Ту шоди зӣ ва бикун нӯши бодаи равшан

تو شاد زی و بکن نوش باده روشن

Кунун далел баҳорасту рӯзгори нишот

کنون دلیل بهارست و روزگار نشاط

Нишот кун , ки ҷаҳон пар гуласту пари сӯсан

نشاط کن، که جهان پر گلست و پر سوسن

Бихоҳ ҷом ва бар афрӯзи озари брзин

بخواه جام و برافروز آذر برزین

Ки пари шмомаҳ кофур шуд киу барзан

که پر شمامه کافور شد کُه و برزن

Русуми баҳман ва бҳмнҷнаҳасту рӯзи сада

رسوم بهمن و بهمنجنه است و روز سده

Ало , ббҳмни пеши ори қиблаи баҳман

الا، به بهمن پیش آر قبله بهمن

Замин сҳФиаҳ симасту абри ганҷи гуҳар

زمین صحیفهٔ سیمست و ابر گنج گهر

Дарахти қуббаи кофуру санг дар адан

درخت قبه کافور و سنگ دُر عدن

Малики дурахши ҳамеи боради вФлки алмос

ملک درخش همی بارد و فلک الماس

зи хоки санги ҳамеи раведи вази оби оҳан

ز خاک سنگ همی روید وز آب آهن

Шмомҳоӣ булӯраст шох ҳар гулбун

شمامهای بلورست شاخ هر گلبن

Хзинҳоӣ абираст хок ҳар маъдан

خزینهای عبیرست خاک هر معدن

Бихоҳ он гуҳари поки нобсўдаҳ , ки ӯст

بخواه آن گهر پاک نابسوده، که اوست

Баёни қудрат дар шани қодири зўолмн

بیان قدرت در شان قادر ذوالمن

Аз онкӣ чун бФрозди шуъоъи он бФлк

از آنکه چون بفرازد شعاع آن به فلک

Кунад канори нгоринши хулд бар гулшан

کند کنار نگارینش خلد بر گلشن

Агар фурӯхта бошад буд чу заррини кӯҳ

اگر فراخته باشد بود چو زرین کوه

Чу орамида буд бози бсдини хирман

چو آرمیده بود باز بسدین خرمن

Шабӣ ки ӯ бинмоед бхлқи сӯрати хеш

شبی که او بنماید به خلق صورت خویش

Ақиқ бор гуласт аз миёни машки хутан

عقیق‌بار گلست از میان مشک ختن

Шъоъҳоши падеди орад аз замини ёқӯт

شعاعهاش پدید آرد از زمین یاقوت

Шрорҳоши брўёнд аз замини рӯин

شرارهاش برویاند از زمین روین

Збонҳош чу шамшерҳои хӯн олуд

زبانهاش چو شمشیرهای خون آلود

Брзмгаҳи бкФи шаҳриёри шери авжан

به رزمگه به کف شهریار شیر اوژن

Шаҳи Музаффари Мансур , наср , носрҳқ

شه مظفر منصور، نصر، ناصر حق

Ки подшоҳ заминасту шаҳриёри змн

که پادشاه زمینست و شهریار زمن

Амони халқи худоӣу амини дайни расӯл

امان خلق خدای و امین دین رسول

Низоми ҳуҷҷату ҳақу қавоми дайну сунан

نظام حجت و حق و قوام دین و سنن

Бузургвор касе , каз бузургии маликат

بزرگوار کسی، کز بزرگی ملکت

Бтиғи давлат бар кунад аслу бехи Фтн

به تیغ دولت برکند اصل و بیخ فتن

Мубораки ахтари шоҳӣ , ки аз мулӯку рост

مبارک اختر شاهی، که از ملوک وَراست

Замонаи зери муроду ҷаҳони бзири мнн

زمانه زیر مراد و جهان به زیر منن

Бадасти давлати исломро диҳад таълим

به دست دولت اسلام را دهد تعلیم

БФрқи ҳиммати афлокро кунад равзан

به فرق همت افلاک را کند روزن

Чаҳ сади оҳани пешаш , чаҳ коғазин девор

چه سد آهن پیشش، چه کاغذین دیوار

Чаҳ кӯҳи заррини пешаш , чаҳ донаи арзан

چه کوه زرین پیشش، چه دانه ارزن

Шуҷоату ҳунару ҷӯаду ҷоҳу давлат ӯ

شجاعت و هنر و جود و جاه و دولت او

Ҷамолу хӯбӣу халқи Кариму халқи ҳасан

جمال و خوبی و خلق کریم و خلق حسن

Худоӣ додаст ин давлаташи бФзли ато

خدای داده‌ست این دولتش به فضل عطا

Брғми ҳосиди бадхоҳу кӯрии душман

به رغم حاسد بدخواه و کوری دشمن

Аё гузидаи саворӣ , ки дар сафи майдон

ایا گزیده سواری، که در صف میدان

Шаванд мардони пешати занони обистан

شوند مردان پیشت زنان آبستن

Ҳазор лашкар бошӣ ту дар яке майдон

هزار لشکر باشی تو در یکی میدان

Ҳазор рустам бошӣ ту дар яке ҷавшан

هزار رستم باشی تو در یکی جوشن

Наҳанги кӯҳ ӯ борӣу шери оҳани хоӣ

نهنگِ کوه اوباری و شیرِ آهن‌خای

Ҳзбри хӯни афшонӣу пели кӯҳи Фгн

هزبرِ خون افشانی و پیلِ کوه فگن

Савори теғи гузорӣ , шуҷоъи ҳайдари захм

سوارِ تیغ گزاری، شجاعِ حیدر زخم

Сипеҳри гурзгароӣ , Суҳайли ночхи зан

سپهرِ گرز گرایی، سهیلِ ناچخ زن

Табораки аллоҳ ! рӯзӣ ки дар масофи ое

تبارک الله! روزی که در مصاف آیی

Нишаста қоруни кирдор бар ки Қоран

نشسته قارون کردار بر کُه قارن

Шуъоъи теғи ту мар ҷон кунад ҳамаи майдон

شعاع تیغ تو مر جان کند همه میدان

Наҳифи захми ту санадон кунад хзод кун

نهیب زخم تو سندان کند خز ادکن

зи гурз рустам бешаст тозӣонаи ту

ز گرز رستم بیشست تازیانه تو

Чунонкии найзаи рустами тарокум аз сӯзан

چنانکه نیزه رستم ترا کم از سوزن

Брўзгори ту ботил шуд , эй малик , яксар

به روزگار تو باطل شد، ای مَلک، یکسر

Фсонҳои фаромарзу қиссаи бежан

فسانهای فرامرز و قصه بیژن

Ҷаҳони туеу сари теғи тести давлати вмлк

جهان تویی و سر تیغ تست دولت و مُلک

Чунонкии хоҳии зӣу чунонкии хоҳии зан

چنانکه خواهی زی و چنانکه خواهی زن

Бадасти давлати шахс мувофиқон бурдор

به دست دولت شخص موافقان بردار

Бтиғи насраи бехи мухолифон бар кун

به تیغ نصرة بیخ مخالفان برکن

Ҳамеша то бдлоил ҷудост рӯз аз шаб

همیشه تا به دلایل جداست روز از شب

Ҳамеша то бҳқиқт бааст мард аз зан

همیشه تا به حقیقت بهست مرد از زن

Ҳамеша бош бо нишоти озмоӣу ҷон парвар

همیشه باش با نشاط آزمای و جان پرور

Ҷаҳони гушой , вилояти ситону хасми аФгн

جهان گشای، ولایت ستان و خصم افگن