Ҳаркас ки дил бар он санами длстони ниҳод

هرکس که دل بر آن صنم دلستان نهاد

Ҷон дар бало фиканду тани андари ҳўони ниҳод

جان در بلا فکند و تن اندر هَوان نهاد

Он длстон ки ҳаст бар ӯ рух чу гулистон

آن دلستان که هست بر او رخ چو گلستان

Ногуҳи бунафша бар тарафи гулистони ниҳод

ناگه بنفشه بر طرف‌ گلستان نهاد

Ду доираи зғолиаҳ бар муштарӣ кашид

دو دایره زغالیه بر مشتری کشید

Сад силсилаи зи мӯрча бар арғавони ниҳод

صد سلسله ز مورچه بر ارغوان نهاد

То бар ду оризаши хат анбар фишон навишт

تا بر دو عارضش خط عنبر فشان نوشت

Баси кас ки сар бар он хат анбар фишон ниҳод

بس‌ کس‌ که سر بر آن خط عنبر فشان نهاد

Анбор кард дидаи ман сад ҳазор дар

انبار کرد دیدهٔ من صد هزار در

То оннигор сӣ ва се дар дар даҳони ниҳод

تا آن نگار سی و سه دُر در دهان نهاد

Як рӯзи бомдод ки хуршед аз замин

یک روز بامداد که خورشید از زمین

Монанди муҳра дар даҳани осмони ниҳод

مانند مهره در دهن آسمان نهاد

Бо он санам ба ҳам ба яке бӯстони шудем

با آن صنم به هم به‌ یکی بوستان شدیم

Комоҷи гоҳи хеш дар он бӯстони ниҳод

کاماج‌گاه خویش در آن بوستان نهاد

Чун бар камони ниҳоди бутами тири тез ӯ

چون بر کمان نهاد بتم تیر تیز او

Гуфтӣ ки қади хеши маро бар миёни ниҳод

گفتی‌ که قد خویش مرا بر میان نهاد

Пиндоштами зи ишқ ки бар ман ҳаме занад

پنداشتم ز عشق‌ که بر من همی زند

Ҳар тири коннигор ҳаме бар камони ниҳод

هر تیر کان نگار همی بر کمان نهاد

Бози омадем ҳар ду сӯии хонаи шодком

باز آمدیم هر دو سوی خانه شادکام

Таббох рафту зуд дар он хона хон ниҳод

طباخ رفت و زود در آن خانه خوان نهاد

ӯ миҳмони ман бадви ман мизбон ӯ

او میهمان من بدو من میزبان او

Меҳмон нишаст ва хон ба бар мизбони ниҳод

مهمان نشست و خوان به بر میزبان نهاد

Расмӣ аст хону коса ниҳодани зи мизбон

رسمی است خوان و کاسه نهادن ز میزبان

Он рӯз хону косаи ҳамеи миҳмони ниҳод

آن روز خوان و کاسه همی میهمان نهاد

Сад бӯса дод беш маро бар лаб эй аҷаб

صد بوسه داد بیش مرا بر لب ای عجب

То дар даҳони хеши яке луқмаи нони ниҳод

تا در دهان خویش یکی لقمه نان نهاد

Бо ман чу хуш забон бикшод он даҳони танг

با من چو خوش زبان بگشاد آن دهان تنگ

Гуфтӣ ки кирдигори яқини баргмони ниҳод

گفتی که کردگار یقین برگمان نهاد

Фориғи зи нони шудем ва бишустем даст ро

فارغ ز نان شدیم و بشستیم دست را

Соқии шароб дар кафи он длстони ниҳод

ساقی شراب در کف آن دلستان نهاد

Чун дид ранги бодаи з рӯйиш бирафт ранг

چون دید رنگ باده ز رویش برفت رنگ

Бурҷаст ва кунад рахту буна дар миёни ниҳод

برجست و کَند رخت و بُنِه در میان نهاد

Огаҳ шудам ки буд фусуну фиребу фан

آگه شدم‌ که بود فسون و فریب و فن

Ҳар аҳди кони смнбри номеҳрбони ниҳод

هر عهد کان سمنبر نامهربان نهاد

Гуфтам ба достон мабар аз дӯстони хеш

گفتم به داستان مبر از دوستان خویش

Дастон гирифт ҳар ки чунин достони ниҳод

دستان گرفت هر که چنین داستان نهاد

БФшони ғубори ғурбат ва биншин ба назд ман

بفشان غبار غربت و بنشین به نزد من

Рахту бунаи буна бар мангар тавон ниҳод

رخت و بُنه بِنِه برِ من‌ گر توان نهاد

Гуфто ки хонимон натавонам фурӯ гузошт

گفتا که خانمان نتوانم فرو گذاشت

Коизди салоҳи шуғлам дар хонимони ниҳод

کایزد صلاح شغلم در خانمان نهاد

Гар ғайби дони ним ба ҳавас нашмурам ғалат

گر غیب‌دان نیم به هوس نشمرم غلط

Андешае ки дар дили ман ғайби дони ниҳод

اندیشه‌ای که در دل من غیب‌دان نهاد

Чун ин сухан бигуфт марои гашти ошкор

چون این سخن بگفت مرا گشت آشکار

Кови узри кори хеши ҳаме дар миёни ниҳод

کاو عذر کار خویش همی در میان نهاد

Гуфтам бабанд рахт ва ба суд ва зиён бакӯш

گفتم ببند رخت و به سود و زیان بکوش

Ҳарчанд бахти суди ман андари зиёни ниҳод

هرچند بخت سود من اندر زیان نهاد

Тар кард зоби чашми сари остини хеш

تر کرد زآب چشم سر آستین خویش

Чун пои хеш бар дар ва бар остони ниҳод

چون پای خویش بر در و بر آستان نهاد

Берун шуд аз сарой чу сарви равон ба боғ

بیرون شد از سرای چو سرو روان به‌ باغ

Ваон рахти баста бар сари сарви равони ниҳод

وان رخت بسته بر سر سرو روان نهاد

Вақти раҳили сӯй ман омад видоъ кард

وقت رحیل سوی من آمد وداع کرد

Пас бозгашт ва рӯй сӯии корвони ниҳод

پس بازگشت و روی سوی‌کاروان نهاد

ӯ рафт ва монад васвасаи деви ишқ ӯ

او رفت و ماند وسوسهٔ دیو عشق او

Занҷири қаҳри хеши маро бар равони ниҳод

زنجیر قهر خویش مرا بر روان نهاد

Аз қаҳри деви ишқ чу девона шуд серум

از قهر دیو عشق چو دیوانه شد سرم

Давлати зи ақл бар сари ман қаҳрамони ниҳод

دولت ز عقل بر سر من قهرمان نهاد

Ақлам ба мадҳи Сайиди содоти Муртазо

عقلم به مدح سید سادات مرتضی

Дафтар ба даст доду қалам дар бенон ниҳод

دفتر به دست داد و قلم در بنان نهاد

Бўҳошми офтоби раисони шарқу ғарб

بوهاشم آفتاب رئیسان شرق و غرب

Каз адл дар даҳони вилояти забони ниҳод

کز عدل در دهان ولایت زبان نهاد

Садри малики сифат ки ба ҳафтуми фалаки малик

صدر ملک صفت‌ که به هفتم فلک ملک

ӯро лақаби сулолаи ҳайдари нишони ниҳод

او را لقب سلالهٔ حیدر نشان نهاد

Аз ҳиммату камол ҷаҳонӣ мусаввираст

از همت و کمال جهانی مصورست

Тақдири лоязоли ҷаҳон дар ҷаҳони ниҳод

تقدیر لایزال جهان در جهان نهاد

Зу хонадони Аҳмади мухтор фахр кард

زو خاندان احمد مختار فخر کرد

Чун ӯ паии хуҷаста дар он хонадони ниҳод

چون او پی خجسته در آن خاندان نهاد

эй давлати муаййиди ту тарҷумони ақл

ای دولت مؤیّد تو ترجمان عقل

Давлати зи ақли пеши дилати тарҷумони ниҳод

دولت ز عقل پیش دلت ترجمان نهاد

Кард аз ту рӯзгор ба умри абади змон

کرد از تو روزگار به عمر ابد ضَمان

Ва иқболу ҷоҳу ҳишмати ту дар змони ниҳод

و اقبال و جاه و حشمت تو در ضمان نهاد

Гӯйии саодати абадии нусрату зафар

گویی سعادت ابدی نصرت و ظفر

Ҳар ду тўрои миёни рикобу Аннани ниҳод

هر دو تورا میان رکاب و عنان نهاد

Гӯйӣ аносираст атои ту космон

گویی عناصرست عطای تو کاسمان

Як ҷузв аз он аносир дар ҳар макони ниҳод

یک جزو از آن عناصر در هر مکان نهاد

Аз рӯй ақли дун замонаст ҳар макон

از روی عقل‌ دون زمان است هر مکان

Ва эзади макони тахти ту фавқи замони ниҳод

و ایزد مکان تخت تو فوق زمان نهاد

Тимсоли дӯстони туу душманони ту

تمثال دوستان تو و دشمنان تو

Гӯйии худои ъзўҷли достони ниҳод

گویی خدای عزوجل داستان نهاد

Аз наъти дӯстони ту васф баҳор кард

از نَعت‌ِ دوستان تو وصف بهار کرد

Дар васфи душманони ту фасли хазони ниҳод

در وصف دشمنان تو فصل خزان نهاد

Теғӣ ки рӯзгори туро дод рӯзи ҷанг

تیغی که روزگار تو را داد روز جنگ

Рмҳӣ ки кирдигори туро зери рони ниҳод

رُمحی که کردگار تو را زیر ران نهاد

Гардун бар он яке зи шуҷоат гуҳар фишонд

گردون بر آن یکی ز شجاعت‌گهر فشاند

Гетии барин яке зи сиёсати синони ниҳод

گیتی برین یکی ز سیاست سِنان نهاد

Ҳар олимӣ ки пеши ту бо тилсон расед

هر عالمی که پیش تو با طیلسان رسید

Сар бар замини зи хиҷлати таии лисони ниҳод

سر بر زمین ز خجلت طی لسان نهاد

Бардошти тилсони тафохури з рӯй хеш

برداشت طیلسان تفاخر ز روی خویش

Вази хиҷлати ту бози яке тилсони ниҳод

وز خِجلت تو باز یکی طیلسان نهاد

Ҳарчанд ҳар як аз ҳукамои шеъри хеш ро

هرچند هر یک از حکما شعر خویش را

Бар ном ва кунят ту баҳоии гарони ниҳод

بر نام و کنیت تو بهای گران نهاد

Нагузошт ҳиммати ту касеро зи шоирон

نگذاشت همت تو کسی را ز شاعران

Кандар сарои ту қадами ройгони ниҳод

کاندر سرای تو قدم رایگان نهاد

Пояндаи олимӣ ки муназзаҳ буд зи айб

پاینده عالمی که منزه بود ز عیب

Эзади ниҳоди шахси ту гӯйии чунон ниҳод

ایزد نهاد شخص تو گویی چنان نهاد

Аз ҷӯади хӯни сиришту зи дайни лаҳм ва шҳм кард

از جود خون سرشت و ز دین‌ لَحم و شَحم‌کرد

Вази илму ҳалами ҷилду рагу устихони ниҳод

وز عِلم و حِلم جلد و رگ و استخوان نهاد

Чун рост кард шахси тўро аз чаҳор чиз

چون راست‌کرد شخص تورا از چهار چیز

Аз кибриёии маҳз дар он шахси ҷони ниҳод

از کبریای محض در آن شخص جان نهاد

эй меҳтарӣ ки мадҳ ту гуяд алии алдўом

ای مهتری که مدح تو گوید علی الدّوام

Анкс ки ақли пеши ваии ин имтиҳони ниҳод

انکس که عقل پیش وی این امتحان نهاد

Мқбл шуд ин ҳакими ҷавон аз қабули ту

مقبل شد این حکیم جوان از قبول تو

То бахти рахти пеши ҳакими ҷавони ниҳод

تا بخت رخت پیش حکیم جوان نهاد

Ҳаст аз ту мунтазир ки наҳй ҳишматаш ба сар

هست از تو منتظر که نهی حشمتش به سر

Чу нонкаҳи ҳишмати падари алби Арсалони ниҳод

چو نانکه حشمت پدر الب‌ارسلان نهاد

То бар фалаки қирон буд ва бар замини қурун

تا بر فلک قران بود و بر زمین قرون

Гӯйии худои ҳодисаи ин аз он ниҳод

گویی خدای حادثه این از آن نهاد

Бодо ҳамеша қоидаи умри ту қавӣ

بادا همیشه قاعدهٔ عمر تو قوی

Коизди баннои давлати ту ҷовдони ниҳод

کایزد بنای دولت تو جاودان نهاد