Вақти гули сӯрӣ , хез эй нигор

وقت گل سوری، خیز ای نگار

Бар гули сӯрӣ месӯрӣ биор

بر گل سوری می سوری بیار

Барбати суғдиро гардан бигир

بربط سُغدی را گردن بگیر

Захмаи зеру Бам ӯ баргумор

زخمهٔ زیر و بم او برگمار

Зон май нӯшин , ки чу ҷонами бадӣ

زان می نوشین، که چو جانم بدی

Гар шудӣ андари тани ман пойдор

گر شدی اندر تن من پایدار

Онкӣ буд дар тани озодагон

آنکه بود در تن آزادگان

Аз ҳамаи шодӣу тараби дастёр

از همه شادی و طرب دستیار

Гавҳар ҷӯадаст , ки гардад бадв

گوهر جود است، که گردد بدو

Аз гуҳари мардуми ҷӯади ошкор

از گهر مردم جود آشکار

Гар набадӣ хосият ӯ ба ҷӯад

گر نبدی خاصیت او به جود

Ҷой набӯдяш кафи шаҳриёр

جای نبودیش کف شهریار

Хусрави Маҳмӯди шаҳаншоҳи даҳр

خسرو محمود شهنشاه دهر

Тоҷи мулӯку малики шаҳриёр

تاج ملوک و ملک شهریار

Оташ сӯзанда ба ҳангоми разм

آتش سوزنده به هنگام رزم

Меҳри фурӯзанда ба ҳангоми бор

مهر فروزنده به هنگام بار

Онкии азуи боғ баҳораст малик

آنکه ازو باغ بهار است ملک

Кафи зари афшонаши абри баҳор

کف زر افشانش ابر بهار