Хўшободи саҳаргоҳӣ , ки бар гулшан гузар дорад

خوشا باد سحرگاهی، که بر گلشن گذر دارد

Ки ҳар фаслӣ ва ҳар вақте яке ҳол дигар дорад

که هر فصلی و هر وقتی یکی حال دگر دارد

Гуҳӣ бар оризи ҳомӯни зи барги лолаи гули пӯшад

گهی بر عارض هامون ز برگ لاله گل پوشد

Гуҳӣ бар соҳати саҳрои зи нақши гул сувар дорад

گهی بر ساحت صحرا ز نقش گل صور دارد

Дам исоаст , пиндорӣ , ки мурда зинда гирданд

دم عیسی‌ست، پنداری، که مرده زنده گرداند

Пай Хизраст , пиндорӣ ки олами пар Хизр дорад

پی خضر است، پنداری که عالم پر خضر دارد

Саҳаргаҳи боди шбгирии бгл бар , соҳирӣ созад

سحرگه باد شبگیری به گل بر، ساحری سازد

Чунон гӯйии калиди саҳар дар даст саҳар дорад

چنان گویی کلید سحر در دست سحر دارد

Насим бод фирдавсаст гӯйӣ , каз насим ӯ

نسیم باد فردوس است گویی، کز نسیم او

Рухи боғу канори роғ чун фирдавс фар дорад

رخ باغ و کنار راغ چون فردوس فر دارد

Нигорон биҳиштиро ниқоб аз чеҳра бигушоед

نگاران بهشتی را نقاب از چهره بگشاید

Арӯсони баҳориро ҳиҷоб аз рӯй бар дорад

عروسان بهاری را حجاب از روی بردارد

Гуҳӣ бар гул гул ифшоанд , гуҳӣ бар гули гуҳари резад

گهی بر گل گل افشاند، گهی بر گل گهر ریزد

Гуҳӣ дар дил макон дорад , гуҳӣ дар сар мақар дорад

گهی در دل مکان دارد، گهی در سر مقر دارد

Ало , ё боди рӯҳи афзои чҳронгизи машки афшон

الا، یا باد روح‌افزای چهرانگیز مشک‌افشان

Хабари даҳ : коннигор мо зи ҳоли мо хабар дорад ?

خبر ده: کان نگار ما ز حال ما خبر دارد؟

Чу мо ҳар шаби сари мижгон ба дар дида ороед ?

چو ما هر شب سر مژگان به در دیده آراید؟

Чу мо ҳар шаби руху оризи пар аз ёқӯт тар дорад ?

چو ما هر شب رخ و عارض پر از یاقوت تر دارد؟

Расӯли зулфи маъшӯқӣ , ки чун ҷунбиши пазирии ту

رسول زلف معشوقی، که چون جنبش پذیری تو

зи мишкӣни зулфи маъшӯқони насими ту асар дорад

ز مشکین زلف معشوقان نسیم تو اثر دارد

Шароби буии васлии ту , ки рӯҳ аз ту тараб гирад

شراب بوی وصلی تو، که روح از تو طرب گیرد

Магар аз ҷавҳари ҷонӣ ? ки ҷон аз ту хатар дорад

مگر از جوهر جانی؟ که جان از تو خطر دارد

Ҳамаи мари рӯҳро Монӣ , агар аз рӯҳи гули борад

همه مر روح را مانی، اگر از روح گل بارد

Ҳамаи андешаро Монӣ , агар андеша пар дорад

همه اندیشه را مانی، اگر اندیشه پَر دارد

Замири ошиқонеи ту , ки як соъат наёсое

ضمیر عاشقانی تو، که یک ساعت نیاسایی

Умеди васли маъшӯқат ҳамеша дар сафар дорад

امید وصل معشوقت همیشه در سفر دارد

Ало , ё ҷуфти танҳоӣу ёри рӯзи навмидӣ

الا، یا جفت تنهایی و یار روز نومیدی

Мабодои ҷони он кас каз ту ҷонро дӯст тар дорад

مبادا جان آن کس کز تو جان را دوست‌تر دارد

Бҷони дрдормт , зеро ки атрофи ту ҳар рӯзӣ

به جان دردارمت، زیرا که اطراف تو هر روزی

Бхоки ҳазрати маймуни олӣ бар , гузар дорад

به خاک حضرت میمون عالی بر، گذر دارد

Мубораки ҳазрати шоҳи Самарқанд , он худовандӣ

مبارک حضرت شاه سمرقند، آن خداوندی

Ки аз қудрати мисолашро фалак бар фарқ сар дорад

که از قدرت مثالش را فلک بر فرق سر دارد

Ҷамоли малик , хоқони муаззам , каз ҷалол ӯ

جمال ملک، خاقان معظم، کز جلال او

Қазо дар пардаи ғайб аз ҳарим ӯ ҳазар дорад

قضا در پرده غیب از حریم او حذر دارد

Худованди худовандон , ҷаҳондори ҷҳондорон

خداوند خداوندان، جهاندار جهانداران

Ки малику ъзу ҷоҳу ҷӯади мирос аз падар дорад

که ملک و عز و جاه و جود میراث از پدر دارد

Ҳавоӣ ӯ баҳри ҷашнии ҳазорон шӯштари бандад

هوای او به هر جشنی هزاران شوشتر بندد

Замин ӯ баҳри гомии ҳазорон Кошғар дорад

زمین او به هر گامی هزاران کاشغر دارد

Бслҳи андар , чу рой ӯ тариқ маслиҳат ҷӯяд

به صلح اندر، چو رای او طریق مصلحت جوید

Баҷанг андар , чу теғ ӯ нишони шӯр ва шар дорад

به جنگ اندر، چو تیغ او نشان شور و شر دارد

Яке аз давлату иқболи маншур шараф бахшад

یکی از دولت و اقبال منشور شرف بخشد

Яке аз насрау тавфиқи таъӣд ва зафар дорад

یکی از نصرت و توفیق تأیید و ظفر دارد

Нишоти зрбдии марсуми пеши шоҳ ҳар идӣ

نشاط زر بدی مرسوم پیش شاه هر عیدی

Азин маънии ҳамеи бандаи рухон монанди зар дорад

ازین معنی همی بنده رخان مانند زر دارد

Худовандӣ , ки то ҷоҳаст , ҷоҳ аз вай шараф гирад

خداوندی، که تا جاه است، جاه از وی شرف گیرد

Худовандӣ , ки то ҷўдст , ҷӯад аз вай хатар дорад

خداوندی، که تا جود است، جود از وی خطر دارد

Хати қавсу қзҳи гуҳи гуҳ падед ояд намоиш ро

خط قوس قزح گهگه پدید آید نمایش را

Ки андари тоъаташ ҳар каси зи ёқӯтӣ камар дорад

که اندر طاعتش هر کس ز یاقوتی کمر دارد

Аё фахри ҳамаи шоҳону узри неки бади хоҳон

ایا فخر همه شاهان و عذر نیک بدخواهان

Бади андеши ту дар шарёни зи андеша шарар дорад

بد اندیش تو در شریان ز اندیشه شرر دارد

Хуҷастаи подшоҳии ту , раиятроу маликат ро

خجسته پادشاهی تو، رعیت را و ملکت را

Хуҷастаи боди ҷони он ки ӯ чун ту писар дорад

خجسته باد جان آن که او چون تو پسر دارد

Баҳораст , эй баҳори малик ва идаст , эй имоди дайн

بهار است، ای بهار ملک و عید است، ای عماد دین

Бихоҳ он май ки буии машку ранг мъсФр дорад

بخواه آن می که بوی مشک و رنگ معصفر دارد

Бишорати бод аз эзад ҳамеша ҷони он кас ро

بشارت باد از ایزد همیشه جان آن کس را

Ки ному сираташи зинда чу ту фаррух сайр дорад

که نام و سیرتش زنده چو تو فرخ سیر دارد

Бақои бодати бФри малик , чандоне ки ту хоҳӣ

بقا بادت به فر ملک، چندانی که تو خواهی

Ки давлати зин сипас сад иди азин фархунда тар дорад

که دولت زین سپس صد عید ازین فرخنده‌تر دارد