Туркӣ ки ду лаби ширин чун шаҳд ва шукр дорад

ترکی‌که دو لب شیرین چون شهد و شکر دارد

Ду доираи мишкӣн бар тараф қамар дорад

دو دایرهٔ مشکین بر طرف قمر دارد

Хат бар рухи аўгўиӣ бар моҳ зира дорад

خط بر رخ اوگویی بر ماه زره دارد

Дил дар бар аўгўиӣ дар сим ҳаҷар дорад

دل در بر اوگویی در سیم حَجَر دارد

Сӣу дўгҳри байнам дар тнки даҳон ӯ

سیّ و دوگهر بینم در تنک دهان او

Бар рӯй гҳргўиии ду тнк шукр дорад

بر روی‌گهرگویی دو تَنک شَکر دارد

Гавҳари гуҳар ар дорад гирад зи шуъоъи хур

گوهر گهر ار دارد گیرد ز شعاع خور

Хур нур бидон равшани сӣ ва дўгҳр дорад

خور نور بدان روشن سی و دوگهر دارد

Борӣки танами доим чун мӯӣ ва миён дорад

باریک تنم دایم چون موی و میان دارد

Хамидаи қадами доим чун зулф ва камар дорад

خمیده قدم دایم چون زلف و کمر دارد

Дар ҷустан ӯ ҳар каси андари ғами ҳиҷронаш

در جستن او هر کس اندر غم هجرانش

Ду пой ба раҳ дорад ду даст ба сар дорад

دو پای به ره دارد دو دست به سر دارد

Ман номаи ном ӯ пайвастаи з бар дорам

من نامهٔ نام او پیوسته ز بر دارم

Ва ӯ ном касе дигари пайвастаи з бар дорад

و او نام کسی دیگر پیوسته ز بر دارد

Имрӯз ба шаҳри андар ҳар меҳтар ва ҳар кеҳтар

امروز به شهر اندر هر مهتر و هر کهتر

Зини ҳол нишон дорад зини кор хабар дорад

زین حال نشان دارد زین کار خبر دارد

эй дилбари симин бар ҳастӣ тўкмри заррин

ای دلبر سیمین بر هستی توکمر زرین

Ошиқи зи ғами ҳиҷрати рухсор чу зар дорад

عاشق ز غم هجرت رخسار چو زر دارد

Бедод кунӣ бар ман додам надиҳӣ ҳаргиз

بیداد کنی بر من دادم ندهی هرگز

Бедоди ту бар ҷонам ҳар рӯз ҳашар дорад

بیداد تو بر جانم هر روز حشر دارد

Хасми ту манам ҷоно рафтам ба сӯии довар

خصم تو منم جانا رفتم به‌سوی داور

То аз дилу ҷони ман бедод ту бардорад

تا از دل و جان من بیداد تو بردارد

Ёбад ба дар довари пирӯзӣу беҳрузӣ

یابد به در داور پیروزی و بهروزی

Ҳар хасм ки ӯ пуштӣ аз мейр умр дорад

هر خصم‌که او پشتی از میر عمر دارد

Фарзанди қавоми аддӣни домоди шаҳи Қазвӣн

فرزند قوام‌الدین داماد شه قزوین

Мерай ки сипоҳи хеш аз фатҳ ва зафар дорад

میری که سپاه خویش از فتح و ظفر دارد

Қазвӣн ба ҳама вақте бо нур ва наво будаст

قزوین به همه وقتی با نور و نوا بودست

Ҳар зарра ба ҷоҳи андари сад нур ва сувар дорад

هر ذره به جاه اندر صد نور و صُوَر دارد

Ҳаст аз хирадаш давлат ҳаст аз падараши ҳишмат

هست از خردش دولت هست از پدرش حشمت

Ҳам фар хирад дорад ҳам ҷоҳ падар дорад

هم فرّ خرد دارد هم جاهِ پدر دارد

Бо ӯ ба ҳамаи олам дорот наёрад кас

با او به همه عالم دارات نیارد کس

Коқболи қавоми аддӣн дар пеш сипар дорад

کاقبال قوام‌الدین در پیش سپر دارد

Дар ҳазрат ӯ тозад ҷисмӣ ки равон дорад

در حضرت او تازد جسمی که روان دارد

Вази талъат ӯ нозад чашмӣ ки басар дорад

وز طلعت او نازد چشمی‌ که بصر دارد

Ҳаргиз набӯд гӯйии гардиш ба сипеҳри андар

هرگز نبود گویی گردش به سپهر اندر

Беонкӣ ба айёмаши саъдин назар дорад

بی‌آنکه به ایامش سَعدین نظر دارد

Барону равони байнами теғу қаламаши гӯйӣ

بُران و روان بینم تیغ و قلمش گویی

Дар теғ қазо дорад дар калак қадар дорад

در تیغ قضا دارد در کلک قدر دارد

Фарзаст ризои доиму эзад ба ризо ӯ ро

فرض است رضا دائم و ایزد به رضا او را

Дар равзаи малики дайни поянда шаҷар дорад

در روضه ملک دین پاینده شجر دارد

Чун арш буд гулшан бошад шаҷараши тоза

چون عرش بود گلشن باشد شجرش تازه

Ваон тозаи шаҷари лобуд ингуна самар дорад

وان تازه شجر لابد اینگونه ثمر دارد

Садрӣ ки шараф дорад зу байти шрФшоҳӣ

صدری که شرف دارد زو بیت شرفشاهی

Хотири зи мдиҳ ӯ иқбол ва хатар дорад

خاطر ز مدیح او اقبال و خطر دارد

ӯ ҳаст малики сӯрати зосори дилу сират

او هست ملک صورت زاثار دل و سیرت

Ҳаргиз мулкӣ дидӣ косор башар дорад

هرگز ملکی دیدی کآثار بشر دارد

Як халъат ӯ ноед дар фикрат ҳар зоир

یک خلعت او ناید در فکرت هر زایر

Миқдори схогўиии беруни з фикр дорад

مقدار سخاگویی بیرون ز فَکَر دارد

Ҳар фикр ки муҳкамтар ҳар ганҷ ки олӣ тар

هر ‌فِکر که محکمتر هر گنج‌ که عالی تر

Фурмонаш ҳбо дорад амъонш ҳадар дорад

فرمانش هبا دارد اِمعانش هدر دارد

Дорад сувари давлати маънии ҳама аз расмаш

دارد صور دولت معنی همه از رسمش

Гӯйӣ ки ба расми андари таъйин сувар дорад

گویی که به رسم اندر تعیین صور دارد

эй онкии амиронро тақдири худовандӣ

ای آنکه امیران را تقدیر خداوندی

Аз қаҳри ту ҳар меҳтар то ҳашар нафар дорад

از قهر تو هر مهتر تا حَشر نفر دارد

То ҷавҳари норайро маркази з асир ояд

تا جوهر ناری را مرکز ز اثیر آید

Гӯйӣ ба асири андари чашми ту асар дорад

گویی به اثیر اندر چشم تو اثر دارد

Ҳарчанд ҳазар дорад ҳаркаси зи туфи оташ

هرچند حذر دارد هرکس ز تف آتش

Оташи зи туфи хашмати ҳқо ки ҳазар дорад

آتش ز تف خشمت حقا که حذر دارد

То зери мадор андар ҳаст ин мдри тира

تا زیر مدار اندر هست این مدر تیره

Бадхоҳи туро гардун дар зер мдр дорад

بدخواه تو را گردون در زیر مدر دارد

Бурҳонии султонӣ аз фахри ту фахри орад

برهانی سلطانی از فخر تو فخر آرد

Гар азм ҳзр дорад вари қасд сафар дорад

گر عزم حضر دارد ور قصد سفر دارد

Чун хонд падар хизмат дорад писараши навбат

چون خواند پدر خدمت دارد پسرش نوبت

Навбати зи падар ҳар вақти он ба ки писар дорад

نوبت ز پدر هر وقت آن به که پسر دارد

Аз ман набӯд мейрои мухлистару ходим тар

از من نبود میرا مخلص‌تر و خادم‌تر

Ҳаркас ки бар ин олии даргоҳ гузар дорад

هرکس که بر این عالی درگاه گذر دارد

То даҳр фано дорад то меҳр зё дорад

تا دهر فنا دارد تا مهر ضیا دارد

То баҳр гуҳар дорад то абр мтр дорад

تا بحر گهر دارد تا ابر مَطَر دارد

Хоҳам ки туро яздон бо ъз ва шараф дорад

خواهم که تو را یزدان با عز و شرف دارد

Хоҳам ки туро давлат бо фатҳ ва зафар дорад

خواهم‌که تو را دولت با فتح و ظفر دارد

Дар маҷлиси ту аҷром аз саъд гузар дорад

در مجلس تو اجرام از سعد گذر دارد

Бар даргаи ту айём аз фатҳ хабар дорад

بر درگه تو ایام از فتح خبر دارد