Хез , эй бути биҳиштӣ , он ҷом ме биор

خیز، ای بت بهشتی، آن جام می بیار

Кори дай биҳишт кард ҷаҳонро биҳишти вор

که‌اردیبهشت کرد جهان را بهشت‌وار

Нақши хўрнқсти ҳамаи боғу бӯстон

نقش خورنقست همه باغ و بوستان

Фарши стбрқсти ҳамаи дашту кӯҳсор

فرش ستبرقست همه دشت و کوهسار

Фаршии Фгндаҳи дашт , пар аз нақши боФрин

فرشی فگنده دشت، پر از نقش بافرین

Тоҷии ниҳодаи боғ , пар аз дар ифтихор

تاجی نهاده باغ، پر از دُر افتخار

Он чун баҳори хонаи чини пар аз нақши чин

آن چون بهارخانه چین پر از نقش چین

Ин чуннигор хонаи Монии пар аз нигор

این چون نگارخانه مانی پر از نگار

Он афсари мурассаъи шохи самани нигар

آن افسر مرصع شاخ سمن نگر

Ва он пардаи мўшҳи гулҳои комгор

و آن پرده موشح گلهای کامگار

Ин чун изори ҳўрои пари гавҳарин сиришк

این چون عذار حورا پر گوهرین سرشک

Ва он чун бисоти хулди пар аз анбарин изор

و آن چون بساط خلد پر از عنبرین عذار

Гулбуни арӯс вор биёрост хештан

گلبن عروس‌وار بیاراست خویشتن

Абраши машшотаи вор ҳаме шавед аз ғубор

ابرش مشاطه‌وار همی شوید از غبار

Гоҳе тавилаи бандад аз гавҳарин садаф

گاهی طویله بندد از گوهرین صدف

Гоҳе ниқоби пӯшад аз пардаи бухор

گاهی نقاب پوشد از پرده بخار

Он лолаи наҳуфта дару оби чашми абр

آن لاله نهفته در و آب چشم ابر

Гӯйӣ ки ҷомҳои ақиқаст пари ъқор

گویی که جامهای عقیقست پر عَقار

ё шълҳоӣ оташ тараст андари об

یا شعلهای آتش ترست اندر آب

ё мавҷҳои лаъли бдхшист дар шарор

یا موجهای لعل بدخشیست در شرار

ё лаъибатони боғ биҳиштӣ шуданд боз

یا لعبتان باغ بهشتی شدند باز

Оростаи бдрўи гуҳари гӯшу гӯшвор

آراسته به دُر و گهر، گوش و گوشوار

Он аз радои ризвони пӯшеди қртаҳ Эй

آن از ردای رضوان پوشید قُرطه‌ای

Вена аз пари Фриштгони дӯхтаи азор

وین از پر فریشتگان دوخته ازار

Он лавҳҳои Мӯсо бар гирди кӯҳу дашт

آن لوحهای موسی بر گرد کوه و دشت

Ва он сФҳҳои Монӣ бар сарв ва бар чанор

و آن صفحهای مانی بر سرو و بر چنار

Аз жолаи нақши ин ҳамаи пари гавҳари бадеъ

از ژاله نقش این همه پر گوهر بدیع

Вази лолаи фарши он ҳамаи ёқӯти обдор

وز لاله فرش آن همه یاقوت آبدار

Рангаст , ранги ранг , ҳамаи кӯҳсору дашт

رنگست، رنگ رنگ، همه کوهسار و دشت

Тайрааст , турфаи турфа , ҳамаи тарафи ҷӯйбор

طیره است، طرفه طرفه، همه طرف جویبار

Як кӯҳсори наъраи нахҷӣри ҷуфти ҷӯй

یک کوهسار نعره نخجیر جفت جوی

Як марғзори нолаи мурғони зори зор

یک مرغزار ناله مرغان زار زار

Ҳомӯни ситора рух шуду гардуни ситораи бахш

هامون ستاره رخ شد و گردون ستاره بخش

Саҳрои ситора бар шуду гулбуни ситораи бор

صحرا ستاره بر شد و گلبن ستاره بار

Олам шудаи бўсли чунин навбаҳори хуш

عالم شده به وصل چنین نوبهار خوش

Ман зору давр аз он рух монанди нави баҳор

من زار و دور از آن رخ مانند نوبهار

эй навбаҳори ошиқ , омад баҳори нав

ای نوبهار عاشق، آمد بهار نو

Нави бандаи даври монда аз он рӯй чун баҳор

نو بنده دور مانده از آن روی چون بهار

Рӯзии ҳазор бори бпиши хаёли ту

روزی هزار بار به پیش خیال تو

Дида кунам биҷои сиришк , эй санам , нисор

دیده کنم به جای سرشک، ای صنم، نثار

Моро чу рӯзгор фаромӯш карда Эй

ما را چو روزگار فراموش کرده‌ای

Ёро , шикоят аз ту кунам ё зи рӯзгор ?

یارا، شکایت از تو کنم یا ز روزگار؟

Гар орзӯӣ рӯй ту ҷурмӣаст афв кун

گر آرزوی روی تو جرمیست عفو کن

Вари интизори васли ту хўнист дар гузор

ور انتظار وصل تو خونیست در گذار

Гирди видоъгоҳи ту , эй дӯст , рӯзу шаб

گرد وداعگاه تو، ای دوست، روز و شب

Ёқӯби вори мондаи хурушону сӯгвор

یعقوب وار مانده خروشان و سوگوار

Пиромнми зи оби ду дида чу обгир

پیرامنم ز آب دو دیده چو آبگیر

Пероҳанами зи хӯни ду чашмам чу лолаи зор

پیراهنم ز خون دو چشمم چو لاله زار

На бар висол рӯй ту эй дӯст , дастрас

نه بر وصال روی تو ای دوست، دسترس

На бар дареғу ҳасрати ҳиҷрони ту қарор

نه بر دریغ و حسرت هجران تو قرار

Гуҳи лола бар дамад бар хам бар , зи хӯни дил

گه لاله بردمد به رُخم بر، ز خون دل

Гуҳи сабза бар дамад , занами дида бар канор

گه سبزه بر دمد، زنم دیده بر کنار

Ҳар қатрае каз оби ду чашмам фурӯ чакад

هر قطره‌ای کز آب دو چشمم فرو چکد

Гардад зи оташи дилами андари замони шарор

گردد ز آتش دلم اندر زمان شرار

эй ёдгори мондаи марои ёд рӯй хеш

ای یادگار مانده مرا یاد روی خویش

Ёди раҳеи навиштаи ту бар пушти ёдгор

یاد رهی نوشته تو بر پشت یادگار

Аз ту биёад рӯй ту хурсанд гашта ам

از تو به یاد روی تو خرسند گشته‌ام

Зон пас ки май бдоштмт дар дили устувор

زان پس که می‌بداشتمت در دل استوار

Гар як нафаси фироқи ту андеша кардамӣ

گر یک نفس فراق تو اندیشه کردمی

Гаштии зи бими ҳиҷри дилу ҷони ман фигор

گشتی ز بیم هجر دل و جان من فگار

Акнӯн ту даврӣ аз ман ва ман бе ту зинда ам

اکنون تو دوری از من و من بی تو زنده‌ام

Схто ки одамӣаст бар эҳдоси рӯзгор !

سختا که آدمیست بر احداث روزگار!

Шартӣаст мари маро ки : нагирам биҷузи ту дӯст

شرطیست مر مرا که: نگیرم بجز تو دوست

Ъҳдисти мари маро ки : нахоҳам биҷузи ту ёр

عهدیست مر مرا که: نخواهم بجز تو یار

Гар колбуди бхоки расонади марои фироқ

گر کالبد به خاک رساند مرا فراق

Дар зер хок бошамат , эй дӯст , хостор

در زیر خاک باشمت، ای دوست، خواستار

Мо бандагон шоҳ ҷаҳонему неки аҳд

ما بندگان شاه جهانیم و نیک عهد

Ҷузи нек аҳд набӯд наздики шаҳриёр

جز نیک عهد نبود نزدیک شهریار

Шоҳи ҷаҳон , сипеҳри ҳунар , офтоби ҷӯад

شاه جهان، سپهر هنر، آفتاب جود

Султони шарқ , Носири дайн , шамсаи табор

سلطان شرق، ناصر دین، شمسه تبار

Ганҷи маҳосину сари ахёр , Абулҳасан

گنج محاسن و سر اخیار، ابوالحسن

Наср , он насири давлат , Мансури кирдигор

نصر، آن نصیر دولت، منصور کردگار

Шоҳӣ , ки то худои ҷаҳонро бёФрид

شاهی، که تا خدای جهان را بیافرید

Чун ӯ надид чашми ситораи бузургвор

چون او ندید چشم ستاره بزرگوار

Аз ҷӯад ӯ ниҳоят мавҷӯд шуд ниҳон

از جود او نهایت موجود شد نهان

Вази фазл ӯ камоли шарафи гашти ошкор

وز فضل او کمال شرف گشت آشکار

Андозаи ҳунари ҳунар ӯ кунад падед

اندازهٔ هنر، هنر او کند پدید

Овозаи хиради хирад ӯ кунад айёр

آوازهٔ خرد، خرد او کند عیار

Фахраст маликро бчнўи шоҳи малики бахш

فخرست ملک را به چنو شاه ملک بخش

Ъзсти бахтро бчнўи шоҳи тоҷдор

عزست بخت را به چنو شاه تاجدار

Не дар хиради қиёсаши маъқӯл дар хирад

نی در خرد قیاسش معقول در خرد

Не дар ҳунари сафоташи маъдӯд дар шумор

نی در هنر صفاتش معدود در شمار

Маълум ӯст ҳар чаҳ маъонӣаст дар улӯм

معلوم اوست هرچه معانیست در علوم

Маврӯс ӯст ҳар чаҳ нҳонист дар баҳор

موروث اوست هرچه نهانیست در بحار

Осори адл ӯ чу ситорааст бе адад

آثار عدل او چو ستاره است بی عدد

Дарёии ҷӯад ӯ чу сипеҳраст бе канор

دریای جود او چو سپهرست بی کنار

Райш чу асли покаши покиза аз уюб

رایش چو اصل پاکش پاکیزه از عیوب

Расмаш чу эътиқодаши тобандатар зуннор

رسمش چو اعتقادش تابنده‌تر ز نار

Гар боди ҷоҳ ӯ базмин бар гузар кунад

گر باد جاه او به زمین بر گذر کند

Вари гирди мавкибаши бФлк бар кунад гузор

ور گرد موکبش به فلک بر کند گذار

Ин тўтёии чашм шараф гардад аз шараф

این توتیای چشم شرف گردد از شرف

Ва он як қабули олами иқбол аз ифтихор

و آن یک قبول عالم اقبال از افتخار

эй хусравӣ , ки давлату иқболи рӯзу шаб

ای خسروی، که دولت و اقبال روز و شب

Доранд гирди даргаи маймуни ту қарор

دارند گرد درگه میمون تو قرار

Ин аз мнозъони ту софӣ кунад ҷаҳон

این از منازعان تو صافی کند جهان

Ва он аз мухолифони ту холӣ кунад диёр

و آن از مخالفان تو خالی کند دیار

Абрии ту рӯзи базму ҳзбрии ту рӯзи разм

ابری تو روز بزم و هزبری تو روز رزم

Нилии бурузи бахшишу пелии бурузи кор

نیلی به روز بخشش و پیلی به روز کار

Майдони пар аждаҳо шавад аз ту бурузи ҷанг

میدان پر اژدها شود از تو به روز جنگ

Маҷлиси пари офтоб буд аз ту рӯзи бор

مجلس پر آفتاب بود از تو روز بار

Шамшери ту қазои бадаст , эй малик , ки ӯ

شمشیر تو قضای بدست، ای ملک، که او

На дар қроб роҳат дорад , на дар қарор

نه در قراب راحت دارد، نه در قرار

То ӯ падеди номади маълум кас нашуд

تا او پدید نامد معلوم کس نشد

Хуршед хӯн фишону сипеҳри сиришки бор

خورشید خون فشان و سپهر سرشک بار

Гар зулфиқори мӯъҷизи дайн буд , эй малик

گر ذوالفقار معجز دین بود، ای ملک

Теғи зулфиқору сифоти ту зулфиқор

تیغ ذوالفقار و صفات تو ذوالفقار

Рӯзӣ ки гирди маърака тира кунад ҳаво

روزی که گرد معرکه تیره کند هوا

Гардад замин чу қӣру фалаки тори ҳамчуи қор

گردد زمین چو قیر و فلک تار همچو قار

Кимхти кӯҳи бугсалад аз захми бонги кӯс

کیمخت کوه بگسلد از زخم بانگ کوس

Гӯши замона кар шавад аз ҳавли гиру дор

گوش زمانه کر شود از هول گیر و دار

Бе меҳри чеҳрҳои далерон шавад зрир

بی مهر چهرهای دلیران شود زریر

Бе бодаи чашмҳои шуҷоъон кунад хумор

بی باده چشمهای شجاعان کند خمار

Бар ҳалқҳои ҷавшани хӯни муборизон

بر حلقهای جوشن خون مبارزان

Гардад чу лаъли хурдаи бпирўзаҳ бар нигор

گردد چو لعل خرده به پیروزه بر نگار

Шӯридаи пели вор дар оеи ту дар масоф

شوریده پیل وار در آیی تو در مصاف

Чун шери гурусна ки шитобади паии шикор

چون شیر گرسنه که شتابد پی شکار

Гуҳи гирд бар фишонӣ бар гӯшаи фалак

گه گرد برفشانی بر گوشه فلک

Гуҳи об бар ҷаҳонӣ дар дидаи савор

گه آب برجهانی در دیده سوار

Гоҳе кунӣ зи куштаи ҳама рӯй дашти кӯҳ

گاهی کنی ز کشته همه روی دشت کوه

Гоҳе кунӣ бнизаҳи ҳама рӯй кӯҳи ғор

گاهی کنی به نیزه همه روی کوه غار

Аз мавҷ хӯн кунӣ ту пари Ҷабраили сурх

از موج خون کنی تو پَر جبرئیل سرخ

Вази ҷони бадсиголи рухи офтоби тор

وز جان بدسگال رخ آفتاب تار

Ҳар ҳамлае ки оре бӯса диҳад зи ҷон

هر حمله‌ای که آری بوسه دهد ز جان

Бар наъли тавсани ту ҷони сФндёр

بر نعل توسن تو جان سفندیار

Аз ҷӯади дасти ту аҷаб ояд марои ҳаме

از جود دست تو عجب آید مرا همی

То бар Аннан чигуна кунӣ дасти устувор ?

تا بر عنان چگونه کنی دست استوار

Рмҳи ту банд ҳодиса бигушоед аз сипеҳр

رمح تو بند حادثه بگشاید از سپهر

Гурзи ту бурҷи конгресс бар дорад аз ҳисор

گرز تو برج کنگره بردارد از حصار

Осеби наъли асби ту андари замини ҷанг

آسیب نعل اسب تو اندر زمین جنگ

Бар осмони замин дигар созад аз ғубор

بر آسمان زمین دگر سازد از غبار

Гӯр афганд ббод ва савор афганд бъкс

گور افگند به باد و سوار افگند به عکس

Теғи ту дар набарду хаданги ту дар шикор

تیغ تو در نبرد و خدنگ تو در شکار

Вари акси теғи ту бҳўо равшанӣ диҳад

ور عکس تیغ تو به هوا روشنی دهد

Арвоҳ куштагон шавад андари ҳавои фигор

ارواح کشتگان شود اندر هوا فگار

эй кор зор карда бар аъдои малики хеш

ای کار زار کرده بر اعدای ملک خویش

Вои он касе ки пеш ту ояд бакори зор

وای آن کسی که پیش تو آید به کارزار

Ту сояи худоӣ ва аз рӯй ҳифзи халқ

تو سایه خدایی و از روی حفظ خلق

Нашигифт агар азоб ту бошад худои вор

نه شگفت اگر عذاب تو باشد خدای‌وار

Иблисро худои таъолӣ азиз кард

ابلیس را خدای تعالی عزیز کرد

Онгаҳ чунонкии хости лъини крдўи хоксор

آنگه چنانکه خواست لعین کرد و خاکسار

Чандини ҳазор даст бар оварда дар дуо

چندین هزار دست برآورده در دعا

Бо ё рабу тазаррӯъу зорӣ ва зинҳор

با یارب و تضرع و زاری و زینهار

Ҳаргизи худои зойеъ кӣ монад , эй малик ?

هرگز خدای ضایع کی ماند، ای ملک؟

Хуши зӣу умри хеши бшодии ҳамеи гузор

خوش زی و عمر خویش به شادی همی گذار

Ранҷа мабош ҳаргиз , зини пас бдўлтт

رنجه مباش هرگز، زین پس به دولتت

Аз лашкари ту як тани вази душманони ҳазор

از لشکر تو یک تن وز دشمنان هزار

эй хусравӣ , ки давлат беранҷу ганҷи ту

ای خسروی، که دولت بی رنج و گنج تو

Аз ҷони бади сгол бар оради ҳамеи дамор

از جان بد سگال برآرد همی دمار

Ман бандагар зиёди ту ҷони пурварами зи давр

من بنده گر ز یاد تو جان پرورم ز دور

Ҳосид чаҳ хоҳад аз ман ранҷури дили фигор ?

حاسد چه خواهد از من رنجور دل فگار؟

То обу хоку оташу бод , ин чаҳор зид

تا آب و خاک و آتش و باد، این چهار ضد

Бо як дигар бтбъ нигараданд созгор

با یک دگر به طبع نگردند سازگار

То ҳар шабии канор фалак гардад аз нуҷум

تا هر شبی کنار فلک گردد از نجوم

Чун чашми ишқи бозони пар дар шоҳвор

چون چشم عشق بازان پر در شاهوار

Шоҳи ҷаҳони Музаффару Мансури боду бод

شاه جهان مظفر و منصور باد و باد

Аз умри шодмона ва аз малики шоди хор

از عمر شادمانه و از ملک شاد خوار

Даргоҳ ӯ зи ҷоҳ шудаи қиблаи мулӯк

درگاه او ز جاه شده قبله ملوک

Майдон ӯ зи фахр шудаи мақсади кбор

میدان او ز فخر شده مقصد کبار

Некӯи сголи давлат ӯ ҳамчу ӯ азиз

نیکو سگال دولت او همچو او عزیز

Бадхоҳи ҷон ӯ шуда аз ғами залилу хор

بدخواه جان او شده از غم ذلیل و خوار

Чашмаши ҳамаи бқди саворони сарви қад

چشمش همه به قد سواران سرو قد

Дасташи ҳамаи бзлФнигорон гули изор

دستش همه به زلف نگاران گل عذار