Аё сарви қади тарки симини қафо

ایا سرو قد ترک سیمین قفا

Надидам ба ҳиҷрони ту ҷузи ҷафо

ندیدم به هجران تو جز جفا

Бибастӣ диламро ба банди ду зулф

ببستی دلم را به بند دو زلف

Нахоҳӣ намӯдани маро зон раҳо

نخواهی نمودن مرا زان رها

Чигуна гузорам бар ин рӯзгор

چگونه گذارم بر این روزگار

Ту аз ман ҷудо ва ман аз дили ҷудо

تو از من جدا و من از دل جدا

Рухи лаъл ту карда рӯем зрир

رخ لعل تو کرده رویم زریر

Қади сарви тўкрдаҳи пуштами ду то

قد سرو توکرده پشتم دو تا

Чунон гарем андари фироқи ту ман

چنان گریم اندر فراق تو من

Ки бар ос гардун кунам Асия

که بر آس گردون کنم آسیا

Балои ман аз ишқи ту хостаҳ аст

بلای من از عشق تو خاسته است

Манам рӯзу шаб бар балои мубтало

منم روز و شب بر بلا مبتلا

Буд ранҷ бе ганҷи бас бе нсқ

بود رنج بی‌گنج بس بی‌نَسَق

Буд ҳиҷр бе васли бас бе баҳо

بود هجر بی‌وصل بس بی‌بها

Чу беморӣ аз ҳиҷр пайдо шавад

چو بیماری از هجر پیدا شود

Набошад биҷузи васли онро шифо

نباشد بجز وصل آن را شفا

Буд аз баси меҳнати андари фараҳ

بود از بس محنت اندر فرح

Буд аз пас шиддати андари рхо

بود از پس شدّت اندر رَخا

Ҳар он дарди кони накбатиро надид

هر آن درد کان نکبتی را ندید

Надонам ҷуз аз ҷӯади хоҷаи даво

ندانم جز از جود خواجه دوا

Ҷамоли дувал , Носири дайн ва дод

جمال دول، ناصر دین و داد

Сипеҳри вафои шамси дайни бўолўФо

سپهر وفا شمس دین بوالوفا

Ба озодамардӣ дарӣ баргушод

به آزادمردی دری برگشاد

Ки бозор озодагон шуд раво

که بازار آزادگان شد روا

Саодати ҳаме зу сетанд мадад

سعادت همی زو ستاند مدد

Кифояти ҳаме зу фазояд баҳо

کفایت همی زو فزاید بها

Буд зери ҳукмаш ҳамеша қадар

بود زیر حکمش همیشه قدر

Буд пеши амраш ҳамеша қазо

بود پیش امرش همیشه قضا

На дар расм ӯ роҳ гирад нифоқ

نه در رسم او راه ‌گیرد نفاق

На дар роҳ ӯ роҳ ёбад риё

نه در راه او راه یابد ریا

Буд маликро давлаташи қаҳрамон

بود ملک را دولتش قهرمان

Буд ҷоҳро хизматаши кимиё

بود جاه را خدمتش کیمیا

Буд танг бо неъмат ӯ замин

بود تنگ با نعمت او زمین

Буд паст бо ҳиммат ӯ само

بود پست با همت او سما

Мари Аброрро ҳазраташи мустақар

مر ابرار را حضرتش مستقر

Мари аҳрорро даргааши млтҷо

مر اَحْرار را درگهش مُلْتَجا

Ту гӯйии сиришт вай омад карам

تو گویی سرشت وی آمد کرم

Тогоеи ҳаёт вай омад ҳаё

توگویی حیات وی آمد حیا

Туе соҳиби судро муқтада

تویی صاحب سود را مقتدی

Туе нойиби фазлро муқтадо

تویی نایب فضل را مقتدا

зи анъоми ту мунбасит шуд замин

ز انعام تو منبسط شد زمین

Дар айёми ту мундарис шуд фано

در ایام تو مندرس شد فنا

Саховати ту дории падар бар падар

سخاوت تو داری پدر بر پدر

Муруввати ту дории ниё бар ниё

مروت تو داری نیا بر نیا

Туе мФзли миллати эзадӣ

تویی مفضل‌ ملت ایزدی

Туе манъами давлати подшо

تویی مُنعِم دولت پادشا

з раҳмат фиристӣ ба соили дирам

ز رحمت فرستی به سائل درم

Ба сад хайли бахше ба зоири ато

به صد خیل بخشی به زائر عطا

Биҷузи фазли ту ҳар чаҳ гӯям ҳадар

بجز فضل تو هر چه‌گویم هدر

Биҷузи мадҳи ту ҳар чаҳ гӯям ҳбо

بجز مدح تو هر چه گویم هَبا