Он худованд ки офоқ ба як фармон кард

آن خداوند که آفاق به یک فرمان کرد

Малики офоқ ба фармони малик султон кард

ملک آفاق به فرمان ملک سلطان کرد

Дар азал кард қазо аз қабл давлат ӯ

در ازل کرد قضا از قبل دولت او

То ба пирӯзӣу иқболи фалак даврон кард

تا به پیروزی و اقبال فلک دوران کرد

Ҳамаи олам чу яке нома ба маънии бнгошт

همه عالم چو یکی نامه به معنی بنگاشت

Куняту ном шаҳаншоҳ бирав унвон кард

کنیت و نام شهنشاه برو عنوان کرد

Ҳукми султонӣу даъвии шаҳаншоҳӣ ро

حکم سلطانی و دعوی شهنشاهی را

Ханҷару бозуӣ ӯ муъҷиза ва бурҳон кард

خنجر و بازوی او معجزه و برهان کرد

Хонаи ҳиммат ӯро зи ҳунар қоида кард

خانهٔ همت او را ز هنر قاعده کرد

Мураккаби давлат ӯро зи зафар майдон кард

مرکب دولت او را ز ظفر میدان کرد

Сояи адлаш бар рӯй замин пайдо кард

سایهٔ عدلش بر روی زمین پیدا کرد

Пайкари хасмаш дар зери замин пинҳон кард

پیکر خصمش در زیر زمین پنهان کرد

Сохт аз дониш ва аз бахшиши куллӣ гуҳарӣ

ساخت از دانش و از بخشش کلّی گهری

Ваон гуҳарро кафи роду дили покаш кон кард

وان‌ گهر را کف راد و دل پاکش کان کرد

Сари шоҳони ҳама дар чанбар фурмонаш кашид

سر شاهان همه در چنبر فرمانش کشید

Чанбари чарх ба коми дил ӯ даврон кард

چنبر چرخ به کام دل او دوران کرد

Натавон гуфт ба сад сол ба тафсил ва ба шарҳ

نتوان گفت به صد سال به تفصیل و به شرح

Ончӣ бо шоҳи зи эҳсону карам яздон кард

آنچه با شاه ز احسان و کرم یزدان کرد

Кард эҳсону карам бо ҳамаи каси шоҳи ҷаҳон

کرد احسان و کرم با همه کس شاه جهان

Лоҷарами яздон бо ӯ карам ва эҳсон кард

لاجرم یزدان با او کرم و احسان کرد

Офарини бод бар он шоҳ ки фармондиҳи халқ

آفرین باد بر آن شاه که فرماندهٔ خلق

Зери фурмонаши ҳамаи мамлакат Эрон кард

زیر فرمانش همه مملکت ایران ‌کرد

Офтоби караму сояи адлу назараш

آفتاب کرم و سایهٔ عدل و نظرش

Даҳри вайрон шударо хуррам ва ободон кард

دهر ویران شده را خرم و آبادان کرد

Чун камари баст ба пирӯзӣ олам бикшод

چون کمر بست به پیروزی عالم بگشاد

Ҳамаи душвори ҷаҳони давлат ӯ осон кард

همه دشوار جهان دولت او آسان کرد

Ончӣ карданд ба сад лашкари азин пеши мулӯк

آنچه کردند به صد لشکر ازین پیش ملوک

ӯ ба як ҳоҷиб ва як нома ва як фармон кард

او به یک حاجب و یک نامه و یک فرمان کرد

Ҳарки бо давлат ӯ баст ба пайкори камар

هرکه با دولت او بست به پیکار کمر

Теғи тани пайкар ӯ пайкар ӯ беҷон кард

تیغ تن پیکر او پیکر او بی‌جان کرد

Гмрҳонӣ ки кашиданд сар аз тоъат ӯ

گمرهانی که کشیدند سر از طاعت او

Сари теғаши ҳамаро бесар ва бесомон кард

سر تیغش همه را بی‌سر و بی‌سامان کرد

эй басои хасм ки бо шер ҳаме зад дандон

ای بسا خصم که با شیر همی زد دندان

Хизмат ӯ ба зарурати зи бен дандон кард

خدمت او به ضرورت ز بن دندان کرد

Ёд кун ончӣ ба шамшер дар ин понздаҳи сол

یاد کن آنچه به شمشیر در این پانزده سال

Бо фалон кард шаҳи олам ва бо баҳмон кард

با فلان‌کرد شه عالم و با بهمان کرد

Ибратӣ буд ҷаҳонро чаҳ ба шарқ ва чаҳ ба ғарб

عبرتی بود جهان را چه به‌شرق و چه به‌غرب

Онҷаҳ аз пеши ҳама бо малик Кирмон кард

آنجه از پیش همه با ملک کرمان کرد

Ҳам зи иқболи нишон буду зи эъҷози далел

هم ز اقبال نشان بود و ز اعجاز دلیل

Ончӣ бо Тирмизу хайли чгл ва Хатлон кард

آنچه با ترمذ و خیل چِگِل و خَتلان‌کرد

Бозкори аҷабу таҳниятӣ буд бузург

بازکار عجب و تهنیتی بود بزرگ

Ончии дргнҷаҳу арминиаҳ ворон кард

آنچه درگنجه و ارمینیه وارّان کرد

Бози ҳам нодарра буд ончӣ ба фармони қазо

باز هم نادره بود آنچه به‌فرمان قضا

Дам ӯ бо сари блкоўтн Усмон кард

دم او با سر بلکاوتن عثمان کرد

ё зи бурҳони карам буду худовандӣу афв

یا ز برهان کرم بود و خداوندی و عفو

Ончӣ бо мусаллам ва наҷорӣ ва бо ҷиратон кард

آنچه با مسلم و نجاری و با جرتان‌کرد

Боз дар давлату дайн буд аҷоиб ба се сол

باز در دولت و دین بود عجایب به سه سال

Ончӣ бо ҷъбру антокиаҳ ва ҳурон кард

آنچه با جعبر و انطاکیه و حرّان‌کرد

Бози асли зафару моя ӣ пирӯзӣ буд

باز اصل ظفر و مایه ی پیروزی بود

Ончӣ бо хонау малику сипаҳ хоқон кард

آنچه با خانه و ملک و سپه خاقان‌کرد

Натавон гуфт фунуну ҳунари шоҳи тамом

نتوان گفت فنون و هنر شاه تمام

Ҳарчӣ гӯйем шиносем ки сад чандон кард

هرچه‌گوییم شناسیم که صد چندان کرد

Онкӣ ӯ шарҳи зФрномаҳ аФридўн гуфт

آنکه او شرح ظفرنامهٔ افریدون گفت

Вонкаҳ ӯ васфи ҳнрномаҳ нўшрўон кард

وانکه او وصف هنرنامهٔ نوشروان کرد

Муттафиқи гашти казин беш зафар натавон кард

متفق‌ گشت کزین بیش ظفر نتوان کرد

Мӯътарифи гашти казин беш ҳунар натавон кард

معترف گشت کزین بیش هنر نتوان کرد

эй баланди ахтари шоҳӣ ки туро бори худоӣ

ای بلند اختر شاهی که تو را بار خدای

Шоҳи Эрону худованди ҳама турон кард

شاه ایران و خداوند همه توران کرد

Нест бар теғи ту товони зафару нусрату фатҳ

نیست بر تیغ تو تاوان ظفر و نصرت و فتح

Ҳарчӣ кард ин аҷабии теғи ту бетовон кард

هرچه کرد این عجبی تیغ تو بی‌تاوان کرد

Боргоҳатро давлати з бақо кард сарир

بارگاهت را دولت ز بقا کرد سریر

Вази мъолӣу шарафи конгресс Эрон кард

وز معالیّ و شرف کنگرهٔ ایران کرد

Марди всоФи напайвастаи гуҳарҳои сухан

مرد وصّاف نپیوسته گهرهای سخن

Чун ҳунарҳо ва зафарҳои тўро девон кард

چون هنرها و ظفرهای تورا دیوان کرد

Гар бадеъаст ки исо ба дуо афсун кард

گر بدیع است که عیسی به دعا افسون کرد

Вар шигифтаст ки Мӯсо ба Асо събон кард

ور شگفت است‌که موسی به عصا ثعبان کرد

Ту ба шмширкнии ончӣ ба събон ин кард

تو به شمشیرکنی آنچه به ثعبان این‌کرد

Ту ба иқбол кунӣ ончӣ ба афсун он кард

تو به اقبال کنی آنچه به افسون آن‌ کرد

Шоҳи олами туе аз олам ва аз ҳар чаҳ дар ӯст

شاه عالم تویی از عالم و از هر چه در اوست

Дод бустон ки ҷаҳон дод ту чун бустон кард

داد بستان که جهان داد تو چون بستان کرد

Он гуҳари хоҳи куҷои хотири шоири сифаташ

آن‌ گهر خواه کجا خاطر شاعر صفتش

Ба бадахшӣу ақиқи Яман ва марҷон кард

به بدخشی و عقیق یمن و مرجان کرد

Аз кафи турфаи нигорӣ ки нигорин рух ӯ

از کفِ طرفه نگاری که نگارین‌ رخ او

Маҷлиси базми туро ҳамчу нгорстон кард

مجلس بزم تو را همچو نگارستان کرد

Занаху зулфаши гӯйӣ ки яке ҷодӯии нағз

زَنَخ و زلفش گویی‌که یکی جادوی نغز

Аз самани гӯии вази шамшоду шабаҳ чавгон кард

از سمن‌ گوی وز شمشاد و شَبَه‌ چوگان کرد

Он кунад бо дили ушшоқи ҳамин ғамза ӯ

آن‌کند با دل عشاق همین غمزهٔ او

Ки сари теғи ту бо ҷон бидонадишон кард

که سر تیغ تو با جان بداندیشان کرد

Ҷовдони ҳиммати маймуни ту зарафшони бод

جاودان همت میمون تو زرافشان باد

Ки фалаки хизмати он ҳиммат зарафшон кард

که فلک خدمت آن همت زرافشان کرد

Пояи хусравӣ аз пои ту оростаи бод

پایهٔ خسروی از پای تو آراسته باد

Ки қазои пояи иқболи ту бепоён кард

که قضا پایهٔ اقبال تو بی‌پایان کرد

Умри ту чун маи нави бод ки шуд умри адуат

عمر تو چون مه نو باد که شد عمر عَدوت‌

Чун маи понздаҳ ва рӯй сӯй нуқсон кард

چون مه پانزده و روی سوی نقصان کرد