Ҳамеша боди бақоу саломати бути мо

همیشه باد بقا و سلامت بُت ما

Ки аз висолаши моро саломатасту бақо

که از وصالش ما را سلامت است و بقا

Бутӣ ки ориз ӯ ҳаст чун гули сӯрӣ

بتی که عارض او هست چون‌ گل سوری

Кашида бар гули сӯриаш анбари Соро

کشیده بر گل سوری‌اش عنبر سارا

зи баҳри лаъли шкрбор ӯ ҳамеи боринд

ز بهر لعل شکربار او همی بارند

зи чашми хеши гуҳари ошиқони нопарво

ز چشم خویش گهر عاشقان ناپروا

ШкрФрўш ба шаҳри андаруни чунин бояд

شکرفروش به شهر اندرون چنین باید

Ки мардумони шукрашро гуҳар диҳанд баҳо

که مردمان شَکَرش را گهر دهند بها

Шаванд оҳану дебо ба гуфтугӯии андар

شوند آهن و دیبا به‌ گفتگوی اندر

Чу ӯ ба разми зираи пӯшад ва ба базми қабо

چو او به رزم زره پوشد و به بزم قبا

Ба рӯзи размаши дебо ба ояд аз оҳан

به روز رزمش دیبا بِه‌ آید از آهن

Ба рӯзи базмаши оҳан ба ояд аз дебо

به روز بزمش آهن بِهْ آید از دیبا

Гуҳии з чашм занад тир бар дили ушшоқ

گهی ز چشم زند تیر بر دل عُشّاق

Гуҳии з даст занад теғ бар сари аъдо

گهی ز دست زند تیغ بر سر اعدا

Ҷӯ бингарем ҳамаи сола олимӣ бошанд

جو بنگریم همه ساله عالمی باشند

зи чашм ӯ ба нафир ва задаст ӯ ба бало

ز چشم او به نفیر و زدست او به بلا

Макун ба сарву маи он длФрибро ташбеҳ

مکن به سرو و مه آن دلفریب را تشبیه

Ки ӯ ҷудост ба хӯбӣу сарву моҳи ҷудо

که او جداست به خوبی و سرو و ماه جدا

Зираи напушаду ҷавшан ба разми сарви баланд

زره نپوشد و جوشن به رزم سرو بلند

Қадаҳ нагираду соғар ба базми бадари само

قدح نگیرد و ساغر به بزم بَدْر سما

На моҳ бошад ҳамтои оннигор ва на сарв

نه ماه باشد همتای آن نگار و نه سرو

Ҷӯи базм ва разм кунад пеши мейр бе ҳамто

جو بزم و رزم‌ کند پیش میر بی‌همتا

Муайяни давлати олии насири миллати ҳақ

معین دولت عالی نصیر ملت حقّ

Ки паҳлавон мулӯкасту сидоломро

که پهلوان ملوک است و سَیِّدُالاُمرا

Амири зодаи амӣрӣ ки лашкарӣ бошад

امیر زاده امیری که لشکری باشد

Ба рӯзи разми савории зи лашкараш танҳо

به روز رزم سواری ز لشکرش تنها

Қазо чу нодарраи нав падед хоҳад кард

قضا چو نادرهٔ نو پدید خواهد کرد

Замир ӯ ба фаросати сабақи баради зи қазо

ضمیر او به فِراست سَبَق برد ز قضا

Ба ханҷари вкФ ӯ ҳарки бингарад бинад

به خنجر وکف او هرکه بنگرد بیند

Мубашширии зи зафар ё муфассирии зи сахо

مُبَشّری ز ظفر یا مُفَسّری ز سَخا

Сипеҳр то ба абад нанигарад ба айни схт

سپهر تا به ابد ننگرد به عین سَخَط

зи баҳр ӯ нигарад соъатӣ ба айни ризо

ز بهر او نگرد ساعتی به عین رضا

зи фари маҷлис ӯ осмон шудаст замин

ز فر مجلس او آسمان شدست زمین

зи нақши роят ӯ бӯстон шудаст ҳаво

ز نقش رایت او بوستان شدست هوا

Дилӣ намонад ба Мозандарони зи ҳайбат ӯ

دلی نماند به مازندران ز هیبت او

Ки ҳаст печишу мози андари он зкину ҷафо

که هست پیچش و ماز اندر آن زکین و جفا

зи ҳайбат ӯ шерони ҳаме гузар накунанд

ز هیبت او شیران همی‌گذر نکنند

Ба марғзории косибон ӯ кунанд чаро

به مرغزاری کاسبان او کنند چَرا

Вгргннди гузар чун ба доғ ӯ нигаранд

وگرگنند گذر چون به داغ او نگرند

зи чашм чашма кунанду зи мӯии ҷисми гё

ز چشم چشمه‌ کنند و ز موی جسم‌ گیا

Гар одам аз ҳунараш доштӣ ба хулди хабар

گر آدم از هنرش داشتی به خلد خبر

Бар ӯ накардӣ Иблис кед хеши раво

بر او نکردی ابلیس کَید خویش روا

Вагар замири сулаймон чу рой ӯ будӣ

وگر ضمیر سلیمان چو رای او بودی

Нигин малик накардӣ ба дасти деви раҳо

نگین ملک نکردی به دست دیو رها

Вагар саодат ӯ тофтӣ бар Искандар

وگر سعادت او تافتی بر اسکندر

Ба зулмати андар раҳ ёфтӣ бар оби бақо

به ظلمت اندر ره یافتی بر آب بقا

Аё муруввати ту бар футуввати ту далел

ایا مروت تو بر فتوت تو دلیل

Аё шамоили ту бар фазойили ту гўо

ایا شمایل تو بر فضایل تو گَوا

з расм туаст ҳамаи расми мардумии зоҳир

ز رسم توست همه رسم مردمی ظاهر

з асл туаст ҳамаи асли меҳтарии пайдо

ز اصل توست همه اصل مهتری پیدا

Вале з туаст тавонгари аду з туаст ҳалок

ولی ز توست توانگر عدو ز توست هلاک

Чаҳ мардумии ту ки дории саноати дарё

چه مردمی تو که داری صِناعت دریا

Буд вифоқи ту дарвозаи ҳаёти абад

بُوَد وِفاق تو دروازهٔ حیات ابد

Буд нифоқи ту дандонаи калиди фано

بود نِفاق تو دندانهٔ کلید فنا

Ки дид бар ҳунари ту гузаштаи боди маҳол ?

که دید بر هنر تو گذشته باد محال‌؟

Ки дид бар сухан ту нишаста гирди хато ?

که دید بر سخن تو نشسته‌گرد خطا؟

Намоиш ҳунар туаст ҷаҳлро мақта

نمایش هنر توست جهل را مقطع

Гушоиш сухан туаст ақлро мабда

گشایش سخن توست ‌عقل را مبدا

Ҳазор бор фузун гуфт хусрави мозӣ

هزار بار فزون گفت خسرو ماضی

Ки дод дод ҳунар , як ба як ба маҷлиси мо

کِه داد دادِ هنر، یک به یک به مجلس ما

Чунон маҳал ки тўро буд писи он хусрав

چنان محل که تورا بود پیس آن خسرو

Набӯд ҳеҷ касеро з ҷумла надамо

نبود هیچ کسی را ز جملهٔ نُدَما

Агар ба дасти фанои банди умр ӯ бигусаст

اگر به‌دست فنا بند عمر او بگسست

зи банди умри ту кӯтоҳи боди дасти ъно

ز بند عمر تو کوتاه باد دست عَنا

Ҷаҳони ту хуш бихӯр имрӯз ва дил мабанд дар онк

جهان تو خوش بخور امروز و دل مبند در آنْکْ

Чигуна буд ҷаҳони дай ва чун буд фардо

چگونه بود جهان دی و چون بود فردا

Чаҳ бок аз онкии кушояди раҳи ҷафои душман

چه باک از آنکه‌ گشاید ره جفا دشمن

Чу баст бо ту фалаки маҳзарӣ ба шарти вафо

چو بست با تو فلک محضری به شرط وفا

Агар чу шер наад душманӣ ба ҷанги ту рӯй

اگر چو شیر نهد دشمنی به جنگ تو روی

Хӯрд ба оқибат аз дасти рӯзгори қафо

خورد به عاقبت از دست روزگار قفا

Ба неъмати тўкаҳ аз икдгри шриФтрнд

به نعمت توکه از یکدگر شریفترند

Атои ту зи қабулу қабули ту зи ато

عطای تو ز قبول و قبول تو ز عطا

Мъзии онкӣ ба мадҳу санои мъзолдин

معزی آنکه به مدح و ثنا معزالدین

Азиз кардаш ва додаш аморати шуъаро

عزیز کردش و دادش اَمارت شُعرا

Ба хизмат омаду азкоргоаҳи хотири хеш

به خدمت آمد و ازکارگاه خاطر خویش

Ба боргоҳ ту оварад ҳалаи дебо

به بارگاه تو آورد حلهٔ دیبا

Ҷаи ҳалаи босади азин ба ки то замона буд

جه حله باسد ازین به‌که تا زمانه بود

Нигор ӯ накунад гардиши замонаи ҳбо

نگار او نکند گردش زمانه هَبا

Ҳамеша токаи имомон хабар диҳанд ҳаме

همیشه تاکه امامان خبر دهند همی

Ҳам аз Масеҳи дуо ва ҳам аз кулем Асо

هم از مسیح دعا و هم از کلیم عصا

зи ту Асоу қалами ҷовдонаи мӯъҷизи бод

ز تو عصا و قلم جاودانه معجز باد

Чу азклими Асо ва чу аз Масеҳи дуо

چو ازکلیم عصا و چو از مسیح دعا

Тараби сарири тўро саҷда карда дар маҷлис

طرب سریر تورا سجده کرده در مجلس

Зафари рикоби туро бӯса дода дар ҳиҷо

ظفر رکاب تو را بوسه داده در هَیجا

Бҳорхонаҳ чин карда дар баҳору хазон

بهارخانهٔ چین کرده در بهار و خزان

Хуҷастаи базми ту хубони хлху яғмо

خجسته بزم تو خُوبان خَلُّخُ و یغما

Ту ноқиди сухану баркафи ту ноқиди ақл

تو ناقد سخن و برکف تو ناقد عقل

Ҷаи ноқидӣ ки хирад хондаш ҳамеи саҳбо

جه ناقدی که خرد خوانَدَش همی صهبا

зи ту футувват ва аз меҳтарони дуруду салом

ز تو فتوت و از مهتران درود و سلام

зи ту муруввату азкҳтрони дуоу сано

ز تو مروّت و ازکِهتران دعا و ثنا

Се чизи боди туро ҷовдон ва бе поён

سه چیز باد تو را جاودان و بی‌پایان

Тани дурусту дили шоду давлати бурно

تنِ درست و دلِ شاد و دولتِ برنا